ေစာင္စက္လုပ္သားမ်ားႏွင့္ အလုပ္ရွင္ ေျပလည္မႈ ရရွိ

 ျမင့္ေမာင္ ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ေမလ ၁၂ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၁၄ နာရီ ၃၂ မိနစ္
 
နယူးေဒလီ (မဇၥ်ိမ)။       ။ လႈိင္သာယာၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေရႊလင္ပန္း စက္မႈဇုန္ရွိ ထာဝရ ေစာင္စက္႐ံုရွိ အလုပ္သမား ၁၄ ဦးက အလုပ္ရွင္သည္ အလုပ္သမားမ်ားအေပၚ ခဲြျခားဆက္ဆံသည္ဟုဆိုေသာ အျငင္းပြားမႈမွာ  ႏွစ္ဖက္ေျပလည္မႈ ရရွိခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။ ေရႊလင္ပန္းစက္႐ုံမွ လုပ္သား ၈ဝ က ယခုလ ၆ ရက္ေန႔တြင္ လုပ္အားခမ်ား တိုးျမႇင့္ေပးေရး၊ သာယာေသာ လုပ္ငန္းခြင္ ဖန္တီးေရးႏွင့္ က်န္းမာေရးဆိုင္ရာ အခြင့္အလမ္းမ်ားေပးရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့ရာ အာဏာပိုင္မ်ားက ၾကားဝင္ေျဖရွင္းေပးခဲ့၍ ေျပလည္သြားေသာ္လည္း အလုပ္ရွင္က ဦးေဆာင္တုိင္တန္းခဲ့သူမ်ားကို  အျငိဳးထားကာ အခ်ိန္ပိုဆင္းခြင့္မျပဳျခင္းႏွင့္ အနီးကပ္ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့သည္ဟူေသာ အျငင္းပြားမႈထပ္ျဖစ္ျပန္သည္။
မေအးေအးျမင့္ႏွင့္ မေဆြလႈိင္ဦးအပါအဝင္ ေခါင္းေဆာင္ ၁၄ ဦးက ၎တို႔ကို ခဲြျခားဆက္ဆံခဲ့သည္ဟုဆိုကာ ယခုလ ၁ဝ ရက္ေန႔တြင္ အလုပ္သမား႐ံုးထံ ထပ္မံတုိင္ၾကားခဲ့ရာ ျမိဳ႔နယ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ျဖိဳးေရး႐ုံးကပင္ ထပ္မံ ၾကားဝင္ ညွိႏိႈင္းေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။

“အလုပ္ရွင္နဲ႔ ညႇိေပးလိုက္တာ အလုပ္ရွင္ဘက္က တခ်ဳိ႕တဝက္ လိုက္ေလ်ာတဲ့အတြက္ ေျပလည္သြားပါတယ္။ သူတို႔ဘက္က မရွင္းလင္းတဲ့ကိစၥေတြကို သူတို႔အခ်င္းခ်င္း ေမးျမန္းၾကပါတယ္။ ” ဟု လႈိင္သာယာၿမိဳ႕နယ္ အလုပ္သမား ၾကီးၾကပ္ေရး ေကာ္မတီ႐ံုးမွ တာဝန္ရွိသူတဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

ထာဝရ ေစာင္စက္႐ံုသည္ လိႈင္သာယာၿမိဳ႕နယ္ ေရႊလင္ပန္း စက္မႈဇုန္ရွိ ဗန္းေမာ္အတြင္းဝန္လမ္း အိမ္အမွတ္ ၄၁-၄၂ တြင္ ဖြင့္လွစ္ထားသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလမွစတင္၍ ရန္ကုန္တိုင္း လႈိင္သာယာႏွင့္ ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕နယ္ စက္မႈဇုန္မ်ားရွိ အထည္ခ်ဳပ္၊ သၾကားလံုး၊ သားေရ၊ ဖိနပ္စက္႐ုံမ်ားႏွင့္ အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္ Lion City အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ံုတို႔တြင္ အလုပ္သမားမ်ား၏ လုပ္ခလစာ တိုးျမႇင့္ေရး အပါအဝင္ ရပိုင္ခြင့္မ်ားအတြက္ ၁ဝ ၾကိမ္ထက္မနည္း ဆႏၵျပခဲ့ရာ၊ အလုပ္သမားေပါင္း တေသာင္းေက်ာ္ ပါဝင္ဆႏၵျပခဲ့သည္။

