ယာယီႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ဆိုင္ရာစစ္တမ္း ထိုင္းအလုုပ္သမားဝန္ႀကီးထံ ေပးပို႔

Thursday, 12 November 2009 19:13 ဘေစာတင္

ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာေရႊ ့ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ား ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႔ ေနရေသာ ယာယီႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ဆိုင္ရာ အခက္အခဲမ်ား အတြက္ အႀကံျပဳစာႏွင့္ စစ္တမ္း ေကာက္ခ်က္ တေစာင္ကို ယမန္ေန႔က ထိုင္းအလုပ္သမား ၀န္ႀကီးထံသို႔ Migrant Working Group ကေပးပို ့ခဲ့ၾကေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။ျမန္မာ့အေရးကို ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနေသာ ထိုင္း NGO မ်ားႏွင့္ ျမန္မာအလုပ္သမားအဖြဲ ့မ်ား ပူးေပါင္း ဖြဲ႔စည္းထားေသာ Migrant Working Group က အခ်ိန္ ၂ လ ယူ၍ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းမွ အဓိကက်ေသာ ေဒသ ၈ ခုတြင္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား၏ သေဘာထားကို စစ္တမ္းမ်ားေကာက္ယူခဲ့ၾကၿပီး ယခုကဲ့သို႔ ထိုင္း အလုပ္သမား ၀န္ႀကီးထံသို ့ ပို႔ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း စစ္တမ္းေကာက္ရာတြင္ ပါ၀င္သည့္ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံအမ်ိဳးသား ညြန္႔ ေပါင္းအစိုးရအဖြဲ ့မွ အလုပ္သမားေရးရာ တာ၀န္ခံ ဦးသက္ခိုင္က ေျပာသည္။

“က်ေနာ္တို႔ အလုပ္သမားေတြရဲ႕ စိုးရိမ္စိတ္ေတြကို အေလးအနက္ထား စစ္တမ္းေကာက္ၿပီး ထိုင္းအစိုးရကို တင္ျပတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုလုပ္မွလည္း အားလံုးပူပန္ေနရတဲ့ ေသာကေတြ ေပ်ာက္ကြယ္သြားႏိုင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္” ဟု ၎က ဆိုသည္။ယင္း စစ္တမ္းကို ထိုင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္၊ မဟာခ်ိဳင္၊ ခ်င္းမိုင္၊ မဲေဆာက္၊ ဖူးကက္၊ ရေနာင္း၊ ဖန္င၊ စူရဌာနီ စသည့္ ေဒသ ၈ ခုရွိ ျမန္မာအလုပ္သမား ၃၀၀ ၀န္းက်င္ကို ေမးျမန္း၍ ျပဳစုထားျခင္း ျဖစ္သည္။ စစ္တမ္းအရ ၆၀ ရာခိုင္ႏႈန္းက ယာယီႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ လုပ္လိုေသာ ဆႏၵမရွိေၾကာင္း ေဖာ္ျပၾကၿပီး ၂၀ ရာခိုင္ႏႈန္းက ယာယီႏုိင္ငံကူး လက္မွတ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ မည္သည့္ဗဟုသုတမွ် မရွိေသးေၾကာင္း ေဖာ္ျပ သည္ကို ေတြ ့ရသည္။ က်န္ ၂၀ရာခိုင္ႏႈန္းကမူ မလႊဲသာလွ်င္လုပ္မည္ဟု ဆိုသည္၊ယာယီ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ျပဳလုပ္ရန္ ထိုင္းႏွင့္ ျမန္မာစစ္အစိုးရတို ့ႏွစ္ႏိုင္ငံ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မည့္ နားလည္မႈစာခၽြန္လႊာ MoU အရ ေဆာင္ရြက္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ ယာယီ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္အတြက္ ထိုင္းဘက္မွ တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္သည့္ ကုမၸဏီ ၃ ခုသည္ ျမန္မာပြဲစား မ်ား၊ စက္ရံုအလုပ္ရံုမ်ားမွ မန္ေနဂ်ာမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းကာ အမွန္တကယ္ကုန္က်မည့္ စရိတ္ ဘတ္ ၃၀၀၀ ထက္ ပိုမိုေတာင္းခံေနၾကသည္ကိုေတြ ့ရသည္၊ ေတာင္းခံေငြမွာ တေနရာႏွင့္ တေနရာမတူဘဲ ကြဲျပား လ်က္ရွိသည္။ တခ်ိဳ႕ေဒသမ်ားတြင္ ဘတ္ေငြ ၇၂၀၀ ေပးရၿပီး မဟာခ်ိဳင္ကဲ့သို ့ ျမန္မာ အလုပ္သမား ၅ သိန္းအထက္ရွိေသာ အရပ္မ်ားတြင္ ၁၅၀၀၀ အထိ ေတာင္းေနေၾကာင္းသိရသည္။ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားအေနျဖင့္ အဆိုပါ ကုန္က်စရိတ္မ်ားကိုလည္း တိတိ က်က် သိလိုေၾကာင္း မဟာခ်ိဳင္ရွိ President မီးခံေသတၱာ စက္ရံုမွ ကိုစိုးေရႊကဆိုသည္။“က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ ပတ္စ္ပို ့လုပ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ ဘယ္လိုဆိုးက်ိဳး ေကာင္းက်ိဳးျဖစ္မယ္ဆိုတာကို ရွင္းလင္းလင္းလည္း သိခ်င္ပါတယ္။ ေနာက္တခုက ဒီပတ္စ္ပို ့လုပ္ၿပီးရင္ ဘယ္လုိမ်ိဳး အာမခံခ်က္ ရွိသလဲေပါ့၊ ဆိုပါေတာ့ ရြာက မိဘေတြကို ေငြညႇစ္မညႇစ္ ဆိုတာမ်ိဳးပါ” ဟု သူက ေျပာဆိုသည္။ ၎သည္ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ အလုပ္လုပ္ေနသည္မွာ ၆ ႏွစ္ခန္႔ရွိၿပီျဖစ္သည္။အထက္ပါ စစ္တမ္းတြင္ ထိုင္းအစိုးရထံသို႔ Migrant Working Group က ဆက္လက္အႀကံျပဳရာတြင္ “ယခုေဆာင္ရြက္ေနေသာ အစီအစဥ္မ်ားသည္ အလုပ္သမားမ်ား၏ ဆႏၵသေဘာထားမပါဘဲ အစိုးရမ်ား၏ သေဘာထားမ်ားအတိုင္း ေဆာင္ရြက္ေနေသာေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္ရန္ မလြယ္ကူဟု” ပါရွိသည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ လာေရာက္အလုပ္လုပ္ေနၾကေသာ လာအိုႏွင့္ ကေမၻာဒီးယားမွ အလုပ္သမားမ်ားလည္း ယာယီ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ကို ကိုင္ေဆာင္ထားၾကေၾကာင္း သိရသည္။ လာအိုႏွင့္ ကေမၻာဒီးယားတို႔ကို ယာယီႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ ျပဳလုပ္ေပးစဥ္က သက္ဆိုင္ရာႏိုင္ငံမ်ားမွ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရး ၀န္ထမ္းမ်ား ကိုယ္တိုင္လာေရာက္ၿပီး မိမိႏိုင္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္းကို လူေတြ ့စစ္ေဆးကာ အတည္ျပဳေပးခဲ့ၾကသည္ဟု သိရသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားကိုမူ မွတ္ပံုတင္ သန္းေခါင္စာရင္း အမွန္မ်ား တင္ျပႏိုင္မွသာ ထုတ္ေပးမည္ဟု ဆိုသည္။ အလုပ္သမားလက္မွတ္ျပဳလုပ္ထားသူ အမ်ားစုတြင္ မွတ္ပံုတင္ သန္းေခါင္စာရင္းမရွိသူ မ်ားစြာပါ၀င္ ေနသည္။ ထိုင္းအလုပ္သမား ၀န္ႀကီးဌာနသို ့ကိုယ္တိုင္သြားေရာက္ကာ စာေပးပို ့ခဲ့သူ Action Network For Migrant (ANM) မွ ေစ့စပ္ညႇိႏႈိင္းေရးမႉး Bundit Panwiset ကလည္း “အခက္ခဲဆံုး အပိုင္းကေတာ့ ျမန္မာစစ္အစိုးရ တာ၀န္ရွိသူေတြက ႏိုင္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္း အတည္ျပဳေရးကိစၥကို နယ္စပ္ၿမိဳ႕ေတြမွာပဲ လုပ္ေပးၿပီး အလုပ္သမား မ်ားမ်ား စားစား ရွိတဲ့အရပ္မွာ မလုပ္ေပးတဲ့ အခ်က္ပါ။ ၿပီးေတာ့ ျမန္မာအလုပ္သမား အမ်ားစုက ကိုယ္ေရးအခ်က္အလက္ေတြကို ေၾကာက္လန္႔ၿပီး အမွန္မေပးတာေၾကာင့္လည္း ခက္ခဲပါတယ္” ဟု ဆိုသည္။၎တို ့့ေပးပို႔ေသာ စာကို ထိုင္း အလုပ္သမား ၀န္ႀကီး၏ အႀကံေပးအရာရွိက လက္ခံရယူခဲ့ၿပီး လာမည့္ အစိုးရ ၀န္ႀကီးမ်ား အစည္းအေ၀းတြင္ တင္ျပမည္ဟုသိရသည္။ ထိုင္း အလုပ္သမား ၀န္ႀကီးဌာနအေနျဖင့္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး အလုပ္သမားမ်ား၏ အေရးကို အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ေစရန္ ႀကိဳးစားသြားမည္ဟု အဆိုပါ အရာရွိက ျပန္လည္ေျပာဆိုခဲ့ေၾကာင္း Bundit Panwiset က ေျပာသည္။အဆိုပါ ကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ အမ်ိဳးသား ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရ အလုပ္သမားေရးရာ ၀န္ႀကီး ဦးခြန္ျမင့္ထြန္းကလည္း “အခု ရရွိထားတဲ့ စစ္တမ္းကို က်ေနာ့္အေနနဲ႔ အေလးအနက္ ေထာက္ခံ ပါတယ္။ အလုပ္သမားေတြရဲ႕ ဆႏၵမပါဘဲနဲ႔ အလုပ္သမားအေရးကို အတင္း အဓမၼေဆာင္ရြက္ရင္ ေအာင္ျမင္စရာ မရွိပါဘူး” ဟု ဆိုသည္။ ဆက္လက္၍ ၎က ယခု ယာယီပတ္စ္ပို ့ကိစၥသည္ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ေကာင္းမြန္သည္ဟု ဆိုႏုိင္ေသာ္ လည္း အလုပ္သမားမ်ားဘက္က ႀကံဳေတြ ့ေနရသည့္ အခက္အခဲ၊ အႏၱရာယ္မ်ားကို ထည့္မစဥ္စားလွ်င္ ေကာင္းက်ိဳးထက္ ဆိုးက်ိဳးသာ မ်ားလာႏိုင္ေၾကာင္း၊ ယခုစစ္္တမ္းႏွင့္ အလုပ္သမားအဖြဲ ့မ်ား၏ တင္ျပခ်က္မ်ားကို ထိုင္းအလုပ္သမား ၀န္ႀကီးဌာနက အေလးအနက္ ထည့္သြင္းစဥ္းစား ေပးေစခ်င္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။ယခုအခါ အလုပ္သမားလက္မွတ္ ျပဳလုပ္ထားေသာ ျမန္မာ ၁ သန္းေက်ာ္အနက္ ၂၀၀၀ ေက်ာ္သာ ၿပီးစီးေသးေသာေၾကာင့္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေဖဖ၀ါရီလ ၂၈ ရက္ေန႔တြင္ သက္တမ္းကုန္ဆံုးမည့္ သန္းႏွင့္ ခ်ီေသာ အလုပ္သမားမ်ား၏ အေရးကို ထိုင္းအစိုးရက မည္သို ့ဆက္လက္ကိုင္တြယ္သြားမည္ဆိုသည္မွာ လြန္စြာ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းေၾကာင္း၊ ျမ၀တီ ေကာ့ေသာင္းႏွင့္ တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕မ်ားတြင္ တေန႔လွ်င္ လူ ၂၀၀ ႏႈန္းခန္႔သာ ျပဳလုပ္ေပးလွ်က္ ရွိေသာေၾကာင့္ လူ တသန္းကို လာမည့္ ရက္ေပါင္း တရာေက်ာ္အတြင္း ၿပီးစီးရန္ ေဆာင္ရြက္ေပးမည္ဆိုသည္မွာ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း အလုပ္သမားအဖြဲ ့မ်ားက ေထာက္ျပ ၾကသည္။၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၁၅ ရက္ေန႔က စတင္ျပဳလုပ္ေပးခဲ့ေသာ ယာယီ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ေၾကာင့္ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားၾကားတြင္ စစ္အစိုးရ၏ ဖမ္းဆီးမႈခံရမည္ကို စိုးရိမ္မႈမ်ား၊ ႏိုင္ငံတြင္း က်န္ခဲ့သည့္ မိဘမ်ား ထံမွ ေငြညႇစ္မည္ကို စိုးရိမ္မႈမ်ား ႀကီးထြားကာ ႀကီးမားေသာျပႆနာတရပ္အျဖစ္ ျဖစ္ေပၚေနသည္မွာ ၄ လခန္႔ ရွိၿပီျဖစ္သည္။

