ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအတြက္ အာမခံေကာ္ပိုေရးရွင္း ဖြဲ႔ေပးမည္

ျမတ္ခိုင္ဦး / ၀၃ ဇြန္ ၂၀၁၀

ထိုင္းအလုပ္သမား၀န္ႀကီးဌာနက ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအတြက္ အသက္အာမခံ ေလ်ာ္ေၾကးေငြ ေပးအပ္ရန္ တသီးပုဂၢလ ေကာ္ပိုေရးရွင္းတခု တည္ေထာင္ခြင့္ျပဳေတာ့မည္ျဖစ္သည္။

ယမန္ေန႔က ျပဳလုပ္ေသာ ႏိုင္ငံျခားသားအလုပ္သမား စီမံခန္႔ခြဲေရးေကာ္မတီ အစည္းအေဝးတြင္ ထိုင္းအလုပ္ သမားဝန္ႀကီးဌာနက ယင္းသို႔ ခ်မွတ္လုိက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း အစိုးရ သတင္းေအဂ်င္စီတြင္ ေဖာ္ျပသည္။

အလုပ္သမားလစာ၏ (၀.၂) ရာခုိင္ႏႈန္းမွ (၁) ရာခုိင္ႏႈန္းအထိ အလုပ္ရွင္က ေပးအပ္ရမည္ျဖစ္ေသာ အသက္အာမခံ ေငြေၾကးျဖင့္ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအတြက္ အာမခံေလ်ာ္ေၾကးေငြ ေပးအပ္ႏိုင္ရန္ တသီးပုဂၢလ ေကာ္ပိုေရးရွင္းတခုကို မၾကာခင္ ခြင့္ျပဳ ဖြင့္လွစ္ေပးသြားေတာ့မည္ျဖစ္သည္။
အစီအစဥ္အရ ေကာ္မတီခြဲမ်ားသည္ တပတ္အတြင္း အာမခံကုမၸဏီတခုခုကို ရွာေဖြ၍ လိုအပ္ေသာ အခ်က္အလက္ မွတ္တမ္းမ်ားကို ႏိုင္ငံျခားသားအလုပ္သမား စီမံခန္႔ခြဲေရးေကာ္မတီ၏ ေနာက္အပတ္ အစည္းအေဝးတြင္ တင္ျပရမည္ ျဖစ္သည္။

ဤအာမခံေလ်ာ္ေၾကးေငြသည္ ထိုင္းအလုပ္သမားမ်ား ရရွိခံစားရေသာ လူမႈဖူလံုေရး ရန္ပံုေငြႏွင့္ သက္ဆိုင္ျခင္းမရွိဘဲ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအတြက္ တသီးပုဂၢလ ေကာ္ပိုေရးရွင္းတခုမွ သီးျခားတာဝန္ယူ လုပ္ကိုင္ရမည္ျဖစ္ကာ ေလ်ာ္ေၾကးေပးအပ္မည္ မေပးအပ္မည္ ဆိုသည္ကို အဆိုပါေကာ္ပိုေရးရွင္းမွ ဆံုးျဖတ္ပိုင္ခြင့္ရွိမည္ျဖစ္သည္။

အလုပ္သမားမွေတာင္းခံလာလွ်င္ ေပးအပ္မည့္ စံခ်ိန္စံညႊန္း ကိုက္မကိုက္ ဆိုသည့္ကိစၥအတြက္မူ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မသိရေသးေပ။

အဆုိပါကိစၥနွင့္ပတ္သက္၍ အလုပ္သမားအေရး ေဆာင္ရြက္ေနသူတဦးက “ၿပီးခဲ့တဲ့ ဆႏၵျပမႈေတြေၾကာင့္ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြလည္း ထိခိုက္နစ္နာတယ္ဆိုတာကို မီဒီယာေတြက ေတာ္ေတာ္က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ တင္ျပတာေတြရွိေတာ့ ဒါကို အေရးတယူ စဥ္းစားလာရတာျဖစ္မယ္” ဟု ဆိုသည္။

တရားဝင္ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအတြက္ အာမခံေလ်ာ္ေၾကးေငြ ေပးအပ္ေရး ေကာ္ပိုေရးရွင္းတခု ထူေထာင္ေပးမည္ဟု ထိုင္းအစိုးရက ဆံုးျဖတ္လိုက္သည့္ တခ်ိန္တည္းတြင္ပင္ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္း တရားမဝင္ ဝင္ေရာက္အလုပ္ လုပ္ကိုင္ေနေသာ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားကို တိုင္းျပည္အတြင္းမွ ဖမ္းဆီးျပန္ပို႔ေရး အစီအစဥ္ကိုလည္း ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ေနာက္ဆံုးထား လုပ္ေဆာင္သြားမည္ဟု သိရသည္။

တရားမ၀င္ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအား ဖမ္းဆီးျပန္ပို႔ေရးအတြက္ ထိုင္း ဒု-၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က အထူးတပ္ဖြဲ႔မ်ား ဖြဲ႔စည္းရန္ သေဘာတူခဲ့ၿပီးျဖစ္ကာ အဆိုပါ ဖမ္းဆီးေရးလုပ္ငန္းစဥ္အတြက္ သုံးစြဲရန္ အလုပ္ရွင္ထံမွ အလုပ္သမားခြန္အျဖစ္ တရား၀င္အလုပ္သမားတဦးလွ်င္ ဘတ္ေငြ (၂,၄၀၀) ေကာက္ခံသြားမည္ျဖစ္သည္။

စာရင္းဇယားမ်ားအရ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္အတြင္း တရားမဝင္အလုပ္သမား ခန္႔ထားမႈအတြက္ အလုပ္ရွင္ေပါင္း (၁,၅၁၈) ဦးကို ဖမ္းဆီးခဲ့ၿပီး တရားမဝင္ ဝင္ေရာက္လာမႈျဖင့္ ဖမ္းဆီးခံရသူေပါင္းမွာ (၁၁,၄၃၆) ဦးရွိသည္။

ယခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလကုန္ ေနာက္ဆံုးထား၍ အလုပ္လုပ္ခြင့္ ဘတ္သက္တမ္း ဆက္ရမည္ျဖစ္ေသာ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအနက္ ဦးေရ (၃၀၀,၀၀၀) ေက်ာ္သည္ တရားမဝင္ အလုပ္သမားမ်ားအျဖစ္သို႔ ကူးေျပာင္းေရာက္ရွိ သြားၾကသည္။

ထိုသို႔ျဖစ္ရျခင္းမွာ ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရးလုပ္ငန္းစဥ္၏ ကုန္က်ေငြစရိတ္ကို မတတ္ႏိုင္ျခင္းႏွင့္ အဆိုပါလုပ္ငန္းစဥ္အား ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လိုစိတ္ မရွိမႈမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု အလုပ္သမားေရးအဖြဲ႔မ်ားမွ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုသည္။

အထူးသျဖင့္ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ားအား ႏိုင္ငံသားစိစစ္မႈခံယူၿပီး ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ျဖင့္ တရားဝင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ခြင့္ ရမည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း ၎တုိ႔အမ်ားစုသည္ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမိ်ဳးေၾကာင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္းသို႔ တရားမဝင္ ဆက္လက္ ၀င္ေရာက္ေနၾကဆဲျဖစ္ကာ ယမန္ေန႔ကပင္ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီး (၄၆) ဦးအား ရေနာင္းၿမိဳ႕အနီး ထိုင္းေရပိုင္နက္ ပင္လယ္ျပင္တြင္ ထပ္မံဖမ္းဆီးရမိခဲ့သည္။