ထိုင္းတြင္ ႏိုင္ငံျခားသား ေရႊ႕ေျပာင္းလုပ္သားမ်ား ထပ္မံေခၚယူမည္

ျမတ္ခိုင္ဦး   /   ၁၂ ေမလ ၂၀၁၀

ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ လုပ္သားျပတ္လပ္မႈကို ေျဖရွင္းရန္အတြက္ ႏိုင္ငံျခားသားအလုပ္သမားမ်ားကို ငွားရမ္းေခၚယူရန္ ႏိုင္ငံေတာ္ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ အမႈေဆာင္ေကာ္မတီမွ ၿပီးခဲ့သည့္ ေသာၾကာေန႔က သေဘာတူညီလုိက္ေၾကာင္း သိရသည္။ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ ဘုတ္အဖြဲ႔၏ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ အတ္ခ်ာကာ စီဘူ႐ူယန္က အမႈေဆာင္ဒါ႐ိုက္တာမ်ားအဖြဲ႔ အစည္းအေဝးတြင္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ ျမွႇင့္တင္ေရး စီမံကိန္း လိုအပ္ခ်က္မ်ားအရ ေဒသတြင္း လိုအပ္ေနေသာ အလုပ္သမားအေရအတြက္ (၃) သိန္းမွ (၅) သိန္းကို ျဖည့္ဆည္းရန္အတြက္ ႏိုင္ငံျခားသား အလုပ္သမားမ်ားအား ငွားရမ္း အသံုးျပဳခြင့္ ရရွိေရးကို ျပန္လည္သံုးသပ္ရန္ ေတာင္းဆိုသြားမည္ဟု ေျပာဆိုခဲ့ၿပီးေနာက္ ယင္းသေဘာတူညီမႈ ထြက္ေပၚလာျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ထိုင္းႏိုင္ငံထုတ္ The Nation သတင္းစာတြင္ ပါရိွသည္။ 


ပံုမွန္အားျဖင့္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေကာ္မတီ စီမံကိန္းမ်ားတြင္ ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားႏွင့္ ထိုင္းလူမ်ဳိးဝန္ထမ္းမ်ားကိုသာ ငွားရမ္းအသံုးျပဳေလ့ရိွေသာ္လည္း ယခုအခါတြင္ စြမ္းရည္နိမ့္ႏွင့္စြမ္းရည္ျမင့္ လုပ္သားျပတ္လပ္မႈကို ကုစားရန္အတြက္ ႏိုင္ငံျခားသား အလုပ္သမားမ်ားကို ေခၚယူမည္ဟု သိရသည္။

အဆိုပါခြင့္ျပဳခ်က္အရ ႏိုင္ငံျခားသားလုပ္သား ငွားရမ္းခြင့္ရေသာ အႀကီးစား စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားမွာ လွ်ပ္စစ္ႏွင့္လွ်ပ္စစ္ပစၥည္း ထုတ္လုပ္မႈလုပ္ငန္း၊ ကားႏွင့္ကားပစၥည္း ထုတ္လုပ္မႈလုပ္ငန္း၊ အထည္အလိပ္ ခ်ဳပ္လုပ္မႈလုပ္ငန္းႏွင့္ ဖိနပ္ေျခအိတ္ ထုတ္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား ပါဝင္မည္ျဖစ္သည္။

လံုေလာက္ေသာ လုပ္သားအင္အားမရွိပါက ထိုင္းအစိုးရ၏အရွိန္အဟုန္ျမင့္ စီမံကိန္းမ်ားသည္ အျခားတိုင္းျပည္မ်ားသို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းသြားလိမ့္မည္ ျဖစ္သည့္အတြက္ ဤအေျခအေနကို ထိန္းသိန္းရန္အတြက္ အစိုးရမွ သေဘာတူခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ဟု စက္မႈလုပ္ငန္း သတင္းရင္းျမစ္တခုကို ကိုးကားၿပီး သတင္းတြင္ ဆက္လက္ေဖာ္ျပထားသည္။

အဆိုပါသတင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားအေရး လုပ္ကိုင္ေနေသာ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႔အစည္းတခုမွ ခြန္မိုင္က “အခုသူတို႔ေခၚမယ္ဆိုတာက Board of Investment (BoI) က ေခၚတာေလ။ သူတို႔က ႏိုင္ငံျခားသား ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသူေတြေလ၊ အဲဒီေတာ့ သူတို႔ ဘယ္လိုေခၚမလဲဆိုတဲ့အေပၚ မူတည္တယ္။ ယာယီပတ္စပို႔စ္ ကိုင္တဲ့သူလား၊ ပတ္စပို႔စ္ အႀကီးကိုင္တဲ့ အလုပ္သမားလားေပါ့၊ အရင္က နားလည္မႈ စာခၽြန္လႊာေတြကေတာ့ ယာယီပတ္စပို႔စ္ လုပ္သားေတြအတြက္ပါ” ဟု ဆိုသည္။

ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ ထိုင္းအစိုးရတို႔သည္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္က ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား ငွားယူေရးစာခ်ဳပ္ကို ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။