ျမန္မာ အလုပ္သမား တစ္ေထာင္ေက်ာ္ Summit Foot Ware ဖိနပ္စက္ရုံဆႏၵျပခဲ့စဥ္က

ေအာက္တိုဘာ၊ ၁၂၊ ၂၀၀၉ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြက အလုပ္ရွင္ရဲ႕ ေခါင္းပုံျဖတ္မႈကို မေက်နပ္ခဲ့တာ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီေနပါၿပီး။ သူ႕တို႕ေတြဆိုတာက ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕အနီးမွာ ရွိတဲ့ စမႈပါကန္ပါနန္းမွာ အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ အလုပ္သမားေတြပါ။ အတိအက်ေျပာရရင္ေတာ့ ထႏြန္ ဘန္နဝါ၊ ေကာ္ေမာ္စီ ၆ မွာရွိတဲ့ Summit Foot Ware ဖိနပ္စက္ရုံမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္သမားေတြပါ။

သူတို႕ေတြရဲ႕ ေပါက္ကြဲမႈကို ပီပီျပင္ျပင္ ေပၚထြက္လာေစတာက သူတို႕ လုပ္အားခ ထုတ္တဲ့ ေအာက္တိုဘာလမွာပါ။ လူတိုင္းလူတိုင္း အလုပ္အားေငြေတြ အနည္းနဲ႔ အမ်ားဆိုသလို ေလွ်ာ့ခ်ခံလိုက္ရတာပါပဲ။ နဂိုကထဲက အစိုးရက သတ္မွတ္ထားတဲ့ လုပ္အားခေငြ ….. ကို မရပဲ လုပ္ေနခဲ့ရတဲ့ အျပင္ ၊ အခု ထပ္ျပီးေတာ့ လုပ္အားခ ေလွ်ာ့ခ်ခံလိုက္ရေတာ့ ….
အဲဒီေန႕မွာတင္ အလုပ္သမားေတြဟာ ေတာက္တေခါက္ေခါက္နဲ႕ ဟုိတစ္စု၊ ဒီတစ္စုနဲ႔ ေပါက္ကြဲေနပါေလေရာ။ သိပ္မၾကာပါဘူး။ သူတို႕ေတြ စုစည္းမိသြားတယ္။ အဲ.. ေအာက္တိုဘာ ၃ ရက္ေန႕မွာ သူတိို႕ေတြဟာ အလုပ္မဆင္းေတာ့ပဲ အလုပ္ရွင္ကို ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပပါေလေရာ။ စက္ရုံမွာ အလုပ္သမား ႏွစ္ေထာင္ႏွီးပါ အလုပ္လုပ္ေနၾကေပမယ့္ ျမန္မာအလုပ္သမား တစ္ေထာင္ေက်ာ္ရွိေနတာ… အဲဒီ အလုပ္သမား တစ္ေထာင္ေက်ာ္နီးပါးလံုးက ဆႏၵျပၾကတာ…
ျမန္မာအလုပ္သမားေတြက ဆႏၵျပရေကာင္းမလာဆိုျပီး ထိုင္းရဲေတြကို ေခၚလာၿပီး အလုပ္မဆင္းရင္ ဖမ္းခိုင္းမယ္..ျပန္ပို႕မယ္.. ဘာညာဆိုျပီး ျခိမ္းေျခာက္ၾကတာ.. ေၾကာက္ၾကတဲ့ အလုပ္သမား အနည္းစုကေတာ့ သူတို႕လာေခၚတဲ့ ကားနဲ႔ အလုပ္သြားဆင္းၾကတာေပါ့….
ဒီမွာတင္ ဘန္ေကာက္ေရာင္ျခည္ဦး အလုပ္သမားအဖြဲ႔ကို အလုပ္သမားေတြက ဖုန္းဆက္ျပီး အကူအညီ ေတာင္းၾကတယ္။ ဘန္ေကာက္ေရာင္ျခည္ဦး ဌာနခြဲက ကိုေအာင္ျမင့္သိန္းတို႕၊ tacdb က ထုိင္းေရွ႕ေန ႏွစ္ေယာက္နဲ႔အတူ ေရာက္လာၿပီး အလုပ္သမားေတြနဲ႕ အရင္ေဆြေႏြတိုင္ပင္ၿပီး …. အလုပ္သမားကာကြယ္ေရးရုံူ(စဝါဒီကန္) ကို သြားတိုင္ၾကပါတယ္။
ဒီအခ်ိန္မွာပဲ အလုပ္သမားေတြထဲက ဦးေဆာင္ဆႏၵျပတဲ့ အလုပ္သမာ ေခါင္းေဆာင္ (၅) ေယာက္ကို အလုပ္ရုံးမန္ေနဂ်ာနဲ႕ အဲဒီအလုပ္ရုံးက ျမန္မာပြဲစား က ထိုင္းရဲေတြနဲ႕ လိုက္ဖမ္းခိုင္းလို လိုက္ပုန္းေနရပါတယ္။
ေအာက္တိုဘာ ၅ ရက္ ေန႕က်ေတာ့ အလုပ္သမားကာကြယ္ေရးရုံးက လူၾကီးေတြ ၊ ထိုင္းေရွ႕ေနေတြက အလုပ္ရုံးကို ေရာက္လာပါေလေရာ။ ဒီမွာတင္ အလုပ္ရွင္ဘက္က လူေတြနဲ႕အလုပ္သမားေတြကို အလုပ္သမားကာကြယ္ေရးရုံူ(စဝါဒီကန္)က လူၾကီးေတြ၊ ထိုင္းေရွ႕ေနေတြ ေရွ႕မွာတင္ ေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။
ဆႏၵျပအလုပ္သမားမ်ားက၁။ လုပ္ခလစာ အျပည္အ၀ရရိွေရး၂။ေနထိုင္မေကာင္းလွ်င္ က်န္မာေရးခြင့္ အျပည္အ၀ရရိွေရး ။၃။ အလုပ္ပိတ္ရက္မ်ားတြင္ အလုပ္ခိုင္ေစလွ်င္ လုပ္အားခ နွစ္ဆရရိွေရး၊၄။အလုပ္သမားသစ္မ်ား အလုပ္၀င္လွ်င္ အလုပ္ရံုပဲြစားမွ တစ္ဆင့္ အခေျကးေငြ ေပးေဆာင္ျပီး မ၀င္ေရာက္ရေရး၅။အလုပ္သမားတိုက္တန္လ်ာတြင္ ေနထိုင္ေသာ အလုပ္သမားမ်ားအား အခန္းခ၊ ေရခ၊ မီးခ၊ သန္းရွင္းေရခ၊ တယ္လီဖုန္းခ၊ ubc ရုပ္သံလိုင္းခ မ်ားေလ်ာ္ခ်ေပးရန္ စသည္ အခ်က္ (၅) ခ်က္ကို ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကတာ။
အလုပ္ရွင္ကေတာ ့ ပထမ အခ်က္ ၃ ခ်က္ကိုသာ လိုက္ေလွ်ာ္ႏိုင္မယ္လို ေျပာပါ ေလေရာ.. က်န္တဲ့ ႏွစ္ခ်က္ကိုေတာ့ ညိႈႏိႈင္းေပမယ့္ေပါ့။ အဲဒါနဲ႔တင္ အလုပ္သမားေတြ လည္း သူတို႕ေျပာတဲ့ကိုစကားကို သေဘာတူ လိုက္ၾကတာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီ ဘေဘာတူ ညီခ်က္ ကို လိုက္နာပါမယ့္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း အားလံုးေရွ႕မွာ လက္မွတ္ထိုးခဲ့တာ.. .
ဆႏၵျပၾကတဲ့ အလုပ္သမားေတြလည္း သူတို႕ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြ ေအာင္ျမင္ေတာ့ လက္ပန္ေမာင္းခပ္ၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ၾကတာေပါ့.. ။ဟုတ္တယ္ေလ. . သူ႕တို႕ေပ်ာ္မွာေပါ့။ သူတို႕ မတိုင္ခင္တုန္က ဒီအလုပ္ရွင္ကိုပဲ ထိုင္းအလုပ္သမားေတြက ၇ ၾကိမ္းဆႏၵျပျပီး ေတာင္ဆိုဖူးခဲ့တာ… ဒါေပမယ့္ မေအာင္ျမင္ခဲ့ပါဘူး။ သူတို႕အလွည္က်မွ ေအာင္ျမင္ခဲ့တာ။
သူတို႕ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈက သိပ္မၾကာပါဘူး။ အလုပ္ရွင္ဘက္က မန္ေနဂ်ာနဲ႔ အသားထဲ က ေလာက္ထြက္တဲ့ ပြဲစားက ပုံစံျပလာပါေလေရာ..။ ဆႏၵျပပြဲမွာ တက္တက္ၾကြၾကြ ပါဝင္ ခဲ့တဲ့ အလုပ္သမားေတြ၊ သူတို႕ အျမင္မၾကည္ေတာ့တဲ့ အလုပ္သမားေတြကို အိုတီီ (အိုဗာတိုင္) မေပးေတာ့တာေတြ ၊ အလုပ္သမားေတြက သူတို႕မကၽြမ္းက်င္တဲ့ ေနရာေတြ ကို ေျပာင္းေရႊ႕လုပ္ခိုင္းပါေလေရာ… သူတို႕ဘက္ပါလာတဲ့ အလုပ္သမားေတြကိုေတာ့ တစ္မ်ဳိးေပါ့.. အလုပ္သမားေတြကို အုပ္စု ႏွစ္စုခြဲလိုက္တဲ သေဘာပါ။
အလုပ္ရွင္ေတြဘက္က ဒီလိုလုပ္တာကို အလုပ္သမားေတြက ဘယ္လိုတံုျပန္ ရမွန္မသိေတာ့.. စိတ္ဓာတ္ေတြ က်ကုန္ပါေလေရာ..
အလုပ္သမာေတြက သူတို႕မကၽြမ္းက်င္တဲ့ ေနရာေတြ၊ အိုတီေတြ မရေတာ့ တျဖည္းျဖည္း နဲ႕ ထြက္ကုန္ပါေလေရာ.. အလုပ္သမားႏွစ္ရာနီးပါးေလာက္ပါပဲ။ ဒီထက္ မမ်ားပါဘူး၊
အမွန္ေတာ့ အလုပ္သမားေတြအေနနဲ႔ အလုပ္ရွင္ဘက္က ညစ္တာကို ေတာင့္ခံထားဖို႕ လိုပါတယ္။ ခုလို အေလာတၾကီး ထြက္ၾကတာမ်ဳိးက အလုပ္ရွင္ကို အရႈံးေပးရာ က်ပါတယ္။ အလုပ္သမားအခြင့္အေရးတိုက္ပြဲဆိုတာ လမ္းေပၚထြက္ ဆႏၵျပေနမွ မဟုတ္ပါဘူး၊ အလုပ္ရုံတြင္မွာလည္း ေသြးေအး (စစ္ေအး) တိုက္ပြဲ ဆင္ရမွာပါ။ ကိုယ္ရဲ႕ အလုပ္သမားအခြင့္အေရး မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ ထိန္သိမ္းထားရမွာ ျဖစ္သလို၊ အခြင့္အ ေရးေတြ ရွံးဆံုးခဲ့ရင္လည္ ဘယ္လို တိုက္ယူရမလည္းဆိုတာ သိထားဖို႕ လိုပါတယ္။
အလုပ္ရွင္နဲ႔ အလုပ္သမားေတြဆိုတာ " ကၽြန္ ကိုင္မွီ၊ ကိုင္ ကၽြန္ မွီ "ပါ ။ တစ္ဖက္သက္ မွီေနတယ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး၊ ဘယ္တိုက္ပြဲမဆို ေအာင္ျမင္ဖို႕အတြက္ နည္းဗ်ဴဟာ အမ်ား ၾကီးရွိပါတယ္။
သူေကာင္းရင္ ကိုယ္ေကာင္းသလို၊ သူညစ္ရင္ ကိုယ္ညစ္လို ရတယ္ဆိုတာ ့ အလုပ္သမား ေတြသာ အလုပ္ရွင္နဲ႔ ပတ္သက္လို သိမယ္္္ဆိုရင္……………..
အယ္ကေဟာ