ထုိင္းသို႔ ခိုး၀င္သည့္ ျမန္မာ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ဖမ္းဆီးခံရ

သန္းထိုက္ဦး Wednesday, June 02, 2010 ဧရာဝတီ

ထုိင္းႏိုင္ငံ ေတာင္ပုိင္း ရေနာင္းခရိုင္ ေရပုိင္နက္ အတြင္း ေလွျဖင့္ တရားမ၀င္ ေရာက္ရွိ လာေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသား အမ်ဳိးသမီး ၄၆ ဦးကို အာဏာပိုင္မ်ားက ယေန႔ ဖမ္းဆီး လိုက္သည္။

အဖမ္းခံရသူ အမ်ဳိးသမီးမ်ားသည္ အသက္ ၂၀ မွ ၂၅ ႏွစ္ အရြယ္ရွိၾကၿပီး ရေနာင္းၿမိဳ႕သို႔ ေလွျဖင့္ ဦးတည္ သြားေနရာမွ ယခုကဲ့သို႔ အဖမ္းခံရျခင္း ျဖစ္သည္။

ယခု ဖမ္းဆီးမႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး နယ္ေျမခံ ရဲစခန္းသို႔ စံုစမ္း ေမးျမန္းခဲ့ရာ တာ၀န္က် ရဲတဦးက “ဖမ္းဆီးထားတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြကုိ တရားစြဲဖို႔ တရားရုံးကို ေခၚသြားၿပီ”ဟု ၎က ဆိုသည္။

ယင္း အမ်ဳိးသမီး မ်ားကုိလည္း တရားဥပေဒ အရ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ ေလွေမာင္းသူ ျမန္မာ ႏုိင္ငံသား ဟု ယူဆရသူ ၂ ဦးကုိလည္း လူကုန္ကူးမႈျဖင့္ အေရးယူ သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ထိုင္းသတင္း ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားအရ သိရွိရသည္။

ယေန႔ တေန႔တည္းမွာပင္ ထုိင္း အာဏာပုိင္မ်ားက ခ်င္းရုိင္ခရိုင္ ခ်င္းစန္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ား အပါအ၀င္ လာအုိႏွင့္ ကိုရီးယား လူမ်ဳိး ၈၂ ဦးတို႔ကို ဖမ္းဆီးခဲ့ေၾကာင္းထုိင္းဘာသာျဖင့္ ေရးသား ထားေသာ မန္ေနဂ်ာ အြန္လုိင္း (Manager Online) အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာ တြင္လည္း ေဖာ္ျပထားသည္။

အဖမ္းခံရသူမ်ားကုိ တယ္ခိုခန္း၊ စားေသာက္ဆုိင္၊ ကာရာအုိေကဆုိင္မ်ားကုိ စီမံခ်က္ျဖင့္ လိုက္လံ စစ္ေဆးမႈ ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး လာအို လူမ်ဳိး ၄၇ ဦး၊ ျမန္မာျပည္သား ၃၀ ႏွင့္ ကိုရီးယား လူမ်ဳိး ၅ ဦးတို႔ကုိ ဖမ္းမိခဲ့သည္ဟု အဆိုပါ မန္ေနဂ်ာ သတင္း၌ ေရးသားထား သည္။

ထုိ႔အျပင္ အဖမ္းခံရသူမ်ားကုိ ထုိင္းအာဏာပုိင္မ်ားက စစ္ေဆးေမးျမန္း၍ မယ္ဆိုင္ၿမိဳ႕ လူ၀င္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး(လ၀က)မွ တဆင့္ ၎တို႔၏ မူယင္းႏိုင္ငံသို႔ ျပန္ပုိ႔မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဧၿပီလလယ္တြင္ ထိုင္းႏွင့္ ျမန္မာ လူကုန္ကူးမႈ ပူးေပါင္း တိုက္ဖ်က္ေရး နားလည္မႈ စာခြ်န္လႊာကို
ႏွစ္ႏိုင္ငံ တာ၀န္ရွိသူမ်ားက လက္မွတ္ ေရးထိုး ခဲ့သည္။

ယင္း လက္မွတ္ ေရးထိုးပြဲသို႔ ျမန္မာ ဘက္က လူကုန္ကူးမႈ တားဆီး ကာကြယ္ေရး ဗဟိုအဖြဲ႔ ဥကၠဌ ျပည္ထဲေရး ၀န္ၾကီးဌာန ၀န္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေမာင္ဦး တက္ေရာက္၍ ထိုင္းႏုိင္ငံ လူမႈ ဝန္ထမ္းႏွင့္ လူမႈဖြံ႕ၿဖိဳးေရး ဝန္ႀကီးဌာန ဝန္ႀကီး Mr. Issara Somchai တို႔ တက္ေရာက္ ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ထုိင္းႏုိင္ငံ ေတာင္ပုိင္းရိွ ဖန္ငခရုိင္ ႏွင့္ တျခားခရုိင္မ်ားတြင္ ျမန္မာျပည္သား အလုပ္သမား တသန္းခန္႔ အလုပ္ လုပ္ကုိင္လ်က္ရိွ သည္ဟု အလုပ္သမား အေရး ေဆာင္ရြက္ ေနေသာ အဖြဲ႕မ်ားက ေျပာသည္။

အလုပ္သမားဥပေဒ မထိေရာက္သျဖင့္ အလုပ္သမားမ်ား နစ္နာ

ျမတ္ခိုင္ဦး / ၀၂ ဇြန္ ၂၀၁၀ ေခတ္ၿပိဳင္

ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဥပေဒမ်ား ျပ႒ာန္းထားေသာ္လည္း အလုပ္သမားမ်ားမွာ ဆုံး႐ႈံးနစ္နာမႈမ်ားနွင့္ ဆက္လက္ရင္ဆိုင္ေနၾကရဆဲျဖစ္သည္။

ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕၊ ဘန္ေခ အရပ္ရွိ၊ ဖုတုမႏြန္လမ္း၊ လမ္းသြယ္ ၂/၁ တြင္ရွိေသာ Aistment Garment Co.Ltd စက္ခ်ဳပ္႐ံုတြင္ လုပ္သက္အနည္းဆံုး (၁) ႏွစ္ေက်ာ္ရွိေသာ စက္ခ်ဳပ္သမ (၅) ဦးက လုပ္ငန္းေျပာင္းေရႊ႕လိုသည့္အတြက္ အလုပ္ရွင္ထံမွ တဝိစ္စာ (ရက္သတၱပတ္ ၂ ပတ္ကို ဆိုလိုသည္) လုပ္အားခႏွင့္ အလုပ္ထြက္စာ ေတာင္းခံရာတြင္ အလုပ္ရွင္က လုပ္အားခေရာ ထြက္စာပါ မေပးသျဖင့္ အခက္ေတြ႔ေနၾကသည္။


ယင္းကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ စက္ခ်ဳပ္သမ မေဝက “မေန႔က ညေန လုပ္ခရွင္းေပးေတာ့ က်မတို႔ကို ေနာက္အပတ္လာခဲ့ အဲဒီက်မွ ရွင္းေပးမယ္လို႔ေျပာတယ္။ က်မတို႔က တေန႔ကို (၁၈၀) ကေန (၁၉၅) ဘတ္အထိပဲရေတာ့ ပိုရတဲ့ဆီ ေျပာင္းလုပ္ခ်င္တာေပါ့။ အခုက ထြက္စာလည္း မေပးဘူးလို႔ ဒီမနက္ ဖုန္းဆက္ေတာင္းေတာ့ အဲဒီလို ေျပာတယ္” ဟု ဆိုသည္။