ထိုသို႔ေခၚယူရာတြင္ အလုပ္သမားမ်ား ရရွိႏိုင္မည့္ အခြင့္အေရးႏွင့္ပတ္သက္၍ “သူတို႔က ႏိုင္ငံျခားသား ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသူေတြဆိုေတာ့ ႏိုင္ငံတကာက ခ်မွတ္ထားတဲ့ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြကို လိုက္နာပါတယ္။ အလုပ္သမားေတြအတြက္ အခြင့္အေရးလည္း အျပည့္အဝရမယ္၊ လုပ္ခလည္း ႏိုင္ငံတကာ စံခ်ိန္စံၫႊန္းအတိုင္းရမယ္” ဟု ၎က ဆက္ေျပာသည္။

စြမ္းရည္နိမ့္လုပ္သားဆိုသည္မွာ 3D ဟုေခၚသည့္ Dirty, Dangerous, Difficult သန္႔ရွင္းမႈနည္းျခင္း၊ အႏၲရယ္မ်ားျခင္း၊ ခက္ခဲပင္ပန္းျခင္း စသည့္အလုပ္မ်ဳိးကို လုပ္ေဆာင္သူမ်ားျဖစ္ၿပီး စြမ္းရည္ျမင့္လုပ္သားသည္ အဆင့္ျမင့္ အတတ္ပညာ၊ နည္းပညာမ်ား တတ္ကၽြမ္းသူမ်ားကို ဆိုလိုသည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ လုပ္သားလိုအပ္ခ်က္ ျမင့္မားေနၿပီး ယခုတရားဝင္တည္ရွိေနေသာ (၁.၃) သန္းရွိ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားထု၏ အလုပ္အကိုင္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ထိခိုက္စရာ အေၾကာင္းမရွိသည့္အျပင္၊ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားသည္လည္း ဤလုပ္ငန္းမ်ားသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕လုပ္ကိုင္ႏိုင္ခြင့္ ရရွိႏိုင္မည္ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံ မဲေဆာက္ရွိ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္ေနရ

ညီညီ။ ေမ ၁၁ရက္၊ ၂၀၁၀

ထိုင္းႏိုင္ငံ မဲေဆာက္ေဒသရွိ ျမန္မာေရႊေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားဟာ ဖမ္းဆီးခံရမွာ စိုးရိမ္တဲ့အတြက္ ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္ေနရေၾကာင္း၊
အခ်ဳိ႕မွာ လယ္ကြင္းမ်ားကို ျဖတ္ေျပးခဲ့ၾကရသလို အခ်ဳိ႕ကလည္း ေတာေတာင္ထဲထဲမွာ ခ်ုေအာင္းေနၾကရေၾကာင္း၊ အခ်ဳိ႕ကေတာ့ ျမန္မာျပည္ဘက္ျခမ္း ျမဝတီၿမီဳ႕ဘက္သို႔ ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္ေနေၾကာင္း သိရွိရပါတယ္။
ထိုသို႔ ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္ေနရျခင္းမွာ တာ့ခ္ခ႐ိုင္ ရဲတပ္ဖြဲ႕အေနနဲ႔ စီမံခ်က္နဲ႔ တရားမဝင္ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားကို ဖမ္းဆီးေနတဲ့အတြက္ျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာအလုပ္သမား ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးဖြဲ႕မွ ကိုသံဒုတ္က ယမေန႔ျမန္မာသတင္းဌာနကို ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။
မဲေဆာက္ရွိ အလုပ္သမားမ်ားရဲ႕ အေျခအေနနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကိုသံဒုတ္က “ဒီေန႔လည္း တေနကုန္ ပုန္းၾက ေရွာင္ၾက ေျပးၾက လႊားၾကေပါ့ခင္ဗ်ာ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ရက္သံုးရက္ေလာက္တတည္းက စျဖစ္ေနတာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပိုက္ဆံကြင္းလို႔ ေခၚတာေပါ့ဗ်ာ။
အိုမီဂါစက္႐ုံတို႔၊ ႏြားၿခံဘက္တို႔မွာ ဖမ္းသြားတယ္လို႔ ေျပာတယ္၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ရက္ေလာက္က။ ထို႔အထူပဲ စက္႐ုံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ထိုင္းအာဏာပိုင္ေတြကေနၿပီး အလုပ္သမားလက္မွတ္ မရွိတဲ့သူေတြကို လက္မခံဘို႔၊ စက္႐ုံအႀကီးေတြ၊ စက္႐ုံအႀကီးေရာ အေသးေရာ အလုပ္သမားလက္မွတ္ မရွိတဲ့သူအားလံုး ေရွာင္ရတိမ္းရပုန္းၾကရေတာ့တာေပါ့” လုိ႔ ေမလ ၁၀ ရက္ေန႔ညပိုင္းက ေျပာျပပါတယ္။