ဒူဘိုင္း က လူရိုင္း (၁)

ေခါင္းစဥ္ကိုဖတ္ျပီး “ ဒီေလာက္ အစစ အရာရာ တိုးတက္ ေခတ္မီေနတဲ့ ဒူဘိုင္းမွာ ဘယ္ေတာထဲက လူရိုင္းကမ်ား မ်က္စိလည္ျပီး ေရာက္လာပါလိမ့္ “ လို ့ေတြးျပီး အူေၾကာင္ေၾကာင္နိုင္တဲ့စာလို ့ အထင္မေစာၾကပါနဲ ့ဗ်ိဳ ့။ ဘယ္သူက ဒူဘိုင္းမွာ ဘယ္လို ကမ္းကုန္ေအာင္ရိုင္းေနလို ့ ဒီေခါင္းစဥ္ေလး ျဖစ္လာရတယ္ဆိုတာ ဖတ္ၾကည့္ရင္ သိပါလိမ့္မယ္။ စိတ္မေကာင္းစရာတစ္ခုကေတာ့ အဲဒီလူက ျမန္မာတစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး သူ ရဲ့ ရိုင္းစိုင္းတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြရဲ့ဒါဏ္ ခံေနၾကရတာကလည္း ျမန္မာေတြျဖစ္ေနတာပါပဲ။

သူ ့နာမည္က ေဇာ္ေအာင္ခိုင္။ ေကာင္မေလးေတြကေတာ့ ဦးေဇာ္ လို႔ေခၚသတဲ့ဗ်။ သူက ကြန္ျပဴတာဆိုင္တစ္ခုမွာ လုပ္ျပီး သူ ့မိန္းမကေတာ့ စာရင္းကိုင္ အလုပ္လုပ္တယ္။ သူတို ့ဒူဘိုင္း ေရာက္ေနတာကလည္း ၾကာျပီဆိုေတာ့ ဒီမွာ လူရည္ ေတာ္ေတာ္လည္ေနၾကျပီ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။ သူတို ့ က သူတို႔ရဲ႔ ေဆြမ်ိဳးအရင္းအခ်ာေတြနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးမက်တက် နီးစပ္ရာ အသိုင္းအဝိုင္းက လူတန္းစားေပါင္းစံု ကို ဒူဘိုင္းက အလုပ္အကိုင္ပံုျပင္ေတြေျပာ အိမ္မက္ၾကီးၾကီးေတြ ေပးျပီး ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း ရက္ရက္စက္စက္ ပါးပါးလွီးေနၾကတယ္ဗ်ိဳ ့။

လူတန္းစားေပါင္းစံုလို႔ ေျပာရတာကလည္း သူတို႔အလုပ္ရွာေပးမယ္ဆိုျပီး ေခၚခဲ့တဲ့သူေတြထဲမွာ စားပြဲထိုးကစလို႔ ဆရာဝန္အဆံုး ေခတ္ပညာတတ္သူေတြ၊ ပညာမတတ္သူေတြနဲ ့ ေတာသူ ေတာင္သားေတြပါ ပါေနလို႔ပါ။ “ေဆြမ်ိဳးေတြပဲေခၚတာပါ ေဆြမ်ိဳးေတြမို႔ ကူညီတာ” ဆိုတဲ့ စကားလံုးေတြသံုးလို႔ု ျမန္မာျပည္က အလုပ္လိုခ်င္တဲ့သူေတြကို စည္းရံုးေရး ဆင္းပါတယ္။ ခ်က္ခ်င္းပဲ အလုပ္အဆင္သင့္ ဝင္ရမယ္ဆိုတဲ့ ပံုစံနဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔က်င့္သံုးေနတဲ့ ေဖာ္ျမဴလာက်ေတာ့ Visit Visa လွမ္းပို႔တယ္။ Visit Visa အတြက္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၁၂၀၀ ကေန ၁၅၀၀ ထိ ေတာင္းတယ္။ တကယ္ဆို Visit Visa ရဲ႔ ေပါက္ေဈးက ယူေအအီးေငြ ၁၃၀၀ ကေန ၁၈၀၀ ထက္မပိုပါဘူး။ ဒူဘိုင္းမွာ ဒီဗီဇာကို လူတိုင္းလည္း ဝယ္ခ်င္သလို ဝယ္လို႔ရပါေသးတယ္။ စလံုးမွာလို အဆက္အသြယ္ စပြန္စာဘာညာ မလိုပါဘူးခင္ဗ်။ အဲ…ျပီးေတာ့..အလုပ္လိုခ်င္တဲ့သူက ဗီဇာရတာနဲ႔ ေဒၚလာ ၈၀၀ ေလာက္ က်တဲ့ ကိုယ့္ေလယာဥ္လက္မွတ္ ကိုယ္ဝယ္ရပါတယ္။ ဒူဘိုင္းကို ေရာက္လာတာနဲ႔ ေနစားရိတ္ စားစရိတ္ အတြက္ ကိုယ့္အိတ္ထဲက ကိုယ္စိုက္ထုတ္ရပါတယ္။ အလုပ္ရွာဖို႔လည္း ေန႔စဥ္သတင္းစာဝယ္ရေသး ၊ ထီးျဖဴဖိနပ္ပါးတဲ့အထိ အလုပ္လိုက္ရွာရေသး ၊ အလုပ္ရွာေနရင္း ဗီဇာသက္တမ္းကုန္သြားရင္ ဗီဇာလဲဖို႔အတြက္ စေတးေရွာင္ရျပန္ပါေသး ေပါ့ခင္ဗ်ာ။