အဆိုပါစက္႐ံုသည္ အလုပ္သမားမ်ား အလုပ္မွထြက္မည္ဆိုလွ်င္ လုပ္အားခရွင္းမေပးဘဲ ေနေလ့ရွိသည့္အတြက္ ကိုယ္စီကိုယ္စီ အလုပ္မွ နည္းမ်ိဳးစံုျဖင့္ ထြက္ၾကေသာေၾကာင့္ ယခုအခါ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမား (၆၀) ေက်ာ္ခန္႔သာ က်န္ရွိေတာ့သည္။

အလားတူ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ ဘန္ေဘာ္ေဒသရွိ အီကခ်ိဳင္း ၈၉/၂ လမ္းတြင္ရွိေသာ ဖိနပ္စက္႐ံုမွ အလုပ္ရွင္သူေဌးက အလုပ္သမားမ်ားအား အစိုးရသတ္မွန္ႏႈန္းထားအတိုင္း လုပ္အားခမေပးသည့္အျပင္ လုပ္အားခေတာင္းဆိုေသာ အလုပ္သမားမ်ားအား ၿခိမ္းေျခာက္၍ အလုပ္မွထုတ္ပယ္မႈမ်ား ရိွေၾကာင္းလည္း သိရသည္။

အဆိုပါစက္႐ုံမွ လုပ္အားခေတာင္း၍ အလုပ္ထုတ္ခံရေသာ ကိုၿဖိဳးၿဖိဳးကလည္း ၎အား အလုပ္၀င္ကာစက ေပးမည္ဟု သေဘာတူထားသည့္ လုပ္အားခႏွင့္ အိုဗာတုိင္ေၾကးမ်ား သတ္မွတ္ရက္အတြင္း မရရိွသည့္အျပင္ က်န္းမာေရးအရ အိုဗာတုိင္မဆင္းႏိုင္သည္ကို အတင္းအလုပ္ဆင္းခိုင္းသျဖင့္ အလုပ္ရွင္ႏွင့္ ျပႆနာျဖစ္ရာမွ ၎အား အလုပ္ရွင္က လုပ္အားခ မေပးေတာ့ဘဲ အလုပ္ထုတ္လိုက္ေၾကာင္း ရွင္းလင္းေျပာဆိုသည္။

၎က “သူေဌးက ေျပာတယ္ အိုဗာတိုင္ဆင္းရမယ္၊ အိုဗာတိုင္ မဆင္းရင္ မယူေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။ က်ေနာ္က ေနမေကာင္းလို႔ အိုဗာတိုင္ မဆင္းေသးဘူးလို႔ ေျပာတယ္။ အဲဒါကို အလုပ္လာမဆင္းနဲ႔ေတာ့လို႔ ေျပာတာနဲ႔ က်ေနာ္က လုပ္ထားတဲ့ လုပ္အားခေတာင္းတာ သူကမေပးဘူးလို႔ေျပာတယ္။ အခုဆို က်ေနာ့္မွာ ဖိနပ္ေတာင္ စီးစရာမရွိဘူး” ဟု ဆိုသည္။

ထိုသုိ႔ အလုပ္သမားႏွင့္အလုပ္ရွင္တို႔ၾကား ျဖစ္ေပၚေနသည့္ ျပႆနာသည္ အလုပ္ရွင္မ်ားအေပၚ တြန္းအားေပးမႈ နည္းပါးသည့္အတြက္ျဖစ္ေၾကာင္း ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား တရားမွ်တမႈရရွိေရး အစီအစဥ္မွ ဒါ႐ိုက္တာ အန္ဒီေဟာလ္က ေထာက္ျပေျပာဆိုသည္။

၎က “ထိုင္းအလုပ္သမားဥပေဒဟာ မွတ္ပံုတင္ထားသည္ျဖစ္ေစ၊ မတင္ထားသည္ျဖစ္ေစ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြ အားလံုးလည္း အက်ဳံးဝင္ပါတယ္။ အနိမ့္ဆံုး လုပ္ခခံစားခြင့္၊ အိုဗာတိုင္ေၾကး၊ အျမင့္ဆံုး အလုပ္လုပ္ခ်ိန္ သတ္မွတ္ခ်က္၊ လုပ္ငန္းခြင္လံုၿခံဳမႈနဲ႔ က်န္းမာေရး၊ လုပ္ငန္းခြင္တြင္း မေတာ္တဆ ထိခိုက္မႈ ေလ်ာ္ေၾကးခံစားပိုင္ခြင့္ စတဲ့ အခြင့္အေရးေတြ ခံစားခြင့္ရွိပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ေတြ႔ရွိခ်က္ေတြ အရေတာ့ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြဟာ ဒီအခြင့္အေရးေတြကို မရရွိၾကပါဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူတို႔ကို ဒီအခြင့္အေရးေတြေပးဖို႔ လုပ္ငန္းရွင္ေတြကို တြန္းအားေပးမႈေတြက အနည္းငယ္သာရွိေသးလို႔ပါ” ဟု ေျပာဆိုသည္။

အထူးသျဖင့္ အလုပ္သမားကာကြယ္ေရးႏွင့္ လူမႈဖူလံုေရး ဌာနမ်ားမွ စုံစမ္းစစ္ေဆးသူမ်ားက ၎တုိ႔စိတ္ႀကိဳက္ လုပ္ခ်င္သလို လုပ္ေနၾကသည့့္ အလုပ္ရွင္မ်ားကို အလုပ္သမားဥပေဒမ်ားနွင့္ပတ္သက္၍ မျဖစ္စေလာက္ တြန္းအားေပးမႈေလာက္သာ ရိွေနသည္ဟု ၎က ဆက္လက္ေျပာဆိုသည္။

တခါတရံတြင္ အလုပ္သမားမ်ားသည္ ကိုယ့္အခြင့္အေရးကို ကိုယ္တိုင္ နားလည္ျခင္းမရွိသျဖင့္ အခြင့္အေရးအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္ရန္ စတင္ရမည္ဟုလည္း အန္ဒီေဟာလ္က သုံးသပ္သည္။

ထိုင္းေရွ႕ေနမ်ားေကာင္စီမွ ခြန္နတ္ဆား အက္ရွနဝါဟင္ကလည္း “အလုပ္သမားဥပေဒဟာ ရာဇဝတ္ျပစ္မႈဥပေဒမဟုတ္ပါဘူး။ လုပ္ငန္းရွင္က အမွားအယြင္းလုပ္တဲ့အခါ ေထာင္ခ်ခံရတာမရွိဘဲ ဒဏ္ေၾကးပဲ ေပးေဆာင္ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔မေၾကာက္တာပါ။ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ အလုပ္ရွင္ဆိုးေတြက ဒီအလုပ္သမားဟာ ဘယ္သူတဦးတေယာက္ကိုမွ တိုင္ၾကားလို႔ မရဘူးလို႔ ထင္ေနၾကတာပါ” ဟု ဆိုသည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံ အလုပ္သမားဝန္ႀကီးဌာန၏ သတ္မွတ္ခ်က္အရ ေဒသခ႐ိုင္အသီးသီးတြင္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ အနိမ့္ဆံုး ေန႔တြက္လုပ္အားခ သတ္မွတ္ထားခ်က္ရွိသည္။

