အလုပ္သမားရပိုင္ခြင့္ အလုပ္သမားသမဂၢမ်ားကသာ ျမႇင့္တင္ႏိုင္မည္

.ဇင္လင္း
၁၈ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၁၀

“စီးပြားေရးအခက္အခဲမ်ားသည္ အလုပ္သမားဆႏၵျပမႈျဖစ္ပြားရျခင္း၏ အေၾကာင္းရင္းတရပ္ျဖစ္ပါသည္။”
(၁၉၇၄ အလုပ္သမားဆႏၵျပမႈ စုံစမ္းေရးေကာ္မရွင္ အစီရင္ခံစာ)

၂၀၁၀ ဇန္န၀ါရီ (၁) ရက္ေန႔မွစ၍ အစိုးရဌာနမ်ားနွင့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၏ ဖြဲ႔စည္းပံုအရ ခြင့္ျပဳထားေသာ ရာထူးမ်ား၌ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနၾကသည့္ (လစာႏႈန္းထား ၁၅,၀၀၀ က်ပ္ မွ ၁၉၀,၀၀၀ က်ပ္ အၾကား ရရွိၾကေသာ) အရပ္ဘက္ အစိုးရ၀န္ထမ္း အဆင့္ (၁၂) ဆင့္၏ လစာႏႈန္းထားမ်ားကို ရာထူးအဆင့္မခြဲျခားဘဲ တေျပးညီ (၂၀,၀၀၀) က်ပ္ တိုးျမႇင့္ေပးမည္ဟု ေနျပည္ေတာ္ ဘ႑ာေရးႏွင့္အခြန္၀န္ႀကီး႐ံုး ၀န္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္လွထြန္းက လက္မွတ္ေရးထိုး ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ လူထုသို႔ တရား၀င္ သတင္းထုတ္ျပန္မႈမရွိ။ ကုန္ေစ်းႏႈန္း အဆမတန္တက္မႈေၾကာင့္ လခစား၀န္ထမ္းမ်ား ဒုကၡေရာက္ေနခ်ိန္တြင္ ယခုကဲ့သို႔ လစာတိုးလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ ၂၀၀၉ ဒီဇင္ဘာလအတြင္းမွာပင္ ကုန္ေစ်းႏႈန္းဒဏ္မခံႏိုင္၍ တပ္မ (၆၆) ႏွင့္ (၇၇) တို႔ အမိန္႔မနာခံဘဲ ဆႏၵျပမႈျဖစ္ခဲ့ေသးသည္။ ထိုသို႔ ျပႆနာေပၚၿပီးေနာက္ လစာတိုးသည့္ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ ျဖစ္ေပၚလာျခင္းျဖစ္သည္။

.၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ဧၿပီလတြင္လည္း အလားတူ စီးပြားေရးက်ပ္တည္းမႈျပႆနာေၾကာင့္ လစာတိုးေပးခဲ့ရသည္။ ထိုစဥ္က လစာေငြ မေလာက္ငသည့္အၾကားမွ ၀န္ထမ္းမ်ားအား အတင္းအဓမၼ ေနျပည္ေတာ္သို႔ ေျပာင္းခိုင္းသျဖင့္ မေက်မနပ္ျဖစ္မႈကို ၿငိမ္သြားေအာင္ လစာတိုးေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ဟု သုံးသပ္ေျပာဆိုမႈမ်ားရွိခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုစဥ္က စက္႐ုံအလုပ္႐ုံ အေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ အလုပ္သမားမ်ား လုပ္ခလစာ နည္းလြန္းျခင္းေၾကာင့္ မေက်နပ္မႈမ်ား ေပၚေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ထိုစဥ္က စက္႐ုံမ်ားတြင္ လုပ္ခတိုးေတာင္းသည့္ ျပႆနာမ်ားကို တိုးတိုးက်ိတ္က်ိတ္ ေျဖရွင္းခဲ့ရသည္။

ထိုစဥ္က (၂၀၀၆ ေမလမွ ၾသဂုတ္လအတြင္း) ရရွိသည့္ ျပည္တြင္းသတင္း အခ်က္အလက္အခ်ိဳ႕အရ စက္မႈဇုန္မ်ားတြင္ အလုပ္သမားမေက်နပ္မႈျပႆနာ အမ်ားအျပား ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။ သတင္းမ်ားအရ အစိုးရ၀န္ထမ္းမ်ားႏွင့္ စစ္မႈထမ္းမ်ားအား လစာတိုးေပးခဲ့ေသာ္လည္း စက္႐ုံအလုပ္႐ုံအလုပ္သမားမ်ားကိုမူ လုပ္ခတိုးမေပးခဲ့သျဖင့္ အလုပ္သမားဆႏၵျပမႈ ျပႆနာ ေပၚခဲ့ရသည္ဟု သိရသည္။ ထိုစဥ္က လက္လွမ္းမီသမွ် သတင္းအခ်က္အလက္အခ်ိဳ႕ကို ေအာက္ပါအတိုင္းေတြ႔ရသည္။

♦ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ေမလ (၂) ရက္ - ကိုရီးယားအလုပ္ရွင္ပိုင္သည့္ Myanmar Hae Wae Co. Ltd. စက္႐ုံတြင္ အလုပ္သမား (၉၀၀) ေက်ာ္ လုပ္ခတိုးျမႇင့္ေရး ဆႏၵျပမႈျဖစ္ပြားသည္။

♦ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ေမလ (၉) ရက္ - လိႈင္သာယာစက္မႈဇုန္ (၂) တြင္းသင္းအတြင္း၀န္ ဦးထြန္းညိဳလမ္းရွိ Cho Cho Co.Ltd. စက္႐ုံမွ အလုပ္သမား (၂၀၀) ေက်ာ္ လုပ္ခတိုးျမႇင့္ေရး၊ အခ်ိန္ပိုလုပ္ခရရွိေရး၊ စက္႐ံုမွ ဆန္, ဆီ, အေျခခံစားကုန္ ေရာင္းခ်ေပးေရးတို႔အတြက္ ဆႏၵျပေတာင္းဆိုသည္။

♦ ေမလအတြင္းမွာပင္ လိႈင္သာယာစက္မႈဇုန္ (၂) ဦးေရႊအိုးလမ္း MP အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ုံတြင္လည္း လုပ္ခတိုးျမႇင့္ေရး ေတာင္းဆိုမႈ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။

♦ အလားတူ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ဇြန္လ (၁) ရက္၊ ေထာက္ႀကံ့ရွိ ကိုရီးယားအလုပ္ရွင္ပိုင္သည့္ SEGYE အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ုံတြင္လည္း လုပ္ခတိုးျမႇင့္ေရး ဆႏၵျပမႈ ျဖစ္ပြားသည္။

♦ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ဇြန္လ (၁) ရက္၊ SEGYE စက္႐ုံအနီးရွိ၊ Daewoo Co.Ltd. ပိုင္ အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ုံတြင္လည္း အလုပ္သမား (၂,၀၀၀) ေက်ာ္ ဆႏၵျပမႈ ျဖစ္ပြားသည္။ လုပ္ခတိုးျမႇင့္ေရး၊ အလုပ္ခ်ိန္ (၈) နာရီသတ္မွတ္ေရး၊ အခ်ိန္ပိုလုပ္ခရရွိေရး၊ နာမက်န္းခြင့္ရရွိေရးမ်ား ေတာင္းဆိုသည္။

♦ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ဇြန္လအတြင္း၊ လိႈင္သာယာစက္မႈဇုန္မွ စက္႐ုံ (၁၄) ႐ုံ (အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ုံ ၈-ခု အပါအ၀င္) လုပ္ခတိုးျမႇင့္ေရး ဆႏၵျပမႈ ျဖစ္ပြားသည္။

♦ အလားတူ လုပ္ခတိုးျမႇင့္ေရးဆႏၵျပမႈ သာေကတစက္မႈဇုန္ KSS စက္႐ံု၌ ျဖစ္ပြားသည္။

♦ ဦးေတဇပိုင္သည့္ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းထုတ္လုပ္ေသာ စက္႐ုံတြင္လည္း လုပ္ခတိုးျမႇင့္ေရး ဆႏၵျပမႈ ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။

♦ ေတာင္ဥကၠလာ၊ ျမင္သာ (၁၄) ရပ္ကြက္ ႏွင္းဆီလမ္းရွိ မေလးရွားႏွင့္ ဖက္စပ္ကုမၸဏီ PW &GG ပိုင္ ပရိေဘာဂ စက္႐ုံတြင္လည္း အလားတူ လုပ္ခတိုးျမႇင့္ရရွိေရး ဆႏၵျပမႈေပၚေပါက္ခဲ့သည္။

♦ အမွတ္ (၁) စက္မႈ၀န္ႀကီးဌာနလက္ေအာက္ရွိ ျမန္မာ့ေဆး၀ါးထုတ္လုပ္ေရးစက္႐ုံ၊ အမွတ္ (၁) ပလတ္စတစ္စက္႐ံု (ေျမာက္ဥကၠလာပ) ႏွင့္ ပီနန္အိတ္ထုတ္လုပ္စက္႐ံုမ်ားတြင္လည္း အလုပ္သမားမ်ား အေရးဆိုမႈမ်ားရွိခဲ့သည္။

၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ဧၿပီလတြင္ အစိုးရ၀န္ထမ္းမ်ားႏွင့္ စစ္မႈထမ္းမ်ားအား လစာတိုးေပးခဲ့ေသာ္လည္း စက္႐ုံအလုပ္႐ုံ အလုပ္သမားမ်ားအား လုပ္ခတိုးမေပးခဲ့။ ထို႔ျပင္ ကုန္ၾကမ္းေစ်းျမင့္တက္၊ ေစ်းကြက္ေတာင္းဆိုမႈ က်ဆင္းသျဖင့္ စက္႐ုံမ်ားတြင္ အလုပ္သမားေလွ်ာ့ခ်လိုျခင္းမ်ား ရွိလာသည္။ စက္႐ုံက အလုပ္သမားကို အလုပ္ျဖဳတ္လိုလွ်င္ (၃) လစာ ေပးရမည္ျဖစ္၍ အလုပ္မျဖဳတ္။ အခ်ိန္ပိုမလုပ္ရသျဖင့္ အေျခခံလစာသက္သက္ျဖင့္ အလုပ္သမားမွာ မေလာက္င။ ေနာက္ဆုံး အေျခအေန ဆိုးလာေသာအခါ အလုပ္သမားမ်ား ကိုယ့္သေဘာႏွင့္ကိုယ္ အလုပ္ထြက္ၾကရသည္။

စစ္အစိုးရသည္ ၁၉၉၀ ေလာက္မွစ၍ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးဟု ေႂကြးေၾကာ္ေသာ္လည္း အလုပ္သမားအခြင့္အေရးကို အကာအကြယ္ေပးျခင္းမရွိသည့္အျပင္ အလုပ္သမား ျပႆနာေပၚတိုင္း အလုပ္ရွင္ဘက္မွသာရပ္ခဲ့သည္။ အလုပ္ရွင္မ်ားအား အကာအကြယ္ ေပးခဲ့သည္။ စစ္အစိုးရက အလုပ္ရွင္မ်ားကိုယ္စားျပဳ ‘စက္မႈလက္မႈလုပ္ငန္းရွင္မ်ား အသင္း’၊ ‘ကုန္ထုတ္လုပ္သူမ်ားအသင္း’၊ ‘ဆန္စက္ပိုင္ရွင္မ်ားအသင္း’ အစရွိေသာ အလုပ္ရွင္အက်ဳိးစီးပြား အကာအကြယ္ေပးသည့္ အသင္းအဖြဲ႔မ်ား ဖြဲ႔ခြင့္ျပဳေသာ္လည္း အလုပ္သမားသမဂၢမ်ားကိုမူ ဖြဲ႔စည္းခြင့္မေပးေခ်။ ထို႔ျပင္ အလုပ္ရွင္ႏွင့္ အလုပ္သမား ပဋိပကၡမ်ား ေျဖရွင္းေရးတြင္ လိုက္နာက်င့္သုံးရန္ ဥပေဒစည္းမ်ဥ္း၊ မူ၀ါဒ စသည္ျဖင့္ တိတိက်က် ျပ႒ာန္းထားျခင္းမရွိေပ။ အလုပ္ရွင္မ်ားက ေငြေၾကးအင္အားျဖင့္ အာဏာပိုင္တို႔ကို လာဘ္ထိုးကာ အလုပ္သမားတို႔၏ ရပိုင္ခြင့္မ်ားကို ပိတ္ပင္ အႏိုင္ယူေလ့ရွိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အလုပ္သမားအခြင့္အေရးမ်ား ဆုံး႐ႈံးေနၾကရသည္။ အလုပ္ရွင္မ်ားကမူ အာဏာပိုင္အဆင့္ဆင့္ႏွင့္ေပါင္းကာ အလုပ္သမားမ်ားကို ဖိႏွိပ္၍ သူတို႔အက်ဳိးအျမတ္ တိုးပြားေအာင္လုပ္ေနၾကသည္။

‘စက္မႈဇုန္ ေစာင့္ၾကည့္ႀကီးၾကပ္ေရးေကာ္မတီ’ မ်ား ဖြဲ႔ထားေသာ္လည္း မွန္မွန္ကန္ကန္ တာ၀န္ထမ္းျခင္းမရွိ။ ေကာ္မတီ၀င္မ်ားက ထုံးစံအတိုင္း လာဘ္စားကာ တကယ့္ျပႆနာမ်ားကို ဖုံးဖိထားၾကသျဖင့္ အလုပ္ရွင္မ်ားအား စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း ခ်ဳိးေဖာက္ခြင့္၊ ထင္သလိုျခယ္လွယ္ခြင့္ ေပးထားသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္။ စစ္အာဏာပိုင္မ်ားက အလုပ္သမားသမဂၢမ်ား ဖြဲ႔စည္းခြင့္ ပိတ္ပင္ထားသျဖင့္ အလုပ္သမားမ်ား မိမိတို႔အခြင့္အေရး နစ္နာဆုံး႐ႈံးခ်က္မ်ားကို စနစ္တက် ေတာင္းဆိုႏိုင္ျခင္းမရွိသည္မွာ လက္ရွိအခ်ိန္အထိျဖစ္သည္။

လက္လွမ္းမွီသမွ် ျပည္တြင္း စက္႐ုံအလုပ္႐ုံ အလုပ္သမားဆႏၵျပမႈေပါင္း (၄၀) ခန္႔မွ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားအား အၾကမ္းဖ်င္းေလ့လာရာတြင္ ေယဘုယ်တူညီခ်က္မ်ားကို ေအာက္ပါအတိုင္းေတြ႔ရသည္။

- တရက္ ပုံမွန္အလုပ္ခ်ိန္ (၈)နာရီျဖစ္ေသာ္လည္း ေန႔စဥ္ နာရီစုစုေပါင္း (၁၀) မွ (၁၂) နာရီ အလုပ္လုပ္ရျခင္း။

- ေန႔ႀကီးရက္ႀကီးမ်ား အပါအ၀င္ နားရက္လုံး၀မရွိ အလုပ္လုပ္ရေသာ္လည္း အခ်ိန္ပိုလုပ္ခ အျပည့္မရရွိၾကျခင္း။

- ညလုံးေပါက္ အခ်ိန္ပိုဆင္းေပးရၿပီး ေနာက္တေန႔ နားရက္မရဘဲ အလုပ္ဆက္ဆင္းရျခင္း။

- ဖ်ားနာလွ်င္ ခြင့္မရသည့္အျပင္ ပ်က္ရက္အတြက္ လစာမွ ျဖတ္ေတာက္ျခင္း။

- ဖ်ားနာလ်က္ႏွင့္ အလုပ္ဆင္းရသျဖင့္ အလုပ္ခြင္ မေတာ္တဆထိခိုက္မႈမ်ား ျဖစ္ေသာအခါ ေဆး၀ါးကုသမေပးျခင္း။

- အလုပ္သမားမ်ား ေဘးအႏၲရာယ္ကင္းရွင္းလုံၿခံဳေရးအတြက္ အစိုးရတာ၀န္ရွိသူမ်ားက စက္႐ုံအလုပ္႐ုံမ်ားကို ပုံမွန္စစ္ေဆးမႈမရွိျခင္း။

- စက္႐ုံက စစ္ေဆးမည့္သူမ်ားအား လာဘ္ေပးထားသျဖင့္ စစ္ေဆးမႈမရွိ၍ အလုပ္ခြင္ ေဘးကင္းလုံၿခဳံမႈမရွိျခင္း။

- အလုပ္ၾကပ္မ်ားႏွင့္ လုံၿခဳံေရး၀န္ထမ္းမ်ားအား အထူးအခြင့္အေရးေပးကာ အလုပ္သမားကို အက်ဥ္းသားမ်ားသဖြယ္ စည္းကမ္းတင္းက်ပ္ထားျခင္း။

- အလုပ္႐ုံႀကီးၾကပ္သူမ်ား၏ ခြင့္ျပဳခ်က္မရဘဲ အျပင္ထြက္ခြင့္ အိမ္ျပန္ခြင့္မျပဳျခင္း၊ အလုပ္႐ုံအတြင္း အစာစားျခင္း၊ စကားေျပာျခင္း၊ လူမႈေရးအရ အကူအညီေပးျခင္းမ်ား မလုပ္ရ၊ လုပ္ပါက ျပစ္ဒဏ္သတ္မွတ္ လုပ္ချဖတ္ေတာက္ခံရျခင္း။

- ထို႔ေၾကာင့္ အလုပ္ၾကပ္မ်ားႏွင့္ လုံၿခဳံေရး၀န္ထမ္းမ်ား၏ အျပစ္ရွာဖိႏွိပ္မႈမ်ားခံရျခင္း၊ မိမိတို႔ ျပစ္ဒဏ္မလုပ္ဘဲ လုပ္သည္ဟု ေရးမွတ္ကာ လုပ္ခအျဖတ္ခံရျခင္း။

- သတ္မွတ္ထားသည့္ ကုန္ထုတ္လုပ္မႈစံခ်ိန္ျပည့္မီလွ်င္ အလုပ္သမားမ်ားအား ဆုေၾကးအပိုေဆာင္းေငြ ေပးမည္ဟု မက္လုံးေပးထားၿပီး လက္ေတြ႔တြင္ ကုန္ထုတ္စံခ်ိန္ ျပည့္မီေသာ္လည္း ယင္းအပိုေဆာင္းေငြကို မေပးျခင္း။