ထိုသို႔ ေရွာင္တိမ္းေနၾကရသူမ်ားမွာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမ်ား၊ နီးစပ္ရာ ေနရာမ်ား၊ လယ္ကြင္းမ်ားအတြင္း အဆင္သင့္သလို ေနထိုင္ေနၾကရတယ္လို႔ မဲေဆာက္ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ား၊ သတင္းရပ္ကြက္က ေျပာျပပါတယ္။ ေမလ ၁၀ ရက္ေန႔တြင္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ပံုနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကိုသံဒုတ္က “ဒီေန႔ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔႐ုံနားက ခ်စ္ထြန္းစက္႐ုံ ေခၚတာေပါ့။ ေန႔ခင္း အလုပ္လုပ္ေနရင္း တန္းလန္းနဲ႔ မနက္ ၁၀ နာရီေလာက္ကို သတင္းဝင္လာတယ္၊ အလုပ္သမားလက္မွတ္ မရွိတဲ့သူေတြ စက္႐ုံက ခ်က္ျခင္း ပုန္းၾကရေတာ့တာေပါ့။ တခု ျပႆနာက ဒီ အလုပ္သမားေတြက စက္႐ုံမွာပဲ ေန၊ စက္႐ုံမွာပဲ ထမင္းစား၊ စက္႐ုံမွာပဲ အလုပ္လုပ္၊ စက္႐ုံမွာပဲ ေရခ်ဳိးဆိုေတာ့ ခ်က္ျခင္း ပုန္းေရွာင္ရမယ္ဆိုေတာ့ အရမ္းကို ဒုကၡေရာက္ေတာ့တာ။ ဒီႏွစ္က အရမ္း ရာသီဥတုက ပူတယ္ေလ။ အရမ္းပူေတာ့ ပိုၿပီး ဒုကၡေရာက္ၾကရေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ” ရွင္ျပပါတယ္။


မဲေဆာက္ေရာက္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားရဲ႕ ဘဝနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အလုပ္သမားအေရး ေဆာင္ရြက္ေနသူတဦးကလည္း “ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားရဲ႕ ျပႆနာဟာ ဂ်ာေအး သူ႔အေမ႐ိုက္သလို ျဖစ္ေနေၾကာင္း၊ ထိုင္းအလုပ္သမားဝန္ႀကီးဌာန ဥပေဒက တမ်ဳိး၊ ျမန္မာစစ္အစိုးရ ဥပေဒကတမ်ဳိး၊ ေဒသဆိုင္ရာအာဏာပိုင္ေတြ႕ရဲ႕ အာဏာက တမ်ဳိး ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားရဲ႕ ဘဝဟာ လုပ္အား ေခါင္းပံုျဖတ္ခံၾကရတဲ့အျပင္ လံုၿခံဳေရအရလည္း ကင္းမဲ့ေနေၾကာင္း၊ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အေျခအေနလည္း ဆိုးရြားေနတဲ့အတြက္ အလုပ္သမားမ်ားဟာ ဒီ အေျခအေနမွာ လုပ္ကိုင္စားေသာက္႐ုံအျပင္ အျခား ေရြးခ်ယ္စရာလမ္း မရွိၾကေၾကာင္း” ေျပာျပပါတယ္။


ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားက လာေရာက္ေနထိုင္ၾကတဲ့ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား သန္းဂဏန္းနဲ႔ ရွိပါတယ္။ ထိုသို႔ လုပ္ကိုင္ေနၾကသူမ်ားအေနနဲ႔ မွတ္ပံုတင္ဖို႔၊ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားဆိုရင္ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ေလွ်ာက္ထားဖို႔ ႏွစ္ႏိုင္ငံအစိုးရမ်ားက တိုက္တြန္းထားခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲ့ဒီလို ေဆာင္ရြက္ေပးမယ့္လည္း ထိုက္သင့္သေလာက္ ေအာင္ျမင္ျခင္း မရွိခဲ့ပါဘူး။ ထိုေနာ္ လြန္ခဲ့တဲ့တလခန္႔က မွတ္ပံုတင္ျခင္း မျပဳတဲ့ အလုပ္သမားမ်ားအား သက္ဆိုင္ရာႏိုင္ငံကို ျပန္ပို႔မယ့္အေၾကာင္း ထိုင္း အာဏာပိုင္ေတြက ေၾကညာခဲ့တယ္လို႔ မဲေဆာက္ အလုပ္သမားမ်ား သတင္းရပ္ကြက္က ေျပာပါတယ္။