ေငြကို လမ္းခင္းျပီး ပင္ပင္ပန္းပန္း အလုပ္ရွာေပမယ့္ အလုပ္မရပဲ ျပန္သြားရတဲ့သူေတြက ဒုန႔ဲေဒး ပါပဲ။ အလုပ္ရမယ္ဆိုလို ့လာရွာတယ္ အလုပ္မရပဲ သိန္း ၂၀ သိန္း ၃၀ ေလာက္ကုန္ျပီး အိမ္ျပန္ရတယ္။ ဒါဟာ သူတို႔ရဲ႔ ေဆြမ်ိဳးညာတိေတြရဲ႔ ဒုကၡ။ အလုပ္ရသူေတြရဲ႔ ဒုကၡကေရာ သိရၾကားရသမွ် ဘုရားတရသဗ်။ ဆရာဝန္ တစ္ေယာက္ ဆိုအလုပ္ရွာဖို႔အတြက္ သိန္း ၄၀ ေက်ာ္ကုန္ေပမယ့္ ၾကိဳးစားပန္းစားရွာလို႔ရတဲ့ အလုပ္က ဆရာဝန္အလုပ္မဟုတ္ ရတဲ့လခကေရာ ရင္းခဲ့ရတဲ့ အရင္းေက်ဖို႔ အတြက္ တစ္ႏွစ္ခြဲေလာက္ လုပ္ရမယ့္ လခမ်ိဳးတဲ့ဗ်ာ။ ရိုင္းရိုင္းေျပာရရင္ ဆရာဝန္ရတဲ့ လစာက စားပြဲထိုးတစ္ေယာက္ရဲ႔လစာေလာက္ပါပဲ။ ဒါမ်ိဳးကို ေဆြမ်ိဳးညာတိ ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းလို႔ေခၚမလား…. အလုပ္မရလို႔ လက္ေလွ်ာ့လွည္႔ျပန္သြားတဲ့သူေတြ ရန္ကုန္မွာ တင္ေနတဲ့အေၾကြးေတြ ဘယ္လိုဆပ္ၾကမလဲ စဥ္းစားၾကည္႔ၾကပါဗ်ာ။ဒီ့ထက္ပိုဆိုးတာက ဒီမွာ အလုပ္ရွာေနစဥ္ ၾကံဳေနရတဲ့ ဒုကၡ.. အရွင္ လတ္လတ္ ငရဲေရာက္သလို ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့့ ဒုကၡေတြကလည္း မၾကားဝံ႔မနာသာေတြ။အလုပ္လာရွာတဲ့ မိန္းကေလးေတြ သူ႔အိမ္မွာ ပိုက္ဆံေပးျပီးေနရတယ္ဗ်ာ။ ေပးစရာပိုက္ဆံျပတ္သြားတဲ့အခါ အဲဒီေက်းဇူးရွင္ရဲ့ ကူညီပံုက သူ႔ယာယီမိန္းမလုပ္မယ္၊ သူနဲ႔လာအိပ္မယ္ ဆိုရင္ အိမ္လခ ေပးစရာမလိုပါတဲ့။ အဲလိုမ်ိဳး အျဖစ္ေတြနဲ႔ ၾကံဳျပီး သူအႏိုင္က်င့္တာ ခံခဲ့ရတဲ့ မိန္းကေလးေတြကလည္း ဒုနဲ႔ေဒး တဲ့ဗ်ာ။ သူ႔မိန္းမဆိုတာကေရာ ဘာထူးေသးလဲ… ကိုယ္တိုင္ရွာေဖြလို႔ အလုပ္ရျပီး အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ သူကိုေတာင္ အိမ္ေဖာ္တာဝန္ပါ ယူေစခ်င္ေသးသဗ်။ အလုပ္နားရက္မွာ အိမ္သန္႔ရွင္းေရးမလုပ္ရင္ မီးဖိုထဲမွာ မကူညီရင္ ေစာင္းကာေျမာင္းကာနဲ႔ မၾကည္ျဖဴျပန္ဘူးတဲ့ဗ်ာ။ ျပီးေတာ့ သူ႔ေယာက္်ားလုပ္သမွ် အျပံဳးမပ်က္ ၾကည္ျဖဴေနတဲ့ မိန္းမ… အမ်ိဳးေကာင္းသမီးေတြကို ယုတ္မာအႏိုင္ယူေနတာကိုလဲ သေဘာထားၾကီးေပးေနတဲ့ မိန္းမ… ဒီအမ်ိဳးသမီးဟာ ျမန္မာျပည္ကလာတဲ့ ျမန္မာဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ဘယ္လိုမွ မယံုၾကည္နိဳင္ေလာက္ေအာင္ပါပဲ။

ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဒါေတြကို လူေျပာသူေျပာေလာက္နဲ ့ ယံုခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒီသတင္းေတြကို ၾကားေတာ့ လက္ေတြ႔က်က်သိခ်င္တာမို႔ အဲဒီျမန္မာေတြကို ဖုန္းဆက္ျပီး ကိုေဇာ္ေအာင္ခိုင္ ဆီမွာ အလုပ္လိုခ်င္လို႔ဗ်ာလို႔ ေမးေတာ့ ေဝးေဝးက ေရွာင္ပါဗ်ာ.. သတိေတာ့ထားဗ်ာ… မလုပ္ပါနဲ႔ ခင္ဗ်ား ဒုကၡေရာက္မယ္…ရွိသမွ်ကုန္မွာေသခ်ာတယ္ ...သူနဲ႔ေတြ႔ရင္ အိမ္တိုင္ေတာင္ ခၽြတ္ေရာင္းရမယ္၊ ကြ်န္ေတာ္ေတာင္ ေယာက်ားေလးမို ့ မိန္းကေလးဆို ခုေလာက္ရိွ ဒူးနဲ ့မ်က္ရည္ သုတ္ေနရျပီ.... ဆိုတာေတြပဲ ျပန္ၾကားခဲ့ရလို ့သာ ယံုမိရတာပါ။ ဒုကၡေရာက္ခဲ့တဲ့ မိန္းကေလးေတြကို ထပ္စံုစမ္းလို ့ သိခဲ့ရေပမယ့္ ကာယကံရွင္ေတြရဲ႔ သိကၡာကိုေထာက္လို႔ နာမည္နဲ႔တကြ အလုပ္အကိုင္ေတြကိုေတာ ့ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာမျပရက္လို ့ ေျပာမျပေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။

ျမန္မာေအးဂ်င့္ေတြ လည္တာ ပတ္တာ ဖ်ံက်တာ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း ပါးပါးလွီးေနတာ ေျပာရင္း ၾကံဳလို ့ကၽြန္ေတာ္သိခဲ့တဲ့ ေရႊဂံုတိုင္က Grace ဆိုတဲ့ေအးဂ်င့္ အေၾကာင္း ဆက္ေျပာလိုက္ေတာ့မယ္ဗ်ာ။ အခုသူတို႔နဲ႔ဆက္သြယ္ျပီး အလုပ္ရလာတဲ့သူေတြ ေျပာျပလို႔ ကၽြန္ေတာ္သိရတာေတြကလည္း တစ္ခုမွမေကာင္းဘူးဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လဲ အဲဒီေအးဂ်င့္ကို ေရာက္ဖူးတာမို႔ ကိုယ္ေတြ႔ျဖစ္ရပ္ေလးေတြနဲ႔ပါ တိုက္ဆိုင္ေနတာမို႔ အဲဒီေအးဂ်င့္ မေကာင္းဘူးဆိုတာ ရဲရဲၾကီး ေျပာရဲပါတယ္။

လက္ရွိဒူဘိုင္းက တရုတ္စားေသာက္ဆိုင္ေတြမွာ လုပ္ေနတဲ့ ျမန္မာေတြရဲ႔ အဆိုအရ အဲဒီေအးဂ်င့္ကို သူတို႔ေပးရတဲ့ေငြက အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၀၀၀ ကေန ၁၂၀၀ အထိရွိတယ္ဗ်။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ျပန္ရတဲ့လစာကေတာ့ ဒူဘိုင္းေငြ ၆၀၀-၇၀၀ ဆိုပဲ။အလုပ္ခ်ိန္က တေန႔ကို ၁၀ နာရီထက္မေလွ်ာ့ပဲ လုပ္ရေသးတယ္။ သူမ်ားေတြလိုလဲ တစ္ပတ္မွာ တစ္ရက္ မနားရဘူး ။ ေန႔တဝက္စီပဲ နားရတယ္ တဲ့ဗ်။ သူတို႔ေပးခဲ့ရတဲ့ ပြဲစားခေငြအတြက္ ငါးလ ေျခာက္လလာက္အထိ ပင္ပင္ပန္းပန္း လုပ္တာေတာင္္ အရင္းမေၾကဘူး ။ တကယ္ေတာ့ ေအးဂ်င့္က မမက ဒူဘိုင္းေငြ ၇၀၀-၈၀၀ ကို အေမရိကန္ေဒၚလာ ၇၀၀-၈၀၀ ျဖစ္ေအာင္ကို လွည္႔ပတ္ျပီး ေျပာျပီး မလိမ့္တပတ္နဲ႔ ေငြညာေတာင္းတာဗ်။ ျမန္မာေတြကေတာ့ သိၾကတဲ့အတိုင္း အလုပ္အကိုင္ အေျခအေနေပၚမူတည္ျပီး ရမယ့္လခနဲ႔ ကိုက္မကိုက္မစဥ္းစားပဲ ေအးဂ်င့္ေတာင္းသေလာက္ ၾကံဖန္ျပီး ပံုေပးလိုက္ၾကတာပါပဲ။ ကၽြန္တာ္ဒီကိုလာေတာ့ ေအးဂ်င့္ကို အေမရိကန္ေဒၚလာ ၂၀၀ ပဲေပးရတယ္ခင္ဗ်… ဒါကလဲ ဒင္းတို႔ကို သနားလြန္းလို႔ သဒၵါေၾကးေပးခဲ့တာပါ… အင္တာဗ်ဴးလာလုပ္တဲ့ အဖဲြ႕က ေအးဂ်င့္ကို တျပားမွ ေပးစရာမလိုဘူး လို႔ အတန္တန္တားတဲ့ၾကားကေန ကၽြန္ေတာ့္ ေအးဂ်င့္က ကလိမ္က်ျပီး ေတာင္းခဲ့ေသးတာဗ်။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ တူတူလာတဲ့ ကံဆိုးတဲ့ ေကာင္ေတြဆို ေဒၚလာ ၆၀၀ ေတာင္ေပးခဲ့ရေသးတယ္ဗ်ာ။ ေအးဂ်င့္ေတြ အဲေလာက္ေတာင္ဆိုးတာဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ရတဲ့လခကလဲ ဒူဘိုင္းေငြ ၂၅၀၀ ဗ် ဒါေတာင္ ေဘာနပ္စ္ မပါေသးဘူးဗ်ာ။( အေမရိကန္တစ္ေဒၚလာကို ဒူဘိုင္းေငြ ၃.၆၅ ရွိပါတယ္။)