- သာေရး၊ နာေရး၊ လူမႈေရးကိစၥအတြက္ တနဂၤေႏြေန႔ အလုပ္အနားယူပါက ရသင့္ရထိုက္သည့္ (Bonus) အပိုဆုေၾကးေငြ မေပးျခင္း။ … စသည္ျဖင့္ ေတြ႔ရသည္။

ထိုစက္႐ုံအလုပ္႐ုံ ဆႏၵျပေတာင္းဆိုၾကရာတြင္ ေယဘုယ်ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေတြ႔ရသည္။

- အလုပ္ခ်ိန္ တေန႔ (၈) နာရီ သတ္မွတ္ေရး။

- ကုန္ေစ်းႏႈန္းႏွင့္ ဆီေလ်ာ္စြာ လုပ္ခတိုးျမႇင့္ေပးေရး။

- အခ်ိန္ပိုလုပ္ခ အျပည့္အ၀ရရွိေရး။

- အခ်ိန္ပိုဆင္း အလုပ္သမားမ်ားအား ႀကိဳပို႔ယာဥ္ (Ferry Bus) စီစဥ္ေပးေရး။

- ညလုံးေပါက္ အခ်ိန္ပိုဆင္းေပးရလွ်င္ ေနာက္ေန႔ အနားေပးေရး။

- တရား၀င္ အစိုးရ႐ုံးပိတ္ရက္မ်ားတြင္ အလုပ္နားရက္အျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးေရး။

- တနဂၤေႏြေန႔ကို အလုပ္နားရက္ သတ္မွတ္ေပးေရး (သို႔မဟုတ္) သီတင္းတပတ္လွ်င္ (၁) ရက္ နားခြင့္ေပးေရး။

- ဖ်ားနာခြင့္ေပးေရးႏွင့္ ေဆး၀ါးကုသမႈ တာ၀န္ယူေရး။

- ဖ်ားနာ၍ အလုပ္မဆင္းႏိုင္သူ ရသင့္ရထိုက္သည့္ (Bonus) အပိုဆုေၾကးေငြ မျဖတ္ေတာက္ေရး။

- အလုပ္ခြင္မေတာ္တဆမႈေၾကာင့္ အနာတရျဖစ္လွ်င္ ေဆး၀ါးကုသမႈ တာ၀န္ယူေရး။

- အလုပ္ခြင္မေတာ္တဆမႈေၾကာင့္ ကိုယ္အဂၤါခ်ဳိ႕ယြင္းထိခိုက္လွ်င္ ေလ်ာ္ေၾကးရရွိေရး။

- အလုပ္သမားမ်ား ေဘးအႏၲရာယ္ကင္းရွင္းလုံၿခံဳေရးအတြက္ အစီအမံမ်ား ထားရွိေရး။

- အလုပ္႐ုံစက္႐ုံႀကီးၾကပ္သူမ်ား၊ လုံၿခံဳေရး၀န္ထမ္းမ်ားက အလုပ္သမားမ်ားအား ႐ိုင္းပ်စြာဆက္ဆံမႈ၊ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ေစာ္ကားမႈမ်ား မျပဳေရး။ … စသည္ျဖင့္ အၾကမ္းဖ်င္းေတြ႔ရွိရပါသည္။

ယခုလည္း အရပ္ဘက္အစိုးရ၀န္ထမ္း အဆင့္ (၁၂) ဆင့္၏ လစာႏႈန္းထားမ်ားကို ရာထူးအဆင့္မခြဲျခားဘဲ တေျပးညီ (၂၀,၀၀၀) က်ပ္စီ တိုးျမႇင့္ေပးမည္ဟု သတင္းထြက္ေပၚလာၿပီးေနာက္ ကုန္ေစ်းႏႈန္းတက္လာသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ‘လစာတိုးေပးျခင္း’ သည္ ‘ေဆးၿမီးတို’ မွ်သာျဖစ္၍ ေငြေၾကးေဖာင္းပြမႈဒဏ္ကို ဆက္လက္ခံၾကရေတာ့မည္။ အက်ဳိးဆက္အျဖစ္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ လိႈင္သာယာစက္မႈဇုန္ (၂) ရွိ ပုစြန္အေအးခန္းစက္႐ုံတ႐ုံမွ အလုပ္သမား (၁၀၀) ခန္႔သည္ ဇန္န၀ါရီ (၇) ရက္ေန႔က ‘လုပ္ခလစာတိုးေရး’ ဆႏၵျပေတာင္းဆိုခဲ့ေၾကာင္း သတင္းမ်ားအရ သိရသည္။ အဆိုပါစက္႐ုံတြင္ ထိုေန႔ နံနက္ (၈) နာရီခန္႔က အမ်ဳိးသမီး (၁၀၀) ခန္႔ ဦးေဆာင္၍ အခ်က္ (၁၀) ခ်က္ပါေသာ အလုပ္သမားအခြင့္အေရးမ်ားကုိ ဆႏၵျပေတာင္းဆိုခဲ့ၾကသည္။ အမ်ဳိးသမီးမ်ားက ဆႏၵျပေတာင္းဆိုေနခ်ိန္၌ အလုပ္သမား၀န္ႀကီးဌာန ဒုတိယၫႊန္ၾကားေရးမႉး ဦး၀င္းရွိန္ႏွင့္အတူ ရဲတပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ား ေရာက္ရွိလာကာ လံုၿခံဳေရးတင္းက်ပ္ထားခဲ့သည္။ ဆႏၵျပရသည့္ အဓိကအေၾကာင္းရင္းမွာ လစာေငြနည္းပါး၍ စား၀တ္ေနေရး ခက္ခဲက်ပ္တည္းမႈေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

အလားတူ ယခုလမွာပင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ လိႈင္သာယာစက္မႈဇုန္ (၃) ရွိ မေလးရွားအလုပ္ရွင္ပိုင္ Wong Houng Hand အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ုံတြင္လည္း အလုပ္သမား (၁,၃၀၀) ေက်ာ္ ဆႏၵျပမႈျဖစ္ခဲ့သည္။ အေျခခံအလုပ္သမားအခြင့္အေရး ေတာင္းဆိုခ်က္ (၁၂) ခ်က္ ေတာင္းထားေသာ္လည္း အေျခအေနမွာ မထူးျခားေသး ေစာင့္ၾကည့္ေနဆဲဟု အလုပ္သမားမ်ားက ဆိုသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ စက္႐ုံအလုပ္သမားတဦးလွ်င္ အေျခခံလစာေငြ က်ပ္ (၂) ေသာင္းမွ အျမင့္ဆံုး (၄) ေသာင္းအထိသာ ရရွိရာ အလုပ္သမားမ်ားအေနျဖင့္ စား၀တ္ေနေရးခက္ခဲမႈရွိေသာေၾကာင့္ အိုဗာတိုင္ေၾကးရရန္ အခ်ိန္ပိုဆင္းၾကရသည္။

ထို႔အျပင္ ဥပေဒ၏ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မႈ မရရွိၾကေသာ အလုပ္သမားမ်ားသည္ အလုပ္ရွင္မ်ား၏ အလြယ္တကူ အလုပ္ထုတ္ခံၾကရမႈမ်ားရွိသည္။ အလုပ္သမားမ်ားကို အလုပ္ထုတ္လိုက္ေသာ္လည္း ထိုက္သင့္သည့္ ေလ်ာ္ေၾကးေငြေပးျခင္းမရွိသည္က မ်ားသည္။

တည္ဆဲ အလုပ္သမားဥပေဒမ်ားအရ တေန႔လွ်င္ အလုပ္ခ်ိန္ (၈) နာရီ၊ တပတ္လွ်င္ (၄၄) နာရီထက္ ပိုပါက ထိုအခ်ိန္ပိုကို အေျခခံလစာလုပ္ခ၏ (၂) ဆ တြက္ခ်က္ေပးရမည္ျဖစ္သည္။ ဤအခြင့္အေရးသည္ ၁၉၂၃ ခုႏွစ္ အလုပ္သမားေလ်ာ္ေၾကး ဥပေဒႏွင့္ ၁၉၅၁ ခြင့္ရက္ႏွင့္ အားလပ္ရက္မ်ား ဥပေဒတြင္ ျပ႒ာန္းအကာကြယ္ေပးထားျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အလုပ္႐ုံစက္႐ုံမ်ားသည္ အဆိုပါဥပေဒမ်ားကို လိုက္နာျခင္းမရွိၾကေပ။

လက္ရွိအေျခအေနမ်ားေအာက္တြင္ အလုပ္ရွင္-အလုပ္သမား အျငင္းပြားမႈမ်ားသည္ ပို၍ တိုးမ်ားလာဖြယ္ရွိေနသည္ဟု အလုပ္သမားအေရး အကဲခတ္မ်ားက ထင္ျမင္ယူဆၾကသည္။ ‘၁၉၅၁ ခုႏွစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အလုပ္သမားအက္ဥပေဒ’ ျပင္ဆင္ခ်က္အရ တဆက္တည္း လုပ္သက္ (၁၂) လရွိေသာ အလုပ္သမားတိုင္းသည္ ပ်မ္းမွ်လစာလုပ္ချဖင့္ လုပ္သက္ခြင့္ (၁ဝ) ရက္၊ ေရွာင္တခင္ခြင့္ (၆) ရက္၊ ေဆးခြင့္ (၃၀) ရက္ ခံစားခြင့္ရွိေၾကာင္းႏွင့္ အလုပ္ရွင္က ခြင့္ျပဳရမည္ျဖစ္သည္ဟု ျပ႒ာန္းထားသည္။ ဥပေဒမွာ ျပ႒ာန္းထားေသာ္လည္း မ်ားေသာအားျဖင့္ ထိုခြင့္ရက္မ်ားကို အလုပ္သမားမ်ား မခံစားၾကရဟု လိႈင္သာယာစက္မႈဇုန္မွ အလုပ္သမားတို႔က ဆိုသည္။