ကိုသံဒုတ္ကေတာ့ “ကမၻာ့စီးပြားပ်က္ကပ္က တိုက္႐ိုက္ထိတယ္ ဗ်။ အလုပ္သမားေတြက တစ္အခ်က္ လုပ္အားခ က်လာတယ္၊ အလုပ္ခ်ိန္ေတြ ပိုလာရတယ္။ ႏွစ္အခ်က္ အလုပ္ခ်ိန္က ပံုမွန္မရွိဘူးဗ်။ တခ်ဳိ႕စက္႐ုံႀကီးေတြ ပိတ္ရတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ ပိုလွ်ံတဲ့အလုပ္သမားေတြ ျပန္ပို႔ခ်င္တာနဲ႔ အလုပ္သမားလက္မွတ္ မရွိသူေတြ၊ အလုပ္သမားလက္မွတ္တင္ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္နဲ႔ အလုပ္မလုပ္တဲ့သူေတြကို ျပန္ပို႔မယ္ဆိုၿပီး စစ္ဆင္ေရးသေဘာနဲ႔ လုပ္တယ္နဲ႔ထင္တယ္။ အခြန္လည္း ရခ်င္ပံု ရပါတယ္။ အလုပ္သမားတေယာက္ကို ဘတ္ ၃၈၀၀ ဆိုရင္ အလုပ္သမားေတြက တသန္းေက်ာ္ရွိေတာ့ ဘီလ်ံနဲ႔ခ်ီ ရတာ။ ျမန္မာအလုပ္သမားကေတာ့ ႀကံဖက္လိုပါပဲ ဗ်ာ။ ဗမာျပည္ဘက္ကလည္း စုတ္လိုက္ေတာ့ ဘယ္လိုမွ မခံႏိုင္လို႔ ဒီဘက္ကို ထြက္လာတယ္။ ဒီဘက္ေရာက္ေတာ့ ထိုင္း အရင္းရွင္ေရာ အစိုးရ စည္းမ်ည္းစည္းကမ္း ႀကိဳးနီစနစ္က ဝိုင္း စုတ္လိုက္ေတာ့ ဘာမွ မက်န္ေတာ့ဘူး။ စုတ္ျပတ္ေနေတာ့တာပဲ” လို႔ ထိုင္းမွာရွိတဲ့ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြရဲ႕ဘဝနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာျပပါတယ္။

မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ေနရာေဒသအသီးသီးရွိစက္႐ုံမ်ားကုိ ထုိင္းရဲမ်ားဝင္ေရာက္ဖမ္ဆီးၿပီး ေထာင္ခ်ခံေနရ

ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္

မဲေဆာက္ေဒသတြင္း ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ား အလုပ္လုပ္ ကိုင္ေနသည့္ စက္႐ုံအလုပ္႐ုံမ်ားကို ထိုင္းရဲမ်ားက ေမလ ၈ရက္ေန႔မွ ယ ေန႔အထိ ၀င္ေရာက္ ဖမ္းဆီးခဲ့ရာ ျမန္မာအလုပ္သမား (၆၀၀)ေက်ာ္ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသည္။

ဖမ္းဆီးခံရသည့္ အလုပ္သမား (၆၀၀)ေက်ာ္ထဲမွ ေထာင္ဒဏ္အျပစ္က်ခံရသူ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဘက္ျခမ္းသို႔ ျပန္ပို႔ခံရသူႏွင့္ လုပ္ငန္းရွင္က ထိုင္းအာဏာပိုင္ထံ ေငြေပးေရြးထုတ္ႏိုင္ခဲ့သည့္ အလုပ္သမားမ်ားလည္းရွိေၾကာင္း စံုစမ္းသိရွိရသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ စေနေန႔က အဖမ္းခံခဲ့ရသည့္ ေ၀႕မုတ္ေက်းရြာရွိ ႏြားရံုဟု လူသိမ်ားသည့္ တီေကဖိုးသိုးေမႊးစက္ရံုမွ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား (၁၉၂)ဦးကို တနလၤာေန႔တြင္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕နယ္တရားရံုးက ေထာင္ဒဏ္ (၄၅)ရက္ခ်မွတ္လိုက္သည္။

အလားတူဘန္စန္ခြဲအရပ္ရွိ အိုမီဂါသိုးေမႊးစက္ရံုမွ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား (၁၂၀)ကို ထိုင္းရဲမ်ားက ၿပီးခဲ့သည့္စေနေန႔တြင္ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။ ထိုအဖမ္းဆီးခံ ျမန္မာအလုပ္သမား (၁၂၀)ထဲမွ (၉၇)ဦးကို တနဂၤေႏြေန႔တြင္ ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားက ျမန္မာဘက္ျခမ္းသို႔ ျပန္လည္ပို႔ ေဆာင္ခဲ့သည္။ က်န္ (၂၃)ဦး ေထာင္ခ်ခဲ့ၿပီး အိုမီဂါစက္ရံုမန္ေနဂ်ာကိုပါ ထိုင္း အာဏာပိုင္မ်ားက အေရးယူခဲ့သည္။

အိုမီဂါ စက္ရံုမွ ကိုထြန္းထြန္းက ”စိတ္မေကာင္းဘူးဗ်ာ။ သူတို ့ေတြကို ဘယ္လို ကူညီရမလဲမသိဘူး။ သူေဌးကလည္း လြတ္မယ္ လြတ္မယ္နဲ ့အခုေတာ့ ေထာင္က်ကုန္ၿပီ။”ဟု ေျပာသည္။