အဆိုပါသက္မွတ္ခ်က္အရ ဘန္ေကာက္သည္ အျမင့္ဆံုး သတ္မွတ္ခ်က္ ေနရာတြင္ရွိၿပီး အလုပ္သမားတိုင္း ေန႔တြက္လုပ္အားခ (၂၀၆) ဘတ္ ရရွိရမည္ျဖစ္သည္။ အနိမ့္ဆံုး ေန႔တြက္ခမွာ (၁၅၁) ဘတ္ျဖစ္ၿပီး ဖရာအို၊ ပီခ်စ္၊ ဖေရးႏွင့္ မဲ့ေဟာင္ေဆာင္ ခ႐ိုင္တို႔ပါ၀င္သည္။ သို႔ေသာ္ လုပ္ငန္းရွင္ အေတာ္မ်ားမ်ားက သတ္မွတ္ထားသည့္ ႏႈန္းအတိုင္း မေပးဘဲ ရသေလာက္ ျဖတ္စားလာဘ္စား လုပ္ေနၾကသည္ဟု အလုပ္သမားေရးအဖြဲ႔မ်ားမွ ေဝဖန္ေျပာဆိုၾကသည္။

ေ၀ဟင္မွာ ၀ဲလိုက္ခ်င္သည္

.နဒီထူး
- ဓနိေတာစပ္၊ ပင္လယ္ကပ္လ်က္
ဖ်ပ္ဖ်ပ္ျမဴးခုန္၊ လိူင္းအိတံုႏွင့္
ရင္ခုန္စရာ၊ ခ်ိန္ဆည္းဆာ၌
ျပာလြင္ေကာင္းကင္၊ သန္႕ၾကည္စင္စြ
ျငင္သာေရြ႕ဟန္၊ အိပ္တန္းျပန္ငွက္
ျဖည့္စြက္ပန္းခ်ီး၊ နရီစည္းမွန္
ဘုတ္အီးသံႏွင့္
တရံေရာခါ ကၽြန္ေတာ့္ရႊာ။ ။
.- အလုပ္စမတ္၊ မစုတ္ျပတ္မီ
ခုတ္ျဖတ္ေငြတိုး၊ ပြဲစားဆိုးႏွင့္
မ်ဳိးမစစ္ဟန္၊ စကားျပန္တို႕
ၾကံဖန္စားက်က္၊ သိလ်က္ႏွင့္တိုး
လူမ်ဳိးတရာ၊ ဂါထာတစ္ေထာင္
မသိေယာင္ေန၊ ေငြ ေငြ ေငြ တြက္
အိပ္ေရးပ်က္ည၊ အိပ္မရေန႕
ေရခဲေငြ႕လို၊ ကယ္လူသူမဲ့
တကယ့္ဘ၀၊ မႏြဲ႕မလ်
မလွအိေျႏြ၊ စိန္ေရႊေငြအိမ္
စိတ္ကူးတိမ္ထဲ၊ စည္းစိမ္အျပည့္
မာန္မ၀င့္သာ၊ ျပန္ခြင့္မၾကံဳ
ငရဲဘုံလား၊ ယႏၱယားဆန္
မနက္ျဖန္မ်ား
ဆက္ရန္မ်ားဘိ ရင္မခ်ိ။ ။
- ဘန္ေကာက္ ဘန္ေကာက္
အၾကံေျမာက္ခဲ၊့ ခုန္ေပါက္ျမဴးတူး
ေပ်ာ္ရဦးအံ့၊ ၾကည္ႏူးပုံ၇ိပ္
ေတြးနိမိတ္တုိ႕၊ ေမွးမွိတ္ခုခ်ိန္
ဇာတာမွိတ္ေပါ့၊ အိမ္ခန္း-အလုပ္
လူလာရူပ္ရင္း၊ အိတ္ရွဳံ႕မတင္း
စားျခင္းသြားျခင္း၊ ေငြစာရင္းလည္း
ဟိုဆင္းဒီဆင္း၊ အင္း-အင္း အေမ
ေသခ်ာပါတယ္၊ လာမဲ့ေနာက္လ
ေနာက္ေနာက္လေနာ္၊ ဖုန္းေခၚသံၾကား
စိတ္ေခ်ာက္ျခားခဲ့၊ မုသားလကၤာ
မေရရာနဲ႕
ရႊာကအေမ၊ လည္ပင္းရွည္ ။ ။
- မလာမီမွာ၊ သည္ေနရာသည္
သာယာဆန္းသစ္၊ ဘာျဖစ္ျဖစ္ေနာင္
ေရာက္ေအာင္သာသြား၊ ၾကီးပြါးဆတိုး
အက်ဳိးထူးအံ့၊ အရူးပါးစပ္
နတ္စကားပင္၊ မွတ္မွားၾကံမိ
ခုမွသိလည္း၊ တြယ္ျငိရစ္လိမ္
ပင့္ကူအိမ္တြင္
ယင္တေကာင္ျဖစ္ ဘ၀ညစ္ ။ ။
- ေမွ်ာ္လင့္ခရီး၊ အားမာန္ၾကီးသူ
ဖီစီးခံစား၊ စိတ္ဒါဏ္မ်ားခဲ့
သနားရူျမင္၊ အဆင္ျခင္ကင္း
သိမ္ညံ့ဖ်င္းႏြ၊ ဆဲရင္းမာန္ေငါက္
ဂ်ီေလွာင္ေဟာက္သို႕၊ ေျမာက္ၾကြ၀ဏၠ
အာကာျပ၏၊ ပူရွအိုက္စပ္
ဟြန္းၾကပ္ပိတ္ေလွာင္၊ ေငြရေအာင္ပဲ
စိတ္ထဲကေျဖ၊ နာရီရွည္ေပါ့
ေ၀းတစ္ေျမသြား၊ ႏိုင္ငံျခာလူ
ေခ်ာ္ရည္ပူၾကား၊ ေရဆူငါး ။ ။
- ၾကာခဲ့ပါျပီး၊ တခါဆီက
ေနရည္ညခ်မ္း၊ ဆည္းဆာလမ္းမွ
အိပ္တန္းျပန္ငွက္၊ ေတာင္ပံယွက္ဆည္
ကိုယ္တြက္ဖူလံု၊ ေတာင္ပံစုံနဲ႕
ေလဟုန္စီးလိုက္ခ်င္ပါရဲ႕ကြယ္။ ။

နီဒီထူး

ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားလည္း ေလ်ာ္ေၾကးခံစားခြင့္ရိွ

ျမတ္ခိုင္ဦး ၊ ၀၁ ဇြန္ ၂၀၁၀ ေခတ္ၿပိဳင္

ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ဆႏၵျပပြဲမ်ားေၾကာင့္ နစ္နာခဲ့သူမ်ားအား ထိုင္းအစိုးရက အကူအညီေပးရာတြင္ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ားလည္း ပါဝင္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ မတ္လမွ ေမလအတြင္း ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ေတာ္တြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ရာထူးမွအဖယ္ရွားခံခဲ့ရသည့္ ထိုင္းဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း သက္ဆင္ရွင္နာဝပ္တရာကို ေထာက္ခံသည့္ အက်ႌအနီဝတ္ ဆႏၵျပသမားမ်ားေၾကာင့္ ဝင္ေငြႏွင့္စီးပြားေရး ထိခိုက္နစ္နာခဲ့ရေသာ အေသးစားလုပ္ငန္းရွင္မ်ားႏွင့္ အလုပ္သမားမ်ားအား ထိုင္းအစိုးရက ေလ်ာ္ေၾကးေပးရာတြင္ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ားလည္း ပါဝင္ေလွ်ာက္ထားခြင့္ ရရွိခဲ့ေၾကာင္း ေခတ္ၿပိဳင္မွ စုံစမ္းသိရိွရသည္။