သို႔ျဖစ္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံအလုပ္သမားမ်ား၏ လတ္တေလာအေျခအေနကိုၾကည့္လွ်င္ တိုးတက္ေကာင္းမြန္လာသည္ကို မေတြ႔ရွိရ။ ဤသို႔ျဖစ္ရသည္မွာ အလုပ္သမားထုအတြင္း အလုပ္သမားအခြင့္အေရးမ်ားကို ကာကြယ္ေပးႏိုင္သည့္ တရား၀င္ အလုပ္သမားသမဂၢမ်ား မရွိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္က တရား၀င္ အလုပ္သမားသမဂၢဖြဲ႔ခြင့္ မေပးေခ်။ နအဖ၏ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံ ပုဒ္မ ၃၅၄ (ဂ) တြင္လည္း ̏ ႏိုင္ငံေတာ္လုံၿခဳံေရး၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး၊ ရပ္ရြာေအးခ်မ္းသာယာေရး သို႔မဟုတ္ ျပည္သူတို႔၏ ကိုယ္က်င့္တရားအလို႔ငွာ ျပ႒ာန္းထားသည့္ ဥပေဒမ်ားႏွင့္ မဆန္႔က်င္လွ်င္ အသင္းအဖြဲ႔ ဖြဲ႔စည္းေဆာင္ရြက္ခြင့္ရွိသည္˝ ဟု ဆိုသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုဥပေဒတို႔ကို စစ္ဗိုလ္မ်ားကသာ အနက္ဖြင့္ဆိုမည္ျဖစ္၍ အလုပ္သမားသမဂၢဖြဲ႔ခြင့္ မရႏိုင္ေခ်။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကလည္း အလုပ္သမားရပိုင္ခြင့္ကို အာမခံမည္မဟုတ္ေပ။
ထို႔ေၾကာင့္ အလုပ္သမားအခြင့္အေရးကို အလုပ္သမားတို႔ကိုယ္တိုင္သာ ကာကြယ္ဖို႔ ႀကိဳးစားၾကရ ပါလိမ့္မည္။ အလုပ္သမားအခြင့္အေရးဆိုင္ရာ ျပႆနာမ်ားကို အလုပ္သမားကိုယ္စားလွယ္မ်ား ကိုယ္တိုင္ ပါ၀င္ေျဖရွင္းခြင့္ မရသေရြ႕ အလုပ္သမားတိုက္ပြဲမ်ားကား ဆက္လက္ျဖစ္ပြားေနေပမည္။ သို႔ဆိုလွ်င္ တိုက္ပြဲရည္မွန္းခ်က္ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ က်ယ္ျပန္႔ေသာ အလုပ္သမား သမဂၢ ကြန္ရက္မ်ား ရွိဖို႔လိုပါသည္။ အလုပ္သမားမ်ားကိုယ္တိုင္ စနစ္က်နေသာ ေျမေအာက္အလုပ္သမား သမဂၢမ်ား ဖြဲ႔စည္းႏိုင္ရန္ ျပင္ဆင္ၾကရပါလိမ့္မည္။ အလုပ္သမားအခြင့္အေရးမ်ားကို အလုပ္သမား သမဂၢမ်ားကသာ အမွန္တကယ္ ျမႇင့္တင္ေပးႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ ။

ပတ္စ္ပို႔ မလုပ္လွ်င္ အလုပ္ လုပ္ခြင့္သက္တမ္း တိုးေပးမည္မဟုတ္

.ေက်ာ္ခ | ၾကာသပေတးေန႔၊ ဇန္နဝါရီလ ၁၄ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၂၀ နာရီ ၀၅ မိနစ္

ခ်င္းမိုင္ (မဇၥ်ိမ) ။ ။ ထိုင္းႏိုင္ငံရွိ ေရႊ႔ေျပာင္းျမန္မာလုပ္သားမ်ားအေနျဖင့္ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ပတ္စ္ပို႔ ျပဳလုပ္ရန္ လိုအပ္သည့္ပံုစံမ်ား ျဖည့္စြက္တင္သြင္းျခင္း မရွိပါက အလုပ္လုပ္ခြင့္ သက္တမ္း တိုးေပးမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ျပဳလုပ္ရန္ ပထမအဆင့္အေနျဖင့္ ထိုင္းအစိုးရက ထုတ္ေပးသည့္ ပံုစံမ်ားကို ျဖည့္စြက္၍ သက္ဆိုင္ရာ ထိုင္းၿမိဳ႕နယ္႐ုံးမ်ားတြင္ လာမည့္လ ၂၈ ရက္ေန႔ ေနာက္ဆံုးထားကာ တင္သြင္းရန္ လိုအပ္သည္ဟု သိရသည္။

သတ္မွတ္ရက္အတြင္း ပံုစံတင္ထားသူမ်ားကိုသာ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္း ေထာ္ေရာ္ ၃၈/၁ (ေနထိုင္ခြင့္) ႏွင့္ အလုပ္လုပ္ခြင့္ လက္မွတ္ (ဘတ္) သက္တမ္းတိုးေပးမည္ဟု ထိုင္းအလုပ္သမားေရးရာ ဝန္ၾကီးဌာန အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ Mr. Somchai Chumrat က ၿပီးခဲ့တဲ့လ ၂၉ ရက္ေန႔က စာထုတ္၍ အလုပ္သမားေရးရာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားသို႔ အေၾကာင္းၾကားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

.“ေဖာင္မတင္ရင္ (၁) အလုပ္သမားဝန္ၾကီးဌာနမွာ ရွိၿပီးသားစာရင္းအရ သက္တမ္းတိုးေပးတဲ့အခါ စာရင္းပါလာမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ (၂) အလုပ္ျပဳတ္မယ္။ (၃) အဖမ္းခံရၿပီး ျပန္ပို႔ခံရမယ္။ အခ်ိန္ ေစာင့္ရတာကတပိုင္း ေဖာင္ (ပံုစံ) တင္ထားတာနဲ႔ သက္တမ္းတိုးေပးမွာ” ဟု အေဝးေရာက္ ညႊန္ေပါင္းအစိုးရ NCGUB မွ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားေရးရာ ဌာန တာဝန္ခံ ကိုသက္ခိုင္က မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

ျမန္မာအလုပ္သမား ပံုစံျဖည့္စြက္တင္ထားသူ ဦးေရ ၈ ေသာင္းခန္႔ရွိၿပီး ျမန္မာအစိုးရမွတဆင့္ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ ေထာက္ခံၿပီး ျပန္ပို႔္လာသူ ဦးေရမွာ ၆ ေထာင္ခန္႔သာရွိေၾကာင္း ထိုင္းသတင္းဌာနမ်ားက ေဖာ္ျပထားသည္။

တနသၤာရီတိုင္း ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ထုတ္ေပးေရး႐ုံးက ယေန႔ထိ ၄၄၈၂ ဦးကို ထုတ္ေပးၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း ယင္း႐ုံးမွ တာဝန္ရွိသူတဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

ျမဝတီႏွင့္ တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕တို႔မွ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ထုတ္ေပးေရး႐ုံးမ်ားကို ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းခဲ့ေသာ္လည္း ျပန္လည္ေျဖၾကားျခင္း မရွိပါ။ သို႔ေသာ္ ယင္း ၃ ေနရာလံုးတြင္ လက္မွတ္လုပ္ၿပီးသူ ၈ဝဝဝ ဦး ေက်ာ္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေကာ့ေသာင္း႐ုံးက ၿပီးခဲ့သည့္လ ၂၇ ရက္ေန႔တြင္ မဇၥ်ိမကို ေျဖၾကားခဲ့သည္။

ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္လုပ္ရန္ ပံုစံမ်ားကို ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္း သက္ဆိုင္ရာၿမိဳ႕နယ္ အလုပ္သမား႐ုံးမ်ားႏွင့္ ကိုယ္စားလွယ္ (Agent) ႐ုံးမ်ားတြင္ သြားေရာက္ျဖည့္စြက္ႏိုင္ၾကၿပီး ကိုယ္တိုင္ သို႔မဟုတ္ အလုပ္ရွင္မွ တဆင့္လည္း ျဖည့္စြက္ တင္သြင္းႏိုင္သည္။

ျဖည့္စြက္ၿပီးေသာ ပံုစံမ်ားကို သက္ဆိုင္ရာၿမိဳ႕နယ္ အလုပ္သမား႐ုံးမွ ထိုင္းအလုပ္သမားဝန္ၾကီးဌာန၊ ျမန္မာသံ႐ုံးႏွင့္ ထိုမွတဆင့္ ျမန္မာအစိုးရသို႔ ေရာက္ရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံသားဟုတ္မဟုတ္ စစ္ေဆးၿပီးမွ ယာယီပတ္စ္ပို႔ ျပဳလုပ္ႏိုင္သည့္ လူစာရင္းကို ထိုင္းႏိုင္ငံသုိ႔ ျပန္ပို႔မည္ျဖစ္သည္။

၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၁၈ ရက္ေန႔တြင္ ထိုင္းဝန္ၾကီးမ်ား အစည္းအေဝး၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အရ ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ၊ ေဖေဖၚဝါရီလႏွင့္ မတ္လ သို႔မဟုတ္ ဇြန္လတြင္ အလုပ္လုပ္ခြင့္သက္တမ္း ကုန္ဆံုးေသာ ေရႊ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအတြက္ အလုပ္လုပ္ခြင့္သက္တမ္း တိုးျမႇင့္ျခင္းကို ယခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၂၈ ရက္ေန႔အထိ ခြင့္ျပဳခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းရွိ တရားမဝင္ႏွင့္ တရားဝင္ ေရႊ႔ေျပာင္းျမန္မာအလုပ္သမားဦးေရ ၂ သန္းခန္႔ရွိေၾကာင္း ျမန္မာ အလုပ္သမားေရးရာ အဖြဲ႔မ်ားက ခန႔္မွန္းၾကသည္။

(ကိုဝိုင္း တည္းျဖတ္သည္။)

ထုိင္းေတာင္ပိုင္းတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ား ဖမ္းဆီးခံရ

. Thursday, 14 January 2010 14:01 သန္းထိုက္ဦး ထုိင္းႏိုင္ငံ ေတာင္ပုိင္း၌ တရားမ၀င္ ေရာက္ရွိလာေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံသား ၄၃ ဦးကို ယခုလအတြင္း ဖမ္းဆီးရမိ ခဲ့သည္ဟု ထိုင္း သတင္းမ်ား ေဖာ္ျပခ်က္အရ သိရသည္။

ယမန္ေန႔က ထုိင္းႏိုင္ငံ ေတာင္ပိုင္း ခ်ံဳေဖာ္ ခရိုင္မွ တဆင့္ တျခား အရပ္သို႔ သြားေရာက္မည့္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံသား ၁၃ ဦးကို ၿခံ၀န္း တခုတြင္ ထိုင္းအာဏာ ပိုင္မ်ားက စစ္ေဆး ဖမ္းဆီး ခဲ့ေၾကာင္း၊ ၿပီးခဲ့သည့္ ရက္ပိုင္းအတြင္း ကလည္း အမ်ဳိးသား ၁၆ ဦးႏွင့္ အမ်ဳိးသမီး ၁၄ ဦး တို႔ကုိ ဖမ္းဆီးခဲ့ ေသးေၾကာင္း ေဒသခံ အလုပ္သမားမ်ားက ေျပာသည္။

ခ်ံဳေဖာ္ရွိ အမည္ မေဖာ္လိုသူ အလုပ္သမား တဦးက “လူပြဲစားေတြရဲ႕ ၿခံေတြမွာ အိမ္ေတြ ေဆာက္ထား ၾကတယ္၊ အဲဒီမွာ လူေတြကုိ ထားၾကတယ္၊ မနာလိုတဲ့ ပြဲစားေတြက တိုင္တယ္၊ ဒီမွာ လူ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ရွိတယ္ ဘာတယ္ ဆိုေတာ့ စစ္သားေတြက ၀င္ဖမ္းတယ္၊ ပြဲစား အခ်င္းခ်င္း မတည့္တာပါ” ဟု ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာသည္။

ထုိေဒသတြင္ စစ္တပ္ႏွင့္ ရဲ စစ္ေဆးေရး ဂိတ္မ်ားရွိၿပီး လူကုန္ကူး သူမ်ားက ရဲဂိတ္ကို ေငြေၾကးျဖင့္ ေျဖရွင္း ၾကေၾကာင္း၊ စစ္တပ္က လက္မခံဘဲ ယခုကဲ့သို႔ လိုက္လံ ဖမ္းဆီးျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ၎က ေျပာဆိုသည္။

.ယမန္ေန႔ကပင္ ထိုင္း အာဏာပိုင္မ်ားက ယင္း ခ်ဳံေဖာ္ေဒသရွိ ဧက ၁၀၀ ခန္႔ က်ယ္၀န္းေသာ ၿခံတၿခံကုိ ၀င္ေရာက္ စစ္ေဆးခဲ့ရာ ၿခံထဲတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား အမ်ဳိးသား ၇ ဦးႏွင့္ အမ်ဳိးသမီး ၆ ဦး တို႔ကုိ ခရီးေဆာင္ အိတ္မ်ားႏွင့္ အတူ ေတြ႕ရွိရ ေသာေၾကာင့္ စစ္ေဆး ဖမ္းဆီး ခဲ့ေၾကာင္း ထုိင္းဘာသာျဖင့္ ေရးသား ထားေသာ မန္ေနဂ်ာ အြန္လုိင္း (Manager Online) အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာ တြင္လည္း ေဖာ္ျပထားသည္။

ယင္း လူကုန္ကူးမႈတြင္ ထုိင္း နယ္ေျမခံရဲ တာ၀န္ရွိသူမ်ားႏွင့္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံသား တဦးတို႔ ပါ၀င္ေနသည္ ဟုလည္း အဆိုပါ မန္ေနဂ်ာ သတင္း၌ ေရးသား ထားသည္။

ယခု ဖမ္းဆီးမႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး နယ္ေျမခံ ရဲစခန္းသို႔ စံုစမ္းေမးျမန္းခဲ့ရာ တာ၀န္က် ရဲတဦးက ဖမ္းဆီးမႈ သတင္းကုိ ၾကားသိရေၾကာင္း၊ ဖမ္းမိသည့္ ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ားကုိ ခ်ံဳေဖာ္ ခရိုင္ အခ်ဳပ္သို႔ ပုိ႔ေဆာင္ေလ့ ရွိေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။

ဖမ္းဆီးထား သူမ်ားကို တရားဥပေဒ အရ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ သြားမည္ ျဖစ္ၿပီး လူကုန္ကူးသူ မ်ားကိုလည္း ဆက္လက္ ႏွိမ္နင္း သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဧၿပီ လလယ္တြင္ ထိုင္းႏွင့္ ျမန္မာ လူကုန္ကူးမႈ ပူးေပါင္း တိုက္ဖ်က္ေရး နားလည္မႈ စာခြ်န္လႊာကို ႏွစ္ႏုိင္ငံ တာ၀န္ရွိ သူမ်ားက လက္မွတ္ ေရးထိုး ခဲ့သည္။

ယင္း လက္မွတ္ ေရးထိုးပြဲသို႔ ျမန္မာ ဘက္က လူကုန္ကူးမႈ တားဆီး ကာကြယ္ေရး ဗဟိုအဖြဲ႔ ဥကၠဌ ျပည္ထဲေရး ၀န္ၾကီးဌာန ၀န္ၾကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေမာင္ဦး တက္ေရာက္၍ ထိုင္းႏုိင္ငံ လူမႈ ဝန္ထမ္းႏွင့္ လူမႈဖြံ႕ၿဖိဳးေရး ဝန္ႀကီးဌာန ဝန္ႀကီး Mr. Issara Somchai တို႔ တက္ေရာက္ ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ထုိင္းႏုိင္ငံ ေတာင္ပုိင္းရိွ ဖန္ငခရုိင္ ႏွင့္ တျခားခရုိင္မ်ားတြင္ ျမန္မာျပည္သား အလုပ္သမား တသန္းခန္႔ အလုပ္ လုပ္ကုိင္လ်က္ရိွ သည္ဟု အလုပ္သမား အေရး ေဆာင္ရြက္ ေနေသာ အဖြဲ႕မ်ားက ေျပာသည္။

ေဂ်ာ္ဒန္ရွိ ဆႏၵျပျမန္မာမ်ား လုပ္ငန္းခြင္ ျပန္ဝင္

.ျမင့္ေမာင္ | ေသာၾကာေန႔၊ ဇန္နဝါရီလ ၁၅ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၁၉ နာရီ ၅၃ မိနစ္

နယူးေဒလီ (မဇၩိမ)။ ။ အလုပ္သမား အခြင့္အေရးအတြက္ ၉ ရက္ၾကာ ေတာင္းဆိုဆႏၵျပခဲ့သည့္ ေဂ်ာ္ဒန္ႏိုင္ငံ အထည္ခ်ဳပ္ စက္႐ုံတ႐ံုရွိ ျမန္မာအလုပ္သမ ၆၀၀ နီးပါး ကိစၥတြင္ ျမန္မာသံအမတ္က ၾကားဝင္ ေျဖရွင္းေပးမႈျဖင့္ ယမန္ေန႔က လုပ္ငန္းခြင္သို႔ ျပန္လည္ ဝင္ေရာက္လာၾကၿပီ ျဖစ္သည္။