တနလၤာေန႕ညေနပိုင္းတြင္ မယ္ေတာင္ေက်းရြာရွိ SR သိုးေမြးစက္ရံုမွ ျမန္မာအလုပ္သမား (၂၅၀) အဖမ္းခံခဲ့ရသည္။ အဖမ္းခံရသည့္အလုပ္သမားမ်ားအေျခအေနကို အဆိုပါ စက္ရံုမွ ကိုမင္းေနာင္က ”က်ေနာ္တို ့စက္ရံုက အဖမ္းခံရသူေတြကေတာ့ အခု အလုပ္ျပန္ဆင္းေနၿပီ။ သူေဌးက ဘတ္ ၇၀၀၀၀ နဲ ့ ေရြးလိုက္တယ္” ဟုဆိုသည္။

ထိုင္းအစိုးရက ျပဌာန္းထားေသာ အလုပ္သမားဥပေဒအရ အလုပ္သမားလက္မွတ္ မရွိသူမ်ားကို ဖမ္းဆီး ေထာင္ခ်ျခင္း။ မိခင္ႏို္င္ငံသို ့ျပန္ပို ့ျခင္းမ်ား ကိုျပဳလုပ္ႏိုင္သည္။ ထို ့အတူ တရား၀င္ အလုပ္လုပ္ခြင့္မရွိသူကို အလုပ္ခန္ ့ထားေသာ အလုပ္ရွင္မွာ အလုပ္သမား ဥပေဒအရ အျပစ္ေပး အေရးယူခံရမည္ဟု ျပဌာန္းထားေၾကာင္း ေရာင္ျခည္ဦးအလုပ္သမားအဖြဲ႕တာဝန္ခံျဖစ္သူကုိမ်ိဳးေဇာ္မွ ” ၂၀၀၈ ခုႏွစ္က ထုတ္ျပန္တဲ့ အလုပ္သမားဥပေဒအရ ပုဒ္မ ၂၇မွာ လက္မွတ္မရွိတဲ့ အလုပ္သမားကိုမခန္႔ရ၊ ခန္႔ထားခဲ့ရင္ ပုဒ္မ ၅၄ မွာ ျပဌာန္းထားတာက အလုပ္သမား တေယာက္အတြက္ ဒဏ္ေငြ ၁ ေသာင္းကေန ၁ သိန္းအထီ ဒါဏ္ရိုက္ခံရမယ္ ဒါက အလုပ္ရွင္အပိုင္း၊ အလုပ္သမားက်ေတာ့ ပုဒ္မ ၅၁ အရ လက္မွတ္မရွိဘဲ မလုပ္ရ ေတြ႔ရွိရင္ ဒါဏ္ေငြ ၂၀၀၀ ကေန ၁သိန္းအထိဒါဏ္ရိုက္ခံရႏိုင္တယ္၊ ၅ႏွစ္အထိ ေထာင္ဒဏ္ ခ်မွတ္ခံရႏိုင္တယ္ သို႔ေသာ္ အလုပ္သမားကိုယ္တိုင္က ေနရပ္ရင္းေဒသကျပန္ပါမယ္လို႔ဝန္ခံထြက္ဆိုရင္ ရက္ေပါင္း ၃၀ အထိေထာင္ဒါဏ္ခ်ခံရၿပီးေတာ့ နယ္စပ္ျပန္လႊတ္ႏိုင္တယ္ ဒါကေတာ့ တရားရံုးအေပၚမွာ မူတည္တာေပါ့ဗ်ာ” ဟုေျပာသည္။

ရဲဖမ္းမည္ကိုစိုး၍ ေတာထဲတြင္ သြားေရာက္ပုန္းေရွာင္ေနရာမွ ယခုအခါ အလုပ္ထဲကို ျပန္ေရာက္လာသူ ရံုစိမ္းမွ ကို၀င္းညြန္ ့ကလည္း ”သံုးရက္ေလာက္ ပုလိပ္ေျပးလိုက္ရတယ္ဗ်။ အခုေတာ့ စက္ရံုက ျပန္လိုက္ေခၚလို ့အလုပ္ျပန္ဆင္းေနၾကၿပီ” ဟုဆိုသည္။

မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ပါတ္ဝန္းက်င္ စက္႐ုံအခ်ိဳ႕ေတာ့အလုပ္ျပန္ဆင္းခုိင္းေနၿပီး အခ်ိဳ႕စက္႐ုံေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ား ကေတာ့ ယခုထိ ေရွာင္ပုန္းေနၾကတုန္းပဲဟုသိရွိရပါသည္။