ေလ်ာ္ေၾကးေတာင္းေလွ်ာက္လႊာ သြားေရာက္တင္ခဲ့သူ ကိုဘိုဘိုေဇာ္က “က်ေနာ့္ကို သူေဌးကေျပာတယ္။ သူမ်ားေတြ (၂) လစာ ေလ်ာ္ေၾကးေဖာင္ သြားတင္ေနၾကတယ္။ မေန႔က ေနာက္ဆံုးဆိုတာနဲ႔ လိုအပ္တဲ့ ပတ္စပို႔ေကာ္ပီ၊ သူေဌးဆိုင္လိပ္စာ၊ မွတ္ပံုတင္ေကာ္ပီေတြနဲ႔ မေန႔က သြားတင္လိုက္တယ္။ လခကေတာ့ တလ (၁၂,၅၀၀) ဆိုေတာ့ ႏွစ္လစာ (၂၅,၀၀၀) တင္ထားတယ္။ သူတို႔ေျပာတာက (၂) ရက္ (၃) ရက္ေနရင္ တီဗီြကေန ဘယ္သူေလ်ာ္ေၾကးရတယ္ဆိုတာ ေၾကညာေပးမယ္တဲ့။ အလုပ္ရွင္ေတြကေတာ့ (၄) ရက္ေန႔လား၊ (၅) ရက္ေန႔လားမသိဘူး ေနာက္ဆံုးတင္ရမယ္တဲ့” ဟု ေျပာသည္။

အဆိုပါအစီအစဥ္သည္ ဧၿပီ (၂၇) ရက္၌ က်င္းပေသာ ဝန္ႀကီးမ်ားအစည္းအေဝး ဆုံးျဖတ္ခ်က္အရ အက်ႌနီ၀တ္မ်ား၏ ဆႏၵျပပြဲမ်ားေၾကာင့္ ရာခ်ပရာေဆာင္လမ္းဆံုႏွင့္ အနီးပတ္ဝန္းက်င္တြင္ ေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကားေနၾကသည့္ ထိခိုက္နစ္နာခဲ့သူ အလုပ္ရွင္ႏွင့္ အလုပ္သမားမ်ားကို အကူအညီေပးျခင္းျဖစ္သည္။

ထိုအစီအစဥ္အရ ထိုင္းႏိုင္ငံရိွ အေသးစားႏွင့္အလတ္စား စီးပြားေရးလုပ္ငန္း ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးဘဏ္မွ ဘတ္ေငြ (၅) ဘီလီယံကို အေသးစားႏွင့္အလတ္စား စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ (၂,၀၀၀) ခန္႔အား ဘတ္ေငြ (၃) သန္းအထိ ေငြေခ်းေပးသြားမည္ျဖစ္သည္။

ေငြေခ်း အတိုးႏႈန္းထားမွာလည္း အလြန္သက္သာမည္ျဖစ္ၿပီး တႏွစ္အတြင္း ေငြျပန္ဆပ္ရန္ မလိုဘဲ ေခ်းေငြကာလမွာ သက္တမ္း (၅) ႏွစ္ရွိမည္ျဖစ္သည္။ အခြန္ကင္းလြတ္ခြင့္ကို ၂၀၁၀ စက္တင္ဘာလအထိ (၆) လတိတိ ခြင့္ျပဳမည္ျဖစ္သည္။

အလယ္အလတ္ႏွင့္ ဝင္ေငြနည္းပါးသူမ်ားအတြက္ အစိုးရအိမ္ရာဆိုင္ရာဘဏ္မွ ကိုယ္ပိုင္အိမ္ရာ ပိုင္ဆိုင္မႈအတြက္ ကူညီမည္ျဖစ္ကာ ဆႏၵျပပြဲေၾကာင့္ အေႂကြးတင္ေနသည့္ တသီးပုဂၢလမ်ားအား အခ်က္ (၃) ခ်က္အေပၚ မူတည္၍ ကူညီသြားမည္ဟု ဆိုသည္။

အဆိုပါအခ်က္မ်ားမွာ လစဥ္အတိုးကို အရစ္က်ေပးသြင္းေစၿပီး (၁၀၀) ဘတ္ထက္မနည္း ေပးသြင္းရမည္။ ပထမႏွစ္ႏွင့္ ဒုတိယႏွစ္မ်ားတြင္ အတိုးႏႈန္းထားသည္ (၂) ရာခုိင္ႏႈန္းရွိမည္ျဖစ္ၿပီး တတိယႏွစ္မွ ကန္ထ႐ိုက္သက္တမ္း ကုန္ဆံုးသည္အထိ (၁) ရာခုိင္ႏႈန္း ေပးသြင္းရမည္ျဖစ္သည္။

ေရရွည္အေႂကြးေပးစနစ္ကို တည္ေဆာက္သြားမည္ ျဖစ္သည့္အတြက္ ေစ်းႏႈန္းသက္သာစြာ အရစ္က် ျပန္လည္ေပးဆပ္ရမည္ျဖစ္ၿပီး လိုအပ္သည့္ စာရြက္စာတမ္းမ်ားကို ဇြန္ (၃၀) ရက္ ေနာက္ဆံုးထား၍ တင္သြင္းရမည္ျဖစ္သည္။

လိုအပ္ေသာ အေသးစိတ္ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို သိလိုပါက ေဖာက္သည္ဆက္ဆံေရးဌာန၊ အစိုးရအိမ္ရာဆိုင္ရာဘဏ္၊ ဖုန္းနံပါတ္ (၀၂-၆၄၅၉၀၀၀) သို႔ ဆက္သြယ္စံုစမ္းႏိုင္ေၾကာင္း သိရသည္။

အလုပ္သမားမ်ားသည္ လူမႈဖူလံုေရးရန္ပံုေငြ လုပ္သား (၃.၅) ရာခုိင္ႏႈန္းႏွင့္ အလုပ္ရွင္ (၅) ရာခုိင္ႏႈန္း ထည့္ဝင္ထားပါက ဘတ္ေငြ (၁၅,၀၀၀) ရရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ထည့္ဝင္ထားျခင္းမရွိေသာ သာမန္အလုပ္သမားမ်ားသည္ ဘတ္ေငြ (၇,၅၀၀) ကို (၂) လစာ ရရွိခံစားရမည္ျဖစ္သည္။

အခ်ဳိ႕ေသာ လုပ္ငန္းမ်ား (အထူးသျဖင့္ အႏွိပ္ခန္း အလုပ္သမမ်ား) တြင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနၾကေသာ အလုပ္သမားမ်ား၏ ခံစားခြင့္အတြက္လည္း အလုပ္သမားအေရး လုပ္ေဆာင္ေနေသာ အဖြဲ႔အစည္းအခ်ဳိ႕က ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား ရိွေနၾကသည္။

မဂၤလာေစ်း မီးေလာင္မႈေၾကာင့္ ေန႔စားအလုပ္သမားမ်ား ၀မ္းေရးခက္

တက္လူ / ၀၁ ဇြန္ ၂၀၁၀ ေခတ္ၿပိဳင္

မဂၤလာေစ်း မီးေလာင္မႈအၿပီးတြင္ ေစ်းကို မီွခိုလုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနရသည့္ ေန႔စားအလုပ္သမားမ်ား၊ တကၠစီေမာင္းသူမ်ား အလုပ္အကိုင္ရွားပါးကာ အခက္အခဲေတြ႔ေနၾကသည္။ မဂၤလာေစ်းတြင္ ယခင္က တကၠစီဆြဲေနသည့္ ကိုမင္းခန္႔က “အခု က်ေနာ္ တကၠစီမေမာင္းေတာ့ဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ့္လုပ္ကြက္က မဂၤလာေစ်းကို ေစ်းလာဝယ္တဲ့ ေမွာ္ဘီ၊ တိုက္ႀကီး၊ ပဲခူး စတဲ့ နယ္က ေစ်းလာ၀ယ္သူေတြကို လုိက္ပို႔တာ။ ရန္ကုန္မွာ မေမာင္းဘူး။ တေခါက္ကို (၂,၅၀၀၀၊ ၃,၀၀၀၀) က်ပ္ေလာက္ရတယ္ဆိုရင္ အုံနာေၾကး က်ပ္ (၁၅,၀၀၀) ေၾကတယ္ေလ။ က်ေနာ့္လိုပဲ ဆြဲတဲ့ တကၠစီသမား (၅၀) ေလာက္ရွိတယ္။ အခုေတာ့ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိျဖစ္ၿပီး ၿမိဳ႕ထဲမွာ အဆင္မေျပဘူး။ ကိုယ္ဆြဲေနက် မဟုတ္ေတာ့ေလ” ဟု ေျပာသည္။