Ar Ramtha ၿမိဳ႕ရွိ Century Miracle Ltd. ကုမၸဏီသို႔ အစၥေရးလ္ ႏုိင္ငံဆိုင္ရာ ျမန္မာသံအမတ္ ဦးျမင့္ေဆြ ေရာက္ရွိလာၿပီး ကုမၸဏီႏွင့္ အလုပ္သမမ်ားအၾကား ညိႇႏႈိင္း ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ အခြင့္အေရးတခ်ဳိ႕ ရရွိသျဖင့္ ျမန္မာအလုပ္သမမ်ား အလုပ္သို႔ ျပန္လည္ ဝင္ေရာက္လာခဲ့ေၾကာင္း ကုမၸဏီ ေျပာခြင့္ရ ပုဂၢဳိလ္က မဇၥ်ိမကို ေျပာဆိုျခင္း ျဖစ္သည္။

.“အလုပ္သမားေတြဘက္ကေန အစၥေရးလ္ဆိုင္ရာ သံအမတ္ ေရာက္လာတယ္။ သူက ျမန္မာအလုပ္သမားေတြနဲ႔ က်ေနာ္တို႔အၾကား ေျပလည္ေအာင္ ၾကားဝင္ေဆာင္ရြက္ေပးတယ္။ အခု အလုပ္သမားေတြအေနနဲ႔ လုပ္ငန္းခြင္ ျပန္ဆင္းေနပါၿပီ။ ပ်က္ရက္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ အေရးမယူဘဲ ပံုမွန္လစာေပးဖို႔ ဆံုျဖတ္ထားတယ္” ဟု ကုမၸဏီ ေျပာခြင့္ရ မစၥတာ Obeidat က ေျပာသည္။

သူက ဆက္ၿပီး “ႏိုင္ငံ၂ ႏိုင္ငံက အလုပ္သမားအခ်င္းခ်င္း ျပႆနာျဖစ္တယ္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ ဘာမွ လုပ္ေပးစရာ မလိုဘူး။ ေနာက္တခါ ဒီလိုျပႆနာ ျဖစ္လာရင္ ေဂ်ာ္ဒန္ အလုပ္သမား ဥပေဒအရ အေရးယူ ေဆာက္ရြက္သြားမယ္။ အလုပ္သမားေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ေလဘာ ေအဂ်င္စီက အ႐ိုက္ခံရသူေတြကို ေလ်ာ္ေၾကးေပးတယ္။ ဘယ္ေလာက္ဆိုတာေတာ့ မသိရဘူး” ဟု ေျပာသည္။

ယခုလ ၅ ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာ အလုပ္သမတဦးႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ အလုပ္သမားတဦးတို႔ ခိုက္ရန္ျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး အသက္ အာမခံေၾကး အပါအဝင္ လုပ္ငန္းခြင္ လံုၿခံဳေရးအတြက္ ျမန္မာမ်ားက ယခုလ ၁၃ ရက္ေန႔အထိ အလုပ္မဆင္းဘဲ ဆႏၵျပခဲ့ရာ၊ ၁၄ ရက္ေန႔တြင္ ေျပလည္မႈ ရရွိသျဖင့္ အလုပ္ျပန္ဆင္းျခင္း ျဖစ္သည္။

Century Miracle Ltd. စက္႐ုံ တာဝန္ရွိသူက လုပ္ငန္းခြင္ လံုၿခံဳေရးအတြက္ သေဘာတူခဲ့သလို၊ ႏွစ္ဖက္ ခိုက္ရန္ျဖစ္ပြားမႈအတြင္း ျမန္မာအမ်ဳိးသမီး ၂၀ ခန္႔ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရရွိခဲ့ရာ ၎တို႔အားလံုးကိုလည္း ေလ်ာ္ေၾကး ေပးခဲ့သည္။ ေဂ်ာ္ဒန္တြင္ ျမန္မာသံ႐ံုးမရွိသျဖင့္ အစၥေရးလ္ႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ျမန္မာသံအမတ္က လာေရာက္ေျဖရွင္းျခင္း ျဖစ္သည္။

“က်မတို႔ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြရလို႔ အလုပ္ျပန္ဆင္းတာ ျဖစ္တယ္။ စက္႐ံု Seal တံဆိပ္ပါတဲ့ စာရြက္ေပၚမွာ စက္႐ံုလူၾကီးေတြနဲ႔ က်မတို႔ဘက္က လူၾကီးေတြက က်မတို႔ ေရွ႕မွာ လက္မွတ္ထိုးတဲ့ စာရြက္ေတြ ေပးတယ္။ ေနာက္ေနာင္ ဒီလိုကိစၥမ်ဳိး ျဖစ္လာလို႔ရွိရင္ ေဂ်ာ္ဒန္ ဥပေဒအရ အေရးယူေပးမယ္ဆိုတဲ့ ကတိဝန္ခံခ်က္္ စာခ်ဳပ္ကို က်မတို႔ကို ေပးတယ္” ဟု အမည္မေဖာ္လိုသူ ျမန္မာအလုပ္သမတဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

သူက ဆက္ၿပီး “ဒီစာခ်ဳပ္က စက္႐ံုတခုထဲပဲ သက္ဆိုင္တာ မဟုတ္ဘဲ ေဂ်ာ္ဒန္ႏိုင္ငံအတြင္း ေနရာအကုန္လံုးနဲ႔ သက္ဆိုင္တယ္လို႔ စက္႐ံုတာဝန္ရွိသူေတြက အာမခံ ေျပာဆိုတယ္။ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရတဲ့ သူေတြအတြက္လည္း ေလ်ာ္ေၾကးေပးတယ္။ အဲဒီေလ်ာ္ေၾကးကိုေတာ့ စည္းစိမ္သစ္ ကုမၸဏီ (အလုပ္ရွာေဖြေရး လုပ္ကိုင္ေပးသည့္ ျမန္မာကုမၸဏီ) က ေပးတာ ျဖစ္တယ္။ ဘယ္ေလာက္ ေပးတယ္ဆိုတာကိုေတာ့ မသိရဘူး။ စာအိတ္နဲ႔ပိတ္ၿပီး ေပးတာ ျဖစ္တယ္” ဟု ေျပာသည္။

ျမန္မာအလုပ္သမ မေအးျမစႏၵာႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ အလုပ္သမားကို ကုမၸဏီအေနျဖင့္ အျပစ္ေပး အေရးယူျခင္း မရွိေၾကာင္း သိရသည္။

ေဂ်ာ္ဒန္ႏိုင္ငံသို႔ အလုပ္လုပ္ရန္အတြက္္ Century Miracle Ltd. ကုမၸဏီကိုယ္တုိင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္၍ လူေတြစစ္ေဆးျခင္း၊ လက္ေတြ႔အားျဖင့္ အထည္ခ်ဳပ္ခိုင္းျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ၿပီး ေရြးခ်ယ္ေခၚယူခဲ့ျခင္းျဖစ္ကာ၊ ျမန္မာအလုပ္သမ တဦးလွ်င္ တလအတြက္ လုပ္ခ ၁၁၅ ေဒၚလာျဖင့္ ၃ ႏွစ္ သက္တမ္း စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုရေၾကာင္း သိရသည္။

ေဂ်ာ္ဒန္တြင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနသူ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးေပါင္း ၆၀၀ ေက်ာ္ ရွိေနေၾကာင္း ျမန္မာအလုပ္သမမ်ားက ခန္႔မွန္းေျပာဆိုၾကသည္။

မေလးေရာက္ ကရင္နီ ၅ ဦး ပြဲစားလက္မွ လြတ္ေျမာက္

.ကို(၂) / ဇန္န၀ါရီ ၁၄၊ ၂၀၁၀

မေလးရွားႏိုင္ငံေရာက္ ကရင္နီအမ်ိဳးသား ၅ ဦး အလုပ္အကိုင္ လိုက္လံရွာေဖြေပးေသာ ပြဲစားတို႔၏ လိမ္လည္လွည့္ဖ်ားမႈ လက္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ခဲ့ၾကသည္ဟု ကရင္နီလူမႈေစာင့္ေရွာက္ေရး အသင္းက ေျပာသည္။

အလုပ္ပြဲစားမွ အဆိုပါ ကရင္နီ ၅ ဦးအား တဦးလွ်င္ မေလးရင္းဂစ္ ၁၀၀ (ဘတ္ ၉၅၀ ခန္႔) ေကာက္ခံကာ တယ္လီဖုန္းရံုးတြင္ အလုပ္ ရွာေပးမည္ဟု ေျပာဆိုထားၿပီး ၿပီးခဲ့သည့္ ၁၂ ရက္ေန႔က ကားျဖင့္ ေခၚေဆာင္သြားခဲ့ေသာ္လည္း အလုပ္ရံု မဟုတ္သည့္ ကားလမ္းမႀကီး တေနရာတြင္ ပစ္ထားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

.“ကယားကေလး ၅ ေယာက္ ကားနဲ႔ သယ္သြားတယ္။ အလုပ္ကိစၥနဲ႔တဲ့။ ဖုန္းဆက္လာတယ္။ ျမန္မာအလုပ္သမား ေအဂ်င္စီကုိ က်ေနာ္ ဆက္လုိက္တယ္။ က်နာ့္လူေတြကုိ ဘယ္ကုိ ထည့္ေပးလုိက္တာလဲလုိ႔ ေမးတယ္။ သူတုိ႔ ပုိ႔ေပးလုိက္တာ သူတုိ႔ ဘယ္သြားလဲေတာ့ မသိဘူးလုိ႔ ေျပာတယ္။ ေနာက္ရဲကုိ ဆက္လုိက္တယ္။ အက်ဳိးအေၾကာင္းကုိ ေျပာျပေတာ့ ရဲက သူတုိ႔ ေနာက္ကုိ လုိက္သြားေတာ့တာေပါ့။ အဲ့ဒါနဲ႔ ျပန္လြတ္လာၾကတာ” ဟု မေလးရွားႏိုင္ငံ ကြာလာလမ္ပူၿမိဳ႕ အေျခစိုက္ ကရင္နီလူမႈကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း ဥကၠဌ ပက္ထရစ္ ဂ်ိမ္းစ္ (Patrick James)က ေျပာပါသည္။