ထိုင္းအစိုးရသည္ ယာယီပတ္စ္ပို ့ျပဳလုပ္ရန္ ေနာက္ဆံုးသတ္မွတ္ရက္ကို မတ္လ ၂ ရက္ေန ့ကို သတ္မွတ္ခဲ့ၿပီး ထိုရက္ေက်ာ္လြန္ပါက ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားကို ဖမ္းဆီးကာ ျမန္မာဘက္ျခမ္းသို ့ အလံုးအရင္းႏွင့္ ျပန္ပို ့မည္ဟု ေၾကညာထားဖူးသည္။ ထိုေၾကညာခ်က္ထြက္ေပၚၿပီးေနာက္မဲေဆာက္ၿမိဳ ့တြင္ ယခုကဲ့သို ့ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ဖမ္းဆီးျခင္းသည္ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္း အမ်ားဆံုး ဖမ္းဆီးျခင္းျဖစ္သည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းတြင္ ျမန္မာ ေရႊ ့ေျပာင္းအလုပ္သမား ၂ သန္းခြဲႏွင့္ အထက္ရွိသည္ဟု အလုပ္သမားအဖြဲ ့ အစည္းမ်ားက ခန္ ့မွန္းေျပာဆိုၾကသည္။

မဲေဆာက္ရွိ ျမန္မာ အလုပ္သမား ၆၀၀ ေက်ာ္ ဖမ္းဆီးခံရ

ဘေစာတင္ Tuesday, May 11, 2010 ဧရာဝတီ

ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ မဲေဆာက္ ၿမိဳ႕တြင္ ၃ ရက္ အတြင္း ျမန္မာႏုိင္ငံသား အလုပ္သမား ၆၀၀ ေက်ာ္ ဖမ္းဆီး ခံရေၾကာင္း သတင္း ရရွိသည္။
မဲေဆာက္ျမိဳ႕ရွိ စက္႐ံုမ်ားမွ ေနထိုင္ အလုပ္ လုပ္ခြင့္ လက္မွတ္မရွိေသာ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းလုပ္သားမ်ားကို ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားက ေမလ ၈ ေန႔မွ ၁၀ ရက္ေန႔မ်ားအတြင္း ဖမ္းဆီးၿပီး ျပန္ပို႔ျခင္း၊ ေထာင္ဒဏ္ခ်မွတ္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေၾကာင္း သိရသည္။“သံုးရက္အတြင္း ၆၀၀ ေက်ာ္ အဖမ္းခံရတယ္၊ မယ္ေတာ္ ကမ္းနားက အမိုးစိမ္း႐ံု၊ အမုိးနီ႐ံု၊ စတီးလ္႐ံု၊ ခ်န္ပီယံ ႐ံု၊ ဘတ္ ႏွစ္ရာဘက္ စက္ရံုကလူေတြ ပုလိပ္ဖမ္းမွာစိုးလို႔ ေတာထဲ ေတာင္ထဲေျပးေနၾကတယ္၊ ပုလိပ္ေၾကာက္လို႔ ေျပးတာေတာ့ စက္႐ံုအားလံုး လိုလိုပါပဲ”ဟု ျမန္မာ အလုပ္သမား ကြန္ရက္မွ တာ၀န္ခံ ကို၀ဏၰက ဧရာ၀တီသို ့ေျပာသည္။

မဲေဆာက္ရွိ မဲ့ေသာင္၊ ဘန္႔ႏူယာ စသည့္ ေနရာ အမည္မ်ားကို ျမန္မာမ်ားက မယ္ေတာ္၊ ဘတ္ႏွစ္ရာ ဟု အသံထြက္ ေခၚေဝၚၾကျခင္းျဖစ္သည္။

ေမလ ၈ ရက္ႏွင့္ ၉ ရက္ အတြင္း မယ္ေတာ္ ကမ္းနားရွိ ႏြား႐ံုေခၚ စုန္ဟြန္ သိုးေမြး႐ံုမွ အလုပ္သမား ၂၀၀ နီးပါး၊ ကပ္ပီဘန္း ဘက္တြင္ လမ္းသြားလမ္းလာ ၆၀ ခန္႔ႏွင့္ အိုမီဂါ႐ံုမွ ၁၂၀ ခန္႔ အဖမ္းခံရၿပီး ယမန္ေန႔တြင္ S.R သိုးေမြးစက္႐ံုမွ ၂၅၀ ခန္႔ ဖမ္းဆီးခံရသည္ဟု ကိုဝဏၰက ဆက္လက္ေျပာျပသည္။

အိုမီဂါ စက္႐ံုမွ အဖမ္းခံရေသာ အလုပ္သမားမ်ားအနက္ ၁၀၀ ခန္႔ကို ယမန္ေန ့က ျမန္မာဘက္သို႔ ျပန္ပို႔ လိုက္သည္ဟု သိရသည္။