မဂၤလာေစ်းတြင္ ေန႔စားအလုပ္သမားေပါင္း (၁၅,၀၀၀) ခန္႔ရွိရာ ယခုအခါ ထိုအလုပ္သမားမ်ားလည္း အလုပ္လက္မဲ့ ျဖစ္ေနၾကသည္။

တေန႔လွ်င္ က်ပ္ (၄,၀၀၀) မွ (၅,၀၀၀) ၾကားရသည့္ေငြျဖင္႔ မိသားစုစားဝတ္ေနေရးကို ေျဖရွင္းေပးေနရေသာ အသက္ (၄၀) အရြယ္ ဦးတင္ထြန္းက ေမလ (၂၄) ရက္ေန႔ ေနာက္ပိုင္းကပင္ မဂၤလာေစ်းသို႔ အလုပ္ရလိုရျငား ခရီးစရိတ္ အကုန္ခံၿပီး လာေနရေၾကာင္း ေျပာသည္။

၎က “အရင္ကဆိုရင္ေတာ့ ေနသားတက်ပဲေလ။ အခုမီးေလာင္ေတာ့ ကိုယ္ထမ္းရမယ့္ ကုန္ေတြက မလာေတာ့ဘူးေလ။ အခု မဂၤလာေစ်းက ေစ်းဆိုင္သမားေတြ ပစၥည္းေျပာင္းေရႊ႕ၾကလို႔ အဲဒီအေျပာင္းအေရႊ႕မွာ အလုပ္ေလးရႏုိင္မလားလို႔ လာၾကည့္ရတာ” ဟု ေျပာသည္။

မဂၤလာေစ်းတြင္ ဦးတင္ထြန္းကဲ႔သို႔ ေန႔စားအလုပ္သမားမ်ား အခက္အခဲ ျဖစ္ေနၾကရာ ယင္းျပႆနာကို ေျဖရွင္းနိုင္ရန္မွာ မဂၤလာေစ်းသူေစ်းသားမ်ား၏ အတည္တက်ႏွင့္တစုတေဝးတည္း ေစ်းအျမန္ျပန္လည္ေရာင္းခ်ႏုိင္ေရးအေပၚ မူတည္သည္ဟု မဂၤလာေစ်းမွ ေစ်းဆိုင္ပိုင္ရွင္တဦးက ေျပာသည္။

ေစ်းတတိယထပ္မွ အိမ္သံုးပစၥည္းအေရာင္းဆိုင္ပိုင္ရွင္တဦးက “က်ေနာ္တို႔မွာ အရင္က ေန႔စားအလုပ္သမား (၃) ေယာက္ ငွားထားတယ္။ အခုေတာ့ အေျခအေနအရေပါ့။ ေန႔စားဆိုတာကေတာ႔ ေနစဥ္ပံုမွန္ေငြ ရမွ သူတို႔ အဆင္ေျပမွာေလ။ က်ေနာ္တို႔ကလည္း ေစ်းေရာင္းရမွာ ဘယ္လိုမွန္းမသိေသးေတာ့ သူတို႔ကို ဘယ္လိုေနရာေပးရမလဲ။ လတ္တေလာ အဲဒါျပႆနာပဲ” ဟု ရွင္းျပသည္။

မဂၤလာေစ်းကို ယာယီေစ်း ျပန္လည္လုပ္ေပးသည့္တိုင္ အဆိုပါျပႆနာမွာ ေျဖရွင္း၍မရနိုင္ေသးေၾကာင္း ေစ်းသူေစ်းသားမ်ားက ခန္႔မွန္းၾကသည္။

“ယာယီေစ်းက အျပင္မွာဖြင့္မွာဆိုေတာ့ ဆိုင္ေနရာက က်ဥ္းတယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ပစၥည္းကိုို တင္ၿပီး အေရာင္းျပတာ နည္းနည္းပဲ လုပ္လို႔ရမွာေလ။ ကို္ယ္႔ရဲ႕ နယ္ေဖာက္သည္ေတြကိုေတာ့ မွာတဲ႔ပစၥည္းကို ဂိုေထာင္က ထုတ္ေပးလိုက္႐ံုပဲ။ အဲဒီေတာ့ ေနာက္ထပ္ ဒီေစ်းကို ထပ္ေဆာက္ၿပီး အတည္တက်ျဖစ္မွ ဒီအလုပ္သမားေတြ ျပႆနာက ေျဖရွင္းႏုိင္မွာ” ဟု ေျမညီထပ္အထည္ဆိုင္ပိုင္ရွင္တဦးက ေျပာသည္။

မဂၤလာေစ်းတြင္ရွိေသာ ဆိုင္ခန္းမ်ားမွ ငွားရမ္းထားသည့္ ေန႔စားအလုပ္သမားမ်ားနွင့္ ႀကံဳရာက်ပန္း ကုန္ထမ္းေသာ ေဘာက္ကုန္ထမ္းသူမ်ားမွာ ယခုေစ်းႀကီး ျပန္လည္တည္ေဆာက္ၿပီးမွသာ အဆင္ေျပလာမည္ဟု ခန္႔မွန္းေနၾကသည္။

“က်ေနာ္က တေန႔ရွာ တေန႔စားပါ၊ လက္လႈပ္မွ ပါးစပ္လႈပ္ရတဲ့ဘ၀ပါ။ အခုေလာေလာဆယ္ ဒီေစ်း ဘယ္ေတာ့ ျပန္ေဆာက္ၿပီးမလဲပဲ ေတြးေနမိတယ္” ဟု ေျမာက္ဒဂံုတြင္ ေနသည့္ ေနစားအလုပ္သမား ကိုေဇာ္က ေျပာသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ ေမ (၂၄) ရက္ နံနက္ (၈) နာရီ ဝန္းက်င္တြင္ မဂၤလာေစ်း မီးေလာင္မႈျဖစ္ခဲ့ရာ (၂၅) ရက္ ညေန (၆) နာရီေက်ာ္မွသာ မီးၿငိမ္းသြားခဲ့သည္။

မီးေလာင္မႈေၾကာင္႔ ေစ်းဆိုင္ခန္းမ်ားကို ရန္ကုန္စည္ပင္က မဂၤလာေစ်း အေနာက္ဘက္ရွိ ေျမကြက္လပ္တြင္ ယာယီေစ်းတည္ေဆာက္ေပးမည္ဟု ေၾကညာထားေသာ္လည္း အခ်ဳိ႕ ေစ်းဆိုင္ပိုင္ရွင္မ်ားက ေတာ္ဝင္ ပလာဇာ၊ ယုဇန ပလာဇာ၊ တာေမြ ပလာဇာတို႔တြင္ ဆိုင္ခန္း ငွားရမ္း ဖြင့္လွစ္ေနၾကၿပီ ျဖစ္သည္။