ယခင္ႏွစ္မ်ားတြင္လည္း ယခုလုိ အျဖစ္မ်ဳိးႏွင့္ ႀကဳံေတြ႔ခဲ့ဖူးသည္မွာ ၅ ႀကိမ္ေလာက္ ရွိခဲ့ဖူးသည္ဟု ပက္ထရစ္ဂ်ိမ္းစ္က ဆက္ေျပာသည္။

အလုပ္ပြဲစားတို႔၏ လိမ္လည္မႈ လက္ထဲမွ လြတ္ေျမာက္လာေသာ ကရင္နီအမ်ိဳးသား ၅ ဦးထဲမွ တဦးက “ဒီဗမာ တေယာက္လည္း ဖုန္းဆုိင္မွာ အလုပ္သြားလုပ္မယ္ ေျပာတယ္။ ေနာက္ၿပီးမွ သူက ဘဂၤလား တေယာက္ဆီကုိ ဆက္တယ္။ ကားနဲ႔ လာႀကိဳတယ္။ အလုပ္ ရွာေပးမယ္ေပါ့။ သြားရင္လည္း ေျဖာင့္ေျဖာင့္မသြားဘူး။ ဟုိေခ်ာင္းမွာ နားလုိက္၊ ၿခဳံထူတဲ့ ေနရာေတြမွာ နားလုိက္ လုပ္ေနတယ္ေလ။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ရဲက သူ႔ကုိ လုိက္တယ္ ထင္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ကုိ ေတာင္ကုန္းတေနရာမွာ ခ်န္ထားလုိက္တယ္။ ဒီမနက္မွ ျပန္လာရတာ” ဟု ေျပာသည္။

ပြဲစားလက္မွ လြတ္ေျမာက္လာေသာ ကရင္နီအမ်ိဳးသား ၅ ဦးသည္ မေလးေရာက္ ကရင္နီဒုကၡသည္မ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး ယခုေလာေလာ ဆယ္၌ ကရင္နီလူမႈကူညီေစာင့္ေရွာက္ ေရးအသင္းရံုးတြင္ ေခတၱေနထုိင္ၾကသည္။

မေလးရွားႏုိင္ငံတြင္ ယူအဲန္အိတ္ခ်္စီအာမွ မွတ္ပုံထားသည့္ ကရင္နီဒုကၡသည္ေပါင္း ၇၀၀ ေက်ာ္ရွိၿပီး မွတ္ပုံတင္မထားေသးသည့္ လူဦးေရ အပါအ၀င္ ၁၀၀၀ ေက်ာ္ခန္႔ ရွိသည္ဟု သိရသည္။

မဲေဆာက္ကမ္းနားတြင္ ေသနတ္ပစ္မွဳ တခုျဖစ္ပြား

ထုိင္းႏုိင္ငံ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕နယ္စပ္ ကမ္းနားဖူးတြင္

ဇန္န၀ါရီလ ၉ရက္ေန႕ကကမ္းနားစၾကႍ တြင္ သားၾကီး(အမိုးနီ စက္ရံု တြင္ အလုပ္ လုပ္ခဲ့
ဘူးသူ) ထိုင္ေနစဥ္ အမည္မသိ အရပ္၀တ္ ၂ဦး က အတင္း ၀င္ေရာက္ဖမ္းခ်ဴပ္ထုိးႀကိတ္
ခဲ့ ရာ သားၾကီး က အတင္း ရုန္းထြက္ျပီး အနီးအနားရွိ လူမ်ားအား အကူအညီ ေတာင္းရာ
လူအခ်ိဳ႕ ေရာက္ လာစဥ္ လူ၂ဦး ထဲမွ တေယာက္က ေသနတ္ထုတ္ ၍ အနားကပ္ရင္ပစ္
မယ္ ဟု ျခိမ္းေျခာက္ သျဖင့္ မည္သူမွ မ၀င္ေရာက္ ရဲဘဲ ရွိစဥ္ သားၾကီးက ခ်ဳပ္ထားသူ
လက္မွ ရုန္းထြက္ျပီး လူအုပ္ၾကား ထဲ ေျပး၀င္ သျဖင့္ ေနာက္မွ ေသနတ္ ျဖင့္ ၂ခ်က္ပစ္
လိုက္ရာ ၁ခ်က္မွာေနာက္ေက်ာယာဘက္သုိ႔ထိမွန္သြားၿပီးလဲၾက သြားသျဖင့္ အနီးရွိ
ကုန္ထမ္း သမား ကေလးတဦးက သူ ယခင္က အလုပ္လုပ္ ခဲ့ဘူးေသာစက္ရုံ သို႕သြား၍
အေၾကာင္းၾကား ေပးခဲ့ ပါသည္။

စက္ရုံ မွ အလုပ္သမားမ်ားေရာက္လာျပီး ေဆးရုံသို႕ ပို႕ေပးခဲ့ ရပါသည္၊ ေဆးရုံေရာက္ျပီး
၃း၃၀ ခန္႕တြင္ ခြဲစိတ္ခန္းသို႕၀င္ျပီး ၆း၃၀ ခန္႕တြင္ အေရးေပၚသို႕ ျပန္ေရာက္ခဲ့ ပါသည္။
ေဆးရုံက ၅၀ရာခိုင္ႏွန္းေကာင္းသြား ျပီဟု ေျပာေသာ္လည္း ၇း၃၀ ခန္႕ တြင္ ေသဆံုး
သြားပါ သည္။
မည္သည့္ အေၾကာင္းဟု ေသခ်ာစြာ မေျပာႏွိုင္ေသးပါ။

ေဂ်ာ္ဒန္တြင္ ျမန္မာလုပ္သားမ်ား သပိတ္ေမွာက္

.ဆလိုင္းပီပီ | အဂၤါေန႔၊ ဇန္နဝါရီလ ၁၂ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၁၂ နာရီ ၅၇ မိနစ္
နယူးေဒလီ (မဇၩိမ)။ ။ ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ လုပ္သားမ်ားႏွင့္ ခုိက္ရန္ ျဖစ္ပြါးၿပီးေနာက္ ေဂ်ာ္ဒန္ႏိုင္ငံရွိ တ႐ုတ္ အထည္အလိပ္ ကုမၸဏီတြင္ အလုပ္ လုပ္ကိုင္ေနၾကေသာ ျမန္မာအလုပ္သမ ငါးရာေက်ာ္သည္ ကုမၸဏီထံမွ အသက္အာမခံ ေတာင္းဆိုေနကာ ၆ ရက္ေျမာက္ဆက္တိုက္ အလုပ္ မဆင္းဘဲ ေနၾကသည္။

ဇန္နဝါရီလ ၅ ရက္ေန႔က ျမန္မာအလုပ္သမတဦးႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ အလုပ္သမား တဦးတို႔ ခိုက္ရန္ ျဖစ္ပြါးခဲ့ၿပီးေနာက္ သူတို႔အေနႏွင့္ မလံုၿခံဳေၾကာင္း၊ သူတို႔ အသက္ အာမခံအတြက္ ေတာင္းဆိုထားေၾကာင္း Ar Ramtha ရွိ Century Miracle Ltd. စက္႐ုံမွ ျမန္မာလုပ္သားမ်ားက ေျပာသည္။

.
ျမန္မာအလုပ္သမ ေအးျမစႏၵာသည္ ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ အလုပ္သမားတဦး၏ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ႐ိုက္ႏွက္ျခင္းကို ခံရေၾကာင္း ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ားက ေျပာဆိုၾကၿပီး ကုမၸဏီကမူ အဆုိပါ ေျပာၾကားခ်က္ကို မဟုတ္မွန္ေၾကာင္း ျငင္းဆိုထားသည္။

ဤသို႔ စႏၵာကို တိုက္ခိုက္ၿပီးေနာက္ အျခား ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ အလုပ္သမားမ်ားကလည္း က်န္ အလုပ္သမားမ်ားကို ဆက္လက္ ႐ိုက္ႏွက္ခဲ့ၾကေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ အနည္းဆံုး ၂၀ ခန္႔ ဒဏ္ရာရရွိခဲ့ၾကေၾကာင္း ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ားက ေျပာသည္။

သို႔ေသာ္ ကုမၸဏီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မန္ေနဂ်ာ Nayef Obeidat က မဇၩိမသို႔ တနလၤာေန႔က ေျပာၾကားရာတြင္မူ စႏၵာကသာ ယခုျပႆနာကို စတင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ အလုပ္သမားကို စတင္ တိုက္ခိုက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။