ေမးရျမန္းရမွာအားနာတဲ့ ဆင္ျခင္ဥာဏ္နည္းတဲ့ ျမန္မာေတြ အခုလို အလိမ္ခံေနရတာကို ေဘးကၾကည္႔ေနတဲ့သူ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ေဒါသထြက္ရံုကလို႔ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ပါ။ အဲဒီေတာ့ ဒူဘိုင္းလာမယ့္သူေတြ သတိထားျပီးဆင္ျခင္ၾကပါဗ်ာ။မ်က္စိေတြ နားေတြ ဖြင့္ထားၾကပါ။ တရားဝင္ဖြင့္ထားတဲ့ ေအးဂ်င့္ တရားမဝင္ ဝန္ေဆာင္မႈေပးေနတဲ့ ေအးဂ်င့္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သံသယရွိရင္ နီးစပ္ရာကို ေမးျမန္းၾကေစခ်င္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေအးဂ်င့္ဆိုတဲ့ ေကာင္ေတြက အလုပ္ရွင္ အလုပ္သမားႏွစ္ဘက္စလံုးဆီက ညာစားေနတဲ့လူေတြပါပဲ။သူတို ့ေဆာင္ပုဒ္ေတြကေတာ့ “ ဘယ္သူေသေသ ငေတမာရင္ ျပီးေရာ” ရယ္ “ေမ်ာက္သားစားခ်င္ ေမ်ာက္မ်က္ႏွာ မၾကည့္နဲ ့” ရယ္ “ရသာရင္ ဘႏွဖူး သိုက္တူးမယ္ ” ဆိုတာေတြပဲ ျဖစ္မွာပါ။

ေအာ... ေမ့ေတာ့မလို ့...အစက ေျပာျပခဲ့တဲ့ ဒူဘိုင္းက လူရိုင္းရဲ့ ဖုန္းနံပတ္က (+၉၇၁၅၀၇၈၈၃၅၅၁) ပါ။ စိတ္ဝင္စားသူမ်ား လွမ္းဆဲ.(.အဲေလ..ေယာင္လို ့) လွမ္းျပီး အလုပ္ေတာင္းနိုင္ေၾကာင္း အခမဲ့ ေၾကာ္ျငာေပးလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ။

ျမန္မာခ်င္းခ်င္း လုည့္ပတ္ျခင္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ...

ျမန္မာခ်င္းခ်င္း ရက္စက္ျခင္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ...

ျမန္မာခ်င္းခ်င္း ယုတ္မာျခင္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ...

ျမန္မာခ်င္းခ်င္း လုပ္ရက္ျခင္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ...

ဒူဘိုင္း အေထာက္ေတာ္
(ျပန္လည္ေဝငွာေပးတဲ့ http://datacarrier.blogspot.com/ကို ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္)

ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္လုပ္သားမ်ား ယာယီႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ လုပ္ရမည္

ေနာ္ႏိုရင္း ၉ ႏိုဝင္ဘာ ၂၀ဝ၉ - ထိုင္းႏိုင္ငံ ခ်င္းမိုင္ျမိဳ႕ရွိ အင္တာေနရွယ္နယ္စင္တာ မွာ ထိုင္းအာဏာပိုင္ေတြက ႁမန္မာေရႊ႔ေႁပာင္း အလုပ္သမားေတြကို ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ လုပ္ေဆာင္မႈနဲ႔ ပတ္သက္လို႕ ဒီေန႔ ေတြ႕ဆံုႃပီး ရွင္းႁပပါတယ္။