အဆိုပါ မီးေလာင္မႈေၾကာင့္ ေငြက်ပ္ သိန္းေပါင္း (၂) သိန္းေက်ာ္ဖိုး ဆံုး႐ံႈးကာ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ဆံုး႐ံႈးမႈအမ်ားဆံုး မီးေလာင္မႈျဖစ္ေၾကာင္း ရန္ကုန္တိုင္း မီးသတ္ဦးစီးဌာနမွ ဝါရင့္မီးသတ္၀န္ထမ္းတဦးက မွတ္ခ်က္ေပးသည္။

“ရွပ္နီၾကာက ျမန္မာေရႊေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ား”

“ငါသူေဌး ၿသစီကို ျပန္သြားျပီး၊ ငါအလုပ္ျပဳတ္သြားျပီး၊ အလုပ္တစ္ခုေလာက္ရွာေပးပါလာ’’ ဖုန္းထဲက ေန ကၽြန္ေတာ္မိတ္ေဆြ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ေျပာလိုက္တဲ့စကားပါ။ သူ႕သူေဌးက ရွပ္နီေတြ ဆႏၵျပေန႕တဲ့ လံုပနီပန္ျခံနားမွာ ေနၾကတာပါ။ ညညဆို အနီေတြရဲ႕ သီခ်င္းဆိုသံ၊ ေအာ္သံ၊ ဟစ္သံေတြေၾကာင္ အဲဒီပတ္၀န္က်င္းက လူေတြ ေကာင္းေကာင္းအိပ္လိုမရၾကပါဘူး။ သူေဌးအမ်ားစုကေတာ့ ညဆိုရင္ ေဟာ္တယ္မွာ သြားျပီးအိပ္ၾကပါတယ္။ ၾကာလာေတာ့ အဲဒီေနရာမွာ အေျခအေနေတြ ပိုျပီးဆိုးလာပါတယ္။ ေစ်းဆိုင္ေတြ၊ ထမင္းဆိုင္ေတြ၊အလုပ္ရုံေတြ ပိတ္လာၾကသလို႕၊ တိုက္ခန္းေတြမွာ လူေတြလည္း တစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ႕ စြန္ခြာျပီး တစ္ျခာတိုက္ေတြမွာ ေျပာင္ေရႊ႕ ေနထိုင္ ၾကကုန္ ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္ ႏိုင္ငံျခားသားေတြ ေတာေတာ္မ်ားမ်ားက ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕ကိုေတာင္ စြန္ခြာျပီး သူတို႕မိခင္ႏိုင္ငံကို ျပန္ၾကကုန္တယ္။ သူတို႕မွာ အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာအလုပ္သမား ေတြကို လုပ္အားလခေပးျပီး အလုပ္ထုတ္လိုက္ၾကကုန္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံျခားသားအိမ္ေတြမွာ လုပ္ေနၾက တဲ့ ကၽြမ္းက်င္အလုပ္သမားေတြရတဲ့ လခက တစ္ခကို ဘတ္ ၁၀၀၀၀ ေက်ာ္ပါတယ္။