`က်ေနာ္တို႔ တျခားႏို္င္ငံသား အလုပ္သမား မ်က္ျမင္သက္ေသေတြဆီက ထြက္ခ်က္ေတြ ယူထားပါၿပီ။ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ တ႐ုတ္၊ သီရိလကၤာ နဲ႔ေဂ်ာ္ဒန္ ႏိုင္ငံသား အလုပ္သမားေတြ ရွိပါတယ္။ သူတို႔ေျပာတာ ၾကားရတာကေတာ့ ျမန္မာမိန္းကေလးက ျပႆနာကို စတင္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ သူက ဘဂၤါလီ အလုပ္သမားကုိ ပစၥည္းေတြနဲ႔ ေပါက္တာ၊ ဒါနဲ႔ ဘဂၤါလီက ျပန္လုပ္တာ´ ဟု Nayef Obeidat ကေျပာသည္။

`ေနာက္ေတာ့ ျမန္မာ အလုပ္သမားေတြက ကပ္ေက်းေတြ တျခားရရာပစၥည္းေတြနဲ႔ ဘဂၤလား အလုပ္သမားေတြကို ေပါက္ေတာ့တာဘဲ။ ဒါနဲ႔ ဘဂၤါလီေတြက စၿပီး ျပန္လုပ္ေတာ့တာပါ´ ဟု သူက ရွင္းျပသည္။

ျမန္မာ အလုပ္သမား အခ်ဳိ႕ ဒဏ္ရာ အနည္းငယ္စီ ရရွိေၾကာင္း သူတို႔ကို ေဆးဝါးကုသေပးေနေၾကာင္း၊ ဘဂၤါလီ လူမ်ဳိး အလုပ္သမား ၅ ဦးလည္း ဒဏ္ရာ အနည္းငယ္စီ ရသြားေၾကာင္းလည္း သူက ဆက္လက္ ေျပာဆိုသည္။

ကုမၸဏီ စီမံခန္႔ခြဲေရး ဘုတ္အဖြဲ႔က ဘဂၤါလီႏွင့္ ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ားကို သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ျပန္လည္ ေစလႊတ္ရန္ စဥ္းစားေနၿပီး၊ ျပႆနာ ေျပလည္ေရးအတြက္ ေဆြးေႏြး ညွိႏိႈင္းမႈမ်ားကိုမူ ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္ေနသည္ဟု Obeidat က ေျပာသည္။

`က်ေနာ္တို႔က ျပႆနာကို ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔ ေျဖရွင္းဘို႔ႀကိဳးစားေနပါတယ္´ ဟု သူကေျပာသည္။

သို႔ေသာ္ အမည္မေဖာ္လိုသူ ျမန္မာအလုပ္သမ တဦးက မဇၩိမသို႔ ေျပာၾကားရာတြင္မူ ကုမၸဏီ၏ ေျပာဆုိခ်က္သည္ မမွန္ကန္ေသာ ထြက္ဆိုခ်က္မ်ားေပၚတြင္အေျခခံထားျခင္းသာျဖစ္ၿပီး ဘဂၤါလီ အလုပ္သမားမ်ားက ထပ္မံ တိုက္ခိုက္မည္ကို စိုးရိမ္ရသည့္အတြက္ သူတို႔အေနျဖင့္ အလုပ္ခြင္သို႔ ျပန္မသြားရဲၾကေၾကာင္း ေျပာသည္။

သူမ၏အေျပာအရ စႏၵာသည္ ဇန္နဝါရီလ ၅ ရက္ေန႔က ဘဂၤါလီ အလုပ္သမားမ်ားၾကားတြင္ အလုပ္ မလုပ္လိုေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့သည့္အတြက္ အတူ အလုပ္လုပ္ကိုင္သူ ဘဂၤါလီ အလုပ္သမားက ပါး ၃ ခါ ႐ိုက္သည္ကို ခံခဲ့ရသည္ဟု ဆိုသည္။

ထိုသို႔ ျပႆနာ စျဖစ္ၿပီးေနာက္ အျခားအလုပ္သမားမ်ားက အခင္းျဖစ္ပြါးရာသို႔ အေျပးသြားၾကရာ အျခားဘဂၤါလီ လုပ္သားမ်ား၏ ထပ္မံ တိုက္ခိုက္ျခင္းကို ခံခဲ့ရသည္ဟု ဆိုပါသည္။

`ဘဂၤါလီ အလုပ္သမားက ေအးျမတ္စႏၵာကို ပါး႐ိုက္လို႔ ျပႆနာစျဖစ္တာပါ။ သူက ဘဂၤါလီ အလုပ္သမားေတြ ၾကားထဲမွာ အလုပ္မလုပ္ခ်င္ဘူး။ ျမန္မာ အလုပ္သမားေတြလုပ္တဲ့ လိုင္းမွာဘဲ အတူတူ အလုပ္ လုပ္ခ်င္တယ္ေျပာလို႔ ပါး႐ိုက္ခံရတာပါ´ ဟု ျမန္မာ အလုပ္သမ တဦးက ေျပာသည္။

`တ႐ုတ္နဲ႔ ေဂ်ာ္ဒန္ အလုပ္သမားေတြသာ ဝင္မဖ်င္ရင္ က်မထင္တယ္၊ က်ေနာ္တို႔အားလံုး ေသၾကမွာဘဲ´ ဟု ျမန္မာ အလုပ္သမတဦးက ေျပာသည္။ သူတို႔ကို ဘဂၤါလီ အလုပ္သမား တရာေက်ာ္က ခါးပတ္မ်ား၊ ခ်ည္ရစ္လံုးမ်ား၊ ကုလားထိုင္မ်ား၊ မီးေခ်ာင္းအကြဲမ်ားျဖင့္ ဝိုင္းဝန္း တိုက္ခိုက္ခဲ့ၾကသည္ဟုလည္း သူမက ဆက္ေျပာသည္။

ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ားက ကုမၸဏီက သူတို႔ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားကို မလိုက္ေလ်ာမခ်င္း အလုပ္ျပန္ မဆင္းရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။ သူတို႔က ကုမၸဏီကို အသက္အာမခံထားေပးရန္၊ ေစာ္ကားခံရသူ ျမန္မာမိန္းကေလးကို ေလ်ာ္ေၾကးေပးရန္၊ လြန္ခဲ့ေသာ ၆ ရက္လံုးလံုး အလုပ္မဆင္းသည့္ ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ားအား ဒဏ္ေငြ ေပးခိုင္းျခင္းတို႔ကို ျပန္လည္ ႐ုပ္သိမ္းေစရန္တို႔ကို ေတာင္းဆိုထားခဲ့ၾကသည္။

`က်မတို႔က အလုပ္ျပန္မဆင္းရဲဘူး။ အသက္ အာမခံေပးဘို႔နဲ႔ ကုမၸဏီက လံုၿခံဳေရးအတြက္ အစီအစဥ္ေတြ လုပ္ေပးေစခ်င္တယ္´ ဟု သူမကေျပာသည္။

သို႔ေသာ္ Obeidat ကမူ ` က်ေနာ္တို႔ စက္႐ုံမွာ အသက္အာမခံဆိုတာ မရွိဘူး၊ စက္႐ုံက အလုပ္သမားေတြ အတြက္ မေတာ္တဆ ထိခိုက္မႈ အာမခံဘဲရွိတယ္´ ဟု ေျပာသည္။

သူတို႔အေနျဖင့္ အလုပ္သမား ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးေနေၾကာင္း၊ ေဂ်ာ္ဒန္ အလုပ္သမား ဝန္ႀကီးဌာနႏွင့္လည္း ေဆြးေႏြးလ်က္ရွိေၾကာင္း သူက ေျပာသည္။ ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ား၏ လံုၿခံဳေရးအတြက္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားကို အာမခံခ်က္ ေပးထားေၾကာင္း Obeidat က ဆက္လက္ ေျပာၾကားသည္။

CM Textile Company တြင္ အလုပ္ လုပ္ကိုင္ေနေသာ ျမန္မာ အလုပ္သမေပါင္း ၅၈၀ ရွိၿပီး သူတုိ႔ကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ စည္းစိမ္သစ္ အလုပ္သမား ေအဂ်င္စီကတဆင့္ အလုပ္ရရွိခဲ့ျခင္း ျဖစ္ၾကသည္။

ေဂ်ာ္ဒန္ ႏိုင္ငံတြင္ ျဖစ္ေပၚလ်က္ရွိေသာ ျမန္မာႏွင့္ ဘဂၤါလီ အလုပ္သမားမ်ားအၾကား ျဖစ္ေပၚေနေသာ ျပႆနာကို သူတို႔ သိရွိပါေၾကာင္းႏွင့္ ဤကိစၥအတြက္ ေဆြးေႏြး ညွိႏိႈင္းမႈမ်ား လုပ္ေဆာင္လ်က္ရွိေၾကာင္း စည္းစိမ္သစ္ မွ တာဝန္ရွိသူ တဦးက ေျပာသည္။

ဤခုိက္ရန္ျဖစ္ပြါးမႈကို တနလၤာေန႔ညေနတြင္ ေဆြးေႏြးရန္ စီစဥ္ထားေၾကာင္း၊ ေဆြးေႏြးရာတြင္ ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ား၊ အလုပ္သမား ေအးဂ်င့္မ်ားႏွင့္ ေဂ်ာ္ဒန္ အလုပ္သမား ဝန္ႀကီးဌာနတို႔ပါဝင္ သည္ဟု ကုမၸဏီက ေျပာသည္။

(မံုပီး တည္းျဖတ္သည္။)