ထိုင္း အစိုးရမဟုတ္တဲ့ အဖြဲ႕ေတြက ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ ထိုင္းရဲနဲ႔ ပို႔ေဆာင္ေရးဌာန ေတြက တာဝန္ရွိသူေတြနဲ႔ ႁမန္မာအလုပ္သမား ၂၀ဝ ေလာက္က လတ္တေလာ လုပ္ေပးေနတဲ့ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္အေႂကာင္း ေဆြးေႏြးတာႁဖစ္ႃပီး အခၽက္ ၂ ခၽက္ကို အဓိကထား ေဆြးေႏြးပါတယ္။
ခၽင္းမိုင္ အလုပ္ရွာေဖြးေရးရုံး တာဝန္ရွိသူ က “အခုလက္ရွိ ကိုင္ေဆာင္ေနတဲ့ အလုပ္သမားကတ္ေတြဟာ လာမယ့္ ၂၀၁၀ ေဖေဖာ္ဝါရီ လကုန္အထိပဲ ေနထိုင္ခြင့္ရရွိမွာ ႁဖစ္တဲ့အတြက္ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ပတ္စပို႔ မလုပ္ရင္ သက္တမ္းထပ္ မတိုးေပးဘူး။ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ လုပ္သူေတြက ထိုင္းတႏိုင္ငံလံုးကို သြားလာႏိုင္မွာႁဖစ္သလို ရသင့္ရထိုက္တဲ့အခြင့္ အေရးေတြကို ရရွိမွာႁဖစ္တယ္” လို႕ ေႁပာပါတယ္။ ပတ္စပို႔ လုပ္ရာမွာ လုပ္ငန္းအဆင့္ဆင့္ သြားရတဲ့အတြက္ သံုးလအတြင္း လူၪီးေရ ၂ ေထာင္ေကၽာ္ပဲ လုပ္ေပးႏိုင္ပါေသးတယ္။ ဒီအစည္းအေဝးမွာ တက္ေရာက္ေဆြးေႏြးခဲ့သူ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ဖြံ႔ျဖိဳးေရးေဖာင္ေဒးရွင္း က ကိုစိန္ေဌးက ပတ္စပို႔ လုပ္မယ့္သူေတြအတြက္ ထိုင္းအစိုးရက အခၽိန္တခု တိုးေပးတဲ့ အစီအစၪ္ရွိတယ္လို႔ ေႁပာပါတယ္။
“အဆင့္ေတြက ၁၃ ဆင့္၊ ၁၄ ဆင့္ေလာက္ ရွိပါတယ္။ လာမယ့္ ၂၀၁၀၊ ၂၈ အမီ အားလံုး လူသန္းဂဏန္းေလာက္ ရွိတဲ့လူေတြ လုပ္လို႔ မႃပီးႏိုင္ဘူးဆိုတာ သူတို႔ သိတယ္။ သူတို႔ ထပ္ႃပီးေတာ့ ခၽဲ႔မွာပဲ။ အခုအခၽိန္မွာ ပံုစံစာရြက္ေတြ ေဝလာႃပီ။ အလုပ္သမားေတြကို ပံုစံစာရြက္ေတြ ႁဖည့္ခိုင္းတယ္။ ႏိုင္ငံသား စိစစ္တဲ့လုပ္ငန္းစၪ္ကို သူတို႔လုပ္မွာ။ လုပ္မယ္ဆိုတဲ့လူကို သက္တမ္း တိုးေပးမယ္။ မလုပ္ဘူးဆိုတဲ့လူကို သက္တမ္း မတိုးေပးဘူး။ အလုပ္ရွာေဖြေရးဌာနက ေႁပာႃပီးႃပီ။”
အစည္းအေဝးကို တက္ေရာက္တဲ့ အလုပ္သမားေတြက သူတို႔အေနနဲ႔ ရလာမယ့္ ဒီအခြင့္အေရးကို အားလံုးက လိုလားႂကေပမယ့္ ႁမန္မာစစ္အစိုးရကို အယံုအႂကည္ မရွိဘူးလို႔ အလုပ္သမားတၪီးက ေႁပာပါတယ္။ “လုပ္ခၽင္တာက အလုပ္သမား အခြင့္အေရးအတြက္ ဆိုင္ကယ္စီးဖို႔၊ အလုပ္လုပ္တဲ့အခါ ပိုက္ဆံမရရင္ သြားတိုင္ဖို႔ အခြင့္အေရးရွိတယ္။ အလုပ္သမားအားလံုး ေႂကာက္တာက ရြာမွာ အခြန္ေကာက္မွာ ေႂကာက္ေနတာ။ ” ထိုင္းအာဏာပိုင္ ရွင္းႁပေႁပာဆိုအႃပီးမွာ ပတ္စပို႔ လုပ္ခၽင္တဲ့သူ လက္ေထာင္ပါလို႔ ေမးတဲ့အခါ အလုပ္သမား ၄ ေယာက္ပဲ လက္ေထာင္ႁပႃပီး မလုပ္ခၽင္တဲ့သူ လက္ ေထာင္ပါလို႔ ေမးတဲ့အခါ အားလံုးနီးပါး လက္ေထာင္တာကို ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။ အလုပ္သမားေတြ ကိုယ္ပိုင္ ေတာင္းဆိုခၽင္တယ္ဆိုရင္ လက္ေထာင္ပါလို႔ေႁပာတဲ့ အခါမွာေတာ့ အားလံုးက လက္ေတာင္တာေတြ႔ခဲ့ပါတယ္။ ဒီေန႔ အစည္းအေဝးမွာ ႁမန္မာေရႊ႔ေႁပာင္းအလုပ္သမားေတြက ပတ္စပို႔ လုပ္ေရး မလုပ္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို‹ သူတို႕လိုအပ္ခၽက္ကို ေရးသားလက္မွတ္ထိုးႃပီး ထိုင္းဝန္ႄကီးခၽဳပ္ဆီ ပို႔မယ္လို႔ ဆံုးႁဖတ္ခၽက္ ခၽခဲ့ပါတယ္။ ဒီအစီအစၪ္ကို မႂကာခင္ စတင္မယ္လို႕ အစည္းအေဝးကို ကမကထလုပ္ေပးတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ဖြံ႕ျဖိဳးေရးေဖာင္ေဒးရွင္းက ကိုစိန္ေဌးက ေႁပာပါတယ္။ “လာတဲ့ အလုပ္သမားေတြ မွာ ၂ ဖြဲ႔ ပါတယ္။ ဒဗလၽဴအက္ေအ နဲ႔ ဒဗလၽဴအက္နဲ႔ အဲ့ဒီအဖြဲ႔ ၂ ခုက ကမ္ပိန္းတခု လုပ္မွာေပါ့။ ပတ္စ္ပို႔ လုပ္မယ့္ကိစၥနဲ႔ သူတို႔ ေတာင္းဆိုခၽင္တဲ့ အခၽက္ေတြေပါ့။ အဲ့ဒါကို ညိွ႕ႏိႈင္းႃပီး လက္မွတ္ထိုးလႈပ္ရွားမႈ ကမ္ပိန္း လုပ္ႃပီး ဝန္ႄကီးခၽဳပ္ဆီ တင္မယ္လို႔ ဆံုးႁဖတ္လိုက္တယ္။ ဘာအခၽက္ေတြ ေတာင္းဆိုမယ္ ဆိုတာကို ေနာက္ပိုင္း အေသးစိတ္ႁပန္ႃပီး ေဆြးေႏြးမယ္ေပါ့။” ဒီေန႔ ေဆြးေႏြးပြဲမွာ ေနာက္ထပ္ ေဆြးေႏြးႁဖစ္တာက ထိုင္းေရာက္ ေရႊ႔ေႁပာင္းအလုပ္သမားေတြ သြားလာေရး လြယ္ကူေအာင္ ထိုင္းအစိုးရက ဆိုင္ကယ္ ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ ႁပဳလိုက္တဲ့ကိစၥ ႁဖစ္ပါတယ္။ ယာၪ္ေမာင္းလိုင္စင္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အေသးစိတ္ကို ေဆြးေႏြးေနဆဲႁဖစ္တယ္လို႕ တာဝန္ရွိသူေတြက ရွင္းႁပႃပီး လာမယ့္ တလႏွစ္လအတြင္းမွာ အဲဒီ စည္းကမ္းခၽက္ ထြက္လာလိမ့္မယ္လို႔ ေႁပာပါတယ္။ ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ႃပီး အလုပ္သမားအားလံုးက အာရဝမ္းသာႂကတယ္လို႔ အလုပ္သမားတၪီးက ေႁပာပါတယ္။ “အခု ဆိုင္ကယ္ေတြ ဝယ္လို႔ရႃပီ၊ ဆိုင္ကယ္လိုင္စင္က ထုတ္ေပးမယ္လို႔လည္း မေႁပာဘူး။ မထုတ္ေပးဘူးလည္း မေႁပာဘူး။ စည္းကမ္းခၽက္ ႁပင္ဆင္တုန္းပဲ ရွိေသးတယ္။ အလုပ္သမားအားလံုးက ဝမ္းသာတယ္။”

ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား ယာယီ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ကိစၥ ေဆြးေႏြးပြဲက်င္းပမည္

၈ ႏို၀င္ဘာ ၂၀၀၉ သူရိန္စိုး (DVB- သတင္း )- ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္ မွတ္လုပ္ျပဳေရးနဲပတ္သက္ၿပီး ေဆြးေႏြးပြဲတရပ္ကို ထိုင္းႏိုင္ငံ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕မွာ မနက္ျဖန္ လုပ္ဖို႔ ရွိပါတယ္၊

ဒီအစည္းအေ၀းေၾကာင့္ ပတ္စ္ပို႔လုပ္ခ်င္တဲ့ အလုပ္သမားေတြ ဘယ္လိုျပင္ဆင္ လုပ္ကိုင္ရမယ္ဆိုတာေတြ သိရေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ပတ္စ္ပို႔လုပ္ေပးမွာက နယ္စပ္ၿမိဳ႕ေတြမွာျဖစ္ၿပီး ျမန္မာအလုပ္သမားေတြက ထိုင္းႏိုင္ငံ အႏွံ႔အျပားမွာဆို ေတာ့ သြားေရးလာေရး စရိတ္စကေတြနဲ႔ ဘယ္လိုျဖစ္လာမယ္ဆိုတာကို ေစာင့္ ၾကည့္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ခ်င္းမိုင္က International Center မွာ မနက္ျဖန္ မနက္ ၉ နာရီကေန ညေန ၃ နာရီအထိ ျပဳလုပ္မွာျဖစ္ပါတယ္၊ ေဆြးေႏြးပြဲကို လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး ေဖာင္ ေဒးရွင္းလို႔ေခၚတဲ့ ထိုင္းအန္ဂ်ီအိုတခုက ကမကထလုပ္တာျဖစ္ၿပီး ေဆာက္လုပ္ေရး၊ အိမ္ေဖာ္နဲ႔ ေစ်းေရာင္းတဲ့ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြ ၂ ရာေလာက္ကို ဖိတ္ထား တယ္လို႔ သိရပါတယ္၊ လာေရာက္ ေဆြးေႏြးေဟာၾကားမယ့္သူေတြက ထိုင္းအန္ဂ်ီအိုေတြနဲ႔ ထိုင္း အစိုးရ ဌာနေတြျဖစ္တဲ့ ရဲနဲ႔ ပို႔ေဆာင္ေရးဌာနေတြက တာ၀န္ရွိသူေတြ လာေရာက္ ေဟာေျပာမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ထိုင္းအစိုးရ တာ၀န္ရွိသူေတြ ေျပာၾကားမယ့္ အေၾကာင္း အရာေတြကိုေတာ့ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ဖြံ႑ၿဖိဳးေရးေဖာင္ေဒးရွင္းက မခ်ယ္ရီက အခုလို ရွင္းျပပါတယ္၊ “သူတုိ႔ေျပာမွာက Work Permit ရိွတဲ့ လူေတြ ေယာက္တုိင္း နယ္စပ္္မွာ မ ျဖစ္မေန ပတ္စ္ပို႔ ျပန္ၿပီးေတာ့ သြားလုပ္ရမယ္၊ ေနာက္ဆံုး သတ္မွတ္ထားတဲ့ အခ်ိန္မွာ မလုပ္ရင္ ဘယ္လိုျဖစ္လာမလဲဆိုတဲ့အခ်က္ အပါအ၀င္ အလုပ္သမားေတြက မရွင္းလင္းတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြရွိရင္ အစည္းအေ၀းမွာ တခါတည္း ေမးႏိုင္ပါ တယ္၊” အာဏာပိုင္ေတြက အခုလကုန္မွာ ေနာက္ဆံုးထားၿပီး ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္ မွတ္လုပ္ဖို႔ အခ်ိန္သတ္မွတ္ထားတာေၾကာင့္ သတ္မွတ္ခ်ိန္အတြင္း မလုပ္မိလို႔ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြ တရားမ၀င္ ျဖစ္ကုန္မွာကို စိုးရိမ္တယ္လို႔လဲ မခ်ယ္ရီက ေျပာပါတယ္၊ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ေတြကို ၿပီးခဲ့တဲ့ ဇူလိုင္လလယ္က စတင္ထုတ္ေပး ေနတာျဖစ္ၿပီး အခုအခ်ိန္အထိ လက္မွတ္လုပ္သူ ၂ ေထာင္ခန္႔သာ ရွိတယ္လို႔ သိရ ပါတယ္၊၊