သူတို႕ေတြလိုပါပဲ ရွပ္နီေတြ ဆႏၵျပတဲ့ လံုမနီပန္းျခံကို ကၽြန္ေတာ္ေရာက္သြားေတာ့ အဲဒီမွာ ေစ်းေရာင္းေနၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ္မိတ္ေဆြေတြကို မေတြ႕ေတာ့ပါဘူး။ သူတို႕လည္း ေစ်းေရာင္း မေကာင္းလို နားေနၾကတာ ၂ လေက်ာ္ၾကာေနပါျပီး၊၊ ဒီႏွစ္လအတြင္မွာ အလုပ္ရွင္က သူတို႕ကို အလုပ္မျဖဳတ္ေပးမယ္ လခေတာ့မေပးေတာ့ပါဘူး၊ အဲ မေက်နပ္ရင္ေတာ့ တစ္ျခားအလုပ္ကို သူတို႕ေျပာင္းေရႊ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕ေတြ တစ္ျခားအလုပ္သစ္ကို မရွာၾကပါဘူး၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ လက္ရွိသူတို႕လက္ေနတဲ့ အလုပ္က တစ္ျခားအလုပ္ထက္ရွာရင္ ၀င္ေငြေကာင္းေနလိုပါပဲ။
အဲဒီ၀န္က်င္းက စားေသာက္ဆိုင္ေတြက မိတ္ေဆြေတြကို သြားေတြ႕ၾကည့္ေတာ့ သူတို႕လည္း ဆိုင္ပိတ္ထားၾကပါတယ္။ အလုပ္မျပဳတ္ေပးမယ္ လခေတာ့ မရၾကေတာ့ပါဘူး၊ သူတို႕အလုပ္မျပဳတ္ ေပးမယ္ တစ္ျခားအလုပ္သမားေတြကိုေတာ့ အလုပ္ရွင္က ပြင္းပြင္းလင္းလင္းပဲ အလုပ္ျဖဳတ္ပစ္ လိုက္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူတို႕က ကၽြမ္းက်င္းလုပ္သားမလုပ္သလို၊ဆိုင္ျပန္ဖြင့္ျဖစ္ရင္ အရင္လို ေရာင္းအားေကာင္းေသးမွာ မဟုတ္ေသးတဲ့အတြက္ အျပီးအလုပ္ျဖဳတ္လိုက္ တာပါ။ အလုပ္ျပဳတ္တဲ့ အလုပ္သမားေတြအတြက္ အေရးတၾကီးလိုအပ္ေနတာကေတာ့ သူတို႕စိတ္ၾကိဳက္ အလုပ္သစ္ျပန္ရေရးပါပဲ၊၊
ေယာက်ာ္းေလးေတြက မိန္ကေလးထက္စာရင္ အလုပ္ရွာရခက္ပါတယ္။ စာေသာက္ဆိုင္ေတြ အားလံုးက မိန္ကေလးေတြကိုပဲ အလုပ္ခန္႕ၾကတာ မ်ားၾကတာပါ။ ေယာက်ာၤေလးေတြဆိုရင္ အခ်က္အျပဳတ္ကၽြမ္းက်င္၊ ဘာကၽြမ္းက်င္းမွညာကၽြမ္းမွ အလုပ္ခန္႕ က်တာမ်ားပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ လက္ရွိအေျခအေနမွာ အနီေတြဆႏၵျပတဲ့ ပတ္၀န္က်င္းမဟုတ္တဲ့ အျခားပတ္၀န္က်င္းက စာေသာက္ဆိုင္၊ ေစ်းဆိုင္ေတြအားလံုး ေရာင္းအားမေကာင္းတဲ့ အတြက္ အလုပ္သမားအသစ္ဆိုတာ လက္မခံၾကပါဘူး၊ သူတို႕မွာရွိတဲ့ အလုပ္သမားေတြကို ေတာင္ အလုပ္ျဖဳတ္ပစ္ေနၾကတာပါ။
အဲအလုုပ္မျပဳတ္တဲ့ အလုပ္သမားဆိုလို ထိုင္းအိမ္ေတြမွာလုပ္တဲ့ အိမ္ေဖာ္အလုပ္သမား ေတြပဲ ရွိပါတယ္။ သူတို႕ကို သြားေတြ႕ေတာ့ ေအးေဆးပါပဲတဲ့၊၊ သူတို႕ေတြ ဘယ္သူမွ အလုပ္ျပဳတ္တာ မၾကားပါဘူးတဲ့။ သူတို႕မွာ အလုပ္ေတာင္ပိုျပီးမ်ားလာပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူေဌးေတြက အနီေတြ ဆႏၵျပေနတဲ့ အတြက္ အျပင္ကို သြားသြားလာလာ မလုပ္ေတာ့တဲ့ အတြက္ သူတို႕မွာ ယားလိုေတာင္း မကုတ္အားဘူး ျဖစ္ေနတဲ့ဆိုပဲ။
တစ္ျခားလုပ္ငန္းခြင္က အလုပ္သမားေတြက အားလံုးနီးပါ အလုပ္ျပဳတ္က်ပါတယ္။ သူေဌေတြက လစာရွင္းေပးတာရွိသလုိ၊ တစ္ခ်ဳိ႕သူေဌေတြက ေရွ႕လလာယူပါ၊ ေနာက္လလာယူပါ ဆိုျပီး ဟုိခ်ိန္း၊ဒီခ်ိန္းနဲ႕ သူတို႕ခမ်ား ခ်ီးဌားျပီး စားေနၾကပါတယ္။ သူတို႕ကေတာ့ ေတြ႕တဲ့အလုပ္ကို ျပန္ျပီး၀င္လုပ္ပါၾကပါတယ္။ ဂ်ီးမမ်ားၾကပါဘူး။
ဆႏၵျပတဲ့လ ၾကာလာတာနဲ႕အမွ် စာေသာက္ဆိုင္၊ ေစ်းဆိုင္က အလုပ္ျပဳတ္ေနတဲ့ လူေတြလည္း သူတို႕အလုပ္ကို မေစာင့္ေနႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ေတြ႕တဲ့အလုပ္ကို ရွာျပီး ခဏတာ ၀င္လုပ္ၾကဖို႕ အလုပ္သစ္ကို အပူတစ္ျပင္းလိုက္ရွာၾကကုန္ပါတယ္။ သူတို႕လက္ထဲမွာ သံုးဖို႕စြဲဖို ၀င္ေငြမွ မရွိေတာ့တာ။
ဒါေပမယ့္ အမ်ားစုက သူေဌအေျပာင္းအလႊဲလုပ္ျပီးမွ ၀င္ရမယ့္ အလုပ္ဆိုေရွာင္ၾကပါတယ္။ ၀င္မလုပ္ၾကပါဘူး။ (အလုပ္သမားလက္မွတ္) ဘတ္ေလရွိတဲ့ဆိုတာျပျပီး ၀င္လုပ္လို႕ရတဲ့ အလုပ္ကိုပဲ ရွာေဖြၾကပါတယ္။ သူတို႕ေတြအမ်ားစုက ဘတ္ကို(အလုပ္သမားလက္မွတ္) အျပင္ပြဲစားနဲ႕ လုပ္တဲ့ လူေတြမ်ားၾကပါတယ္။ ေနာက္ျပီးသူတို႕လုပ္တဲ့ အလုပ္ရွင္ကို မၾကိဳက္ရင္ အခ်ိန္မေျပာင္းလိုရဖို႕ အတြက္ရယ္ပါ။ သူေဌးအေျပာင္းအလႊဲလုပ္ရတာ ပိုက္ဆံကုန္သလို၊ စိတ္လည္းညစ္ဖို႕ေကာင္းတဲ့ အတြက္ ဒါမ်ဳိးေတြ သူတို႕ရင္မဆိုင္ခ်င္ပါဘူး။
အလုပ္ျပဳတ္တဲ့ လူေတြအမ်ားစုနဲ႕ စကားေျပာၾကည္ေတာ့ “အစ္ကိုက ဘာကူညီေပးႏိုင္မွာမို႕လိုလဲတဲ့”
“ဟုတ္ကဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္အမ်ားၾကီးေတာ့ မကူညီႏိုင္ပါဘူး၊ အလုပ္ေတြေတာ့ရွာေဖြေပးႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဂ်ီးေတာ့မမ်ားနဲ႕ဗ်ာ” လို ေျပာထားရတယ္။ ေနာက္မဟုတ္ရင္ မလြယ္ဘူး။
အမွန္ေတာ့ ဘန္ေကာက္မွာ အလုပ္ေတြက ေပါပါတယ္။ လမ္းေပၚတစ္ခ်က္ထြတ္လိုက္ရင္ လမ္းေဘးေတြ၊ဆိုင္ေတြ၊ေစ်းေတြ၊အလုပ္ရုံေရွ႕ေတြမွာထိုင္းဘာသာနဲ႕ လတ္စမတ္ငန္ (အလုပ္သမား အလုိရွိသည္) ဆိုတာေတြ႕ေနၾက။ဒါေပမယ့္ ျမန္မာအလုပ္သမားတစ္ ေယာက္အေန႕နဲ႕ တန္ရာတန္ေၾကးရတဲ့ အလုပ္ဆိုတာခပ္ရွားရွား၊ ေနာက္ျပီးကိုယ္ရွာေပးတဲ့ အလုပ္နဲ႕ သူတို႕လုပ္ခ်င္တဲ့ အလုပ္လည္း တူညီခ်င္မွ တူညီမွာ။ ဒါေပမယ့္ ဘာပဲေျပာေျပာ သူတို႕ကို ႏိုင္သေလာက္ အလုပ္ရွာေပးခဲ့ပါတယ္။
ခုေတာ့ ဆႏၵျပပြဲေတြ ျပီးဆံုးကုန္ပါျပီး။ ဒါေပမယ့္ အေရးေပၚအေျခအေန ျပဌာန္ထားတုန္းပဲပါ။ ညမထြတ္ရအမိန္႕။ ညမထြတ္ရအမိန္႕ဆိုေတာ ဘန္ေကာက္တစ္ျမိဳ႕လံုးက ညအလုပ္သမားေတြ အားလံုးနီးပါး အလုပ္ရုံေတြ စားေသာက္ဆိုင္ေတြ ပိတ္လိုက္ၾကတယ္။ခုေတာ့ ည ၁၂ မွ မနက္ ၄ နာရီထိမထြတ္ရ အမိန္႕။ညအလုပ္သမားေတြ ထိခိုက္ၾကကုန္ေရာ။ ၁၁ နာရီေလာက္မွာ စာေသာက္ဆိုင္ေတြ ပိတ္လိုက္ရတယ္။ မနက္ ၄ နာရီထိုးရင္ ျပန္ျပီးအလုပ္ျပန္လုပ္ၾကရတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ညဌက္ေတြလည္း ပါတယ္။ သူတို႕ကေတာ့ ဆင္ပိန္ရင္ ကၽြဲေလာက္က်န္ေသ တယ္လို႕ေျပာရမယ္။ ဒါေပမယ့္ အရင္ကေလာက္ ေဖာက္သည္ေတြ မ်ားမ်ားစားစားမရေတာ့ဘူး။ ည ၁၂ေနာက္ပိုင္း မထြတ္ရဆိုေတာ့ အဲဒီမတိုင္းခန္႕ ကထဲက ေဖာက္သည္ရွာထားရတယ္။ ဒါလည္းသိပ္မၾကာပါဘူး၊ ေနာက္ေတာ့ ပုံမွန္ျပန္ျဖစ္သြားမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ အလုပ္ျပဳတ္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြကေတာ့ ခုခ်ိန္မွာ အကူအညီေတြ လိုအပ္ေနတာကေတာ့ အမွန္ပါပဲ။

သူတို႕လိုခ်င္တာကေတာ့ သူတို႕စိတ္ၾကိဳက္ အလုပ္သစ္ျပန္ရေရးပါပဲ။
အယ္ကေဟာ
၂၅၊၅၊၂၀၁၀