နုိင္ငံျခားသား လုပ္သား တသိန္းခြဲေက်ာ္ကို လုပ္ခြင့္ျပန္ေပး

ေက်ာ္ခ

စေနေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 07 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 11 နာရီ 19 မိနစ္

မဇၥ်ိမ (ခ်င္းမိုင္) ။ ။ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ အလုပ္သမား လက္မွတ္လုပ္ရန္ သတ္မွတ္ရက္ ေက်ာ္သြားသျဖင့္ လုပ္ခြင့္ မရလိုက္သည့္ ႏိုင္ငံျခားသား အလုပ္သမား ၁ သိန္းခြဲေက်ာ္အတြက္ လုပ္ခြင့္ျပန္ေပးေနၿပီ ျဖစ္သည္။

အလုပ္သမားလက္မွတ္လုပ္ရန္ ယခုႏွစ္ ဇူလိုင္မွ စက္တင္ဘာလထိ အခ်ိန္ေပးထားခဲ့ျခင္း ျဖစ္ၿပီး ယခုလမွ စ၍ လာမည့္ႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁ ရက္ေန႔အထိ အခ်ိန္ထပ္ေပးျခင္း ျဖစ္သည္။

စာရင္းသြင္းထားၿပီးမွ ရက္ေက်ာ္သြားသျဖင့္ က်န္ခဲ့သည့္ ျမန္မာ၊ လာအို၊ ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံတို႔မွ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ထိုင္းအလုပ္သမား ဝန္ႀကီးဌာနသတင္း အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ဓါတ္ပုံ႐ုိက္ရန္ က်န္ရွိသူ ၉၀၀၀ ဦး။ ေဆးစစ္ေဆးျခင္းႏွင့္ က်န္းမာေရးအာမခံ မျပဳလုပ္ရေသးသူ ၁၅၂,၉၈၂ ဦး ရွိၿပီး စုစုေပါင္း ၁၆၁,၉၈၂ ဦးအား သက္မွတ္ရက္အတြင္း အၿပီး ျပဳလုပ္ေပးသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဖတ္ရႈရသည္။

ကုန္က်ေငြမွာ ယခင္ကဲ့သို႔ပင္ ဘတ္ ၃၈၀၀ ျဖစ္ၿပီး အလုပ္လုပ္ခြင့္ သက္တမ္းမွာလည္း ယခင္အတိုင္း လာမည့္ႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၈ ရက္ေန႔ပင္ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ ယခုကဲ့သို႔ သက္တမ္း ထပ္တိုးလိုက္သည္ကို လက္မွတ္ မလုပ္ရေသးသည့္ အလုပ္သမား အမ်ားစုမွာမူ သိႏိုင္ဦးမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ထိုင္းႏိုင္ငံ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕အေျခစိုက္ ေရာင္ျခည္ဦး အလုပ္သမားမ်ား အဖြဲ႔ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉ ကိုမိုးေဆြက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

ထိုင္းႏွင့္ျမန္မာ ႏွစ္ဘက္ အစိုးရတို႔က ထိုင္းႏိုင္ငံရွိ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ားကို ယာယီႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ ထုတ္ေပးႏိုင္ရန္ ဇူလိုင္လ ၁၅ ရက္ေန႔မွစ၍ စီစဥ္ေနၾကၿပီး ထိုင္းနယ္စပ္ၿမိဳ႕မ်ားျဖစ္ေသာ ျမဝတီ၊ ေကာ့ေသာင္းႏွင့္ တာခ်ိလိတ္တို႔တြင္ ႐ုံးခန္းမ်ား ဖြင့္လွစ္ထားသည္။

သို႔ေသာ္ ပထမအဆင့္ျဖစ္သည့္ ႏိုင္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္း စိစစ္ေရးအပိုင္း၌ပင္ ရပ္တံ့ေနၿပီး ယခုအထိ လူဦးေရ ၂၀၀၀ ေက်ာ္သာ ၿပီးစီးေသးေၾကာင္း သိရသည္။

(ကိုဝိုင္းတည္းျဖတ္သည္)

ေၾကးစားလူသတ္သမားရန္ေၾကာင့္ ျမန္မာ အလုပ္သမား ၃၀ ေက်ာ္ေျပးေနရ

2009-11-02( RFAသတင္း)
ထိုင္းႏုိင္ငံ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕က မန္က်ည္းျခံတခုမွာ အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံ သား ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား အေယာက္ ၃၀ ေက်ာ္ဟာ အလုပ္ရွင္က ငွားရမ္းထားတဲ့ ေၾကးစား လူသတ္သမားေတြရဲ႕ ရန္ေၾကာင့္ ထြက္ေျပးေနၾကရတယ္လို႕ သိရပါတယ္။

မဲေဆာက္ၿမိဳ႕နယ္နဲ႕ ေဖာ့ဖရာၿမိဳ႕နယ္အၾကား ပုသုေက်းရြာက မက်ည္းျခံမွာ ရာသီအလိုက္ သီးႏွံ စိုက္ပ်ိဳးတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသား ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြကို အလုပ္ရွင္က လုပ္ခလစာ မေပးလိုတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အခုလို ျဖစ္ရတာလို႕ ျမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ားအေရး ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေပးေနတဲ့ ကိုမိုးႀကိဳးက ေျပာပါတယ္။
ကိုမိုးႀကိဳး။ ။ “ျမန္မာ အလုပ္သမားေတြကို တေန႕ကို လုပ္အားခ ဘတ္ ၈၀ ေပးမယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ခိုင္းတာ။ မူလ ကတိအတိုင္းပဲ တေန႕ လုပ္အားခ ဘတ္ ၈၀ မေပးပဲနဲ႕ ၇ ရက္လုပ္မွ ဘတ္ ၁၀၀ ပဲ ေပးတယ္။ အဲဒီၾကားထဲမွာမွ တရက္ပ်က္မယ္ဆိုရင္ လံုးဝ လုပ္အားခ မေပးဘူး။ အျပင္ကိုလည္း ေပးမထြက္ဘူး။ တကယ္လို႕ က်န္းမာေရး မေကာင္းလို႕ အလုပ္နားခ်င္ရင္လည္း ခြင့္မေပးပဲနဲ႕ ဆဲဆိုႀကိမ္းေမာင္းတယ္။ ေသနတ္ေတြ ဘာေတြနဲ႔ ၿခိမ္းေျခာက္တယ္။ ဒီေအာက္တိုဘာလထဲမွာပဲ လုပ္အားခ မေပးပဲနဲ႕ ေၾကးစား လူသတ္သမား ငွားၿပီး သူတို႕ကို သတ္ခိုင္းတာ။”
ေၾကးစား လူသတ္သမားေတြက ျမန္မာအလုပ္သမားေတြကို သနားတဲ့အတြက္ မသတ္ပဲ အလုပ္ရွင္ေပးထားတဲ့ ေငြေၾကးကို ယူၿပီး ထြက္ေျပးသြားၾကတယ္လို႕ အလုပ္သမားေတြက ေျပာျပၾကပါတယ္။
အဲဒီအလုပ္သမားေတြဟာ ညတြင္းခ်င္းပဲ ေနာင္ခရိုေက်းရြာမွာ ရွိတဲ့ ကရင္လူငယ္အဖြဲ႕ကို အကူအညီေတာင္းၿပီး ထြက္ေျပးလာခဲ့ၾကတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ အလုပ္သမားအေရး ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ Map Foundation ရဲ႕ အကူအညီနဲ႕ အဲဒီအလုပ္ရွင္ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ကို မဲေဆာက္ရဲစခန္းမွာ တုိင္ၾကားထားတယ္လို႔ သိရပါတယ္။