သို ့ေသာ္ စုန္ဟြန္ သိုးေမြးစက္႐ံု (ႏြား႐ံု) မွ အလုပ္သမားမ်ားကိုမူ တရား႐ံုးက အမိန္႔ခ်မွတ္ၿပီး ေထာင္သို႔
ပို႔လိုက္သည္ဟု တရားခြင္သို႔ သြားေရာက္ခဲ့ေသာ ယင္းစက္႐ံုမွ အလုပ္သမားတဦးျဖစ္သူ ကိုေက်ာ္ညြန္႔က ေျပာသည္။

ကိုေက်ာ္ညြန္ ့သည္ ျမ၀တီမွ မဲေဆာက္သို႔ေန႔စဥ္ လာေရာက္ အလုပ္လုပ္သူျဖစ္သည္။ ယင္းသိုးေမႊး စက္႐ံု သည္ ျမ၀တီၿမိဳ႕ႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရွိ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕နယ္အတြင္း မဲ့ေသာင္ရြာတြင္ ရွိသည္။ 

“က်ေနာ္တို႔ ႏြား႐ံုက လူေတြကေတာ့ အားလံုး ေထာင္ထဲပို႔ လိုက္ၿပီဗ်ာ၊ က်ေနာ္ ျပန္လာခါနီးမွာ အားလံုး ဆံပင္ေတြ ညွပ္လိုက္ၿပီ၊ ဘယ္ေလာက္ အမိန္႔ခ်လိုက္တယ္ေတာ့ က်ေနာ္ မသိဘူး၊ သူတို႔ အားလံုးကို ေထာင္ခ်လိုက္ၿပီ ဆိုတာပဲ သိရတယ္”ဟု ကိုေက်ာ္ညြန္႔က ဆိုသည္။

ရဲဖမ္းမည္စိုး၍ တိမ္းေရွာင္ေနသူ တဦးျဖစ္ေသာ ကပ္ဘီဘန္းရြာရွိ ေပါင္မုန္႔စက္႐ံုမွ ကိုမ်ိဳးကလည္း “က်ေနာ္ တို႔ ေတြ ေတာထဲ ေတာင္ထဲမွာ အမ်ားႀကီးပဲ၊ ပုလိပ္ ဖမ္းမွာစိုးလို႔ ေျပးေနတာ၊ မနက္ကတည္းက စက္႐ံုက လူေတြ ေျပးေနၾက ရတယ္၊ က်ေနာ္တို ့မွာ လက္မွတ္မရွိေတာ့ ရဲဖမ္းမွာကို ေၾကာက္လို႔”ဟုေျပာသည္။

အလုပ္သမားမ်ားမွာ အခက္အခဲ ႀကံဳေတြ႔ေနရေၾကာင္း ရခိုင္အလုပ္သမား သမဂၢမွ ဥကၠ႒ ကိုလွမင္းက “တၿမိဳ႕လံုးက စက္႐ံုေတြ ပိတ္ထားရသေလာက္ပဲ၊ အလုပ္သမား အမ်ားစုကလည္း လက္မွတ္မရွိၾကေတာ့ ေျပးေနၾကတယ္၊ ဒီတခါ ဖမ္းတာေတာ့ ဒီႏွစ္အတြက္ အဆိုးဆံုးပဲ”ဟုေျပာသည္။
ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား အဖမ္းခံရသည့္အခါ ထိုင္းရဲမ်ားက အလုပ္သမားမ်ားကို ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ျခင္း၊ ျမန္မာ ဘက္ကမ္းသို႔ ျပန္ပို႔ျခင္း၊ ဒဏ္ေငြ႐ိုက္ျခင္းမ်ား ရွိေသာ္လည္း ထိုင္းအလုပ္ရွင္မ်ားကိုမူ အေရးယူျခင္း မရွိဟု အလုပ္သမား ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးအဖြဲ ့(ျမန္မာႏိုင္ငံ)မွ တာ၀န္ခံ ကိုသံဒုတ္က ေျပာသည္။

“ထိုင္းအစိုးရနဲ ့အလုပ္ရွင္ေတြက ဒီအလုပ္သမားေတြ အလုပ္လုပ္လို ့အဆင္ေျပႏိုင္ေလာက္တဲ့ ဥပေဒကို ခ်မွတ္သင့္တယ္ဗ်ာ၊ အလုပ္ရွင္ေတြကလည္း ယာယီပတ္စ္ပို ့ဆိုလည္း ယာယီပတ္စ္ပို ့ေပါ့၊လက္မွတ္ဆို လည္း လက္မွတ္ေပါ့၊ သူတို ့က ကူညီလုပ္ေပးသင့္တာေပါ့၊ အခုေတာ့ ဖမ္းရင္ အလုပ္သမားေတြသာခံ၊ အလုပ္ရွင္ေတြကေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ဘူး၊ ခံစရာရွိ က်ေနာ္တို ့အလုပ္သမားေတြက ခံဘက္ကခ်ည္းပဲ”ဟု ကိုသံဒုတ္က ဆိုသည္။

မဲေဆာက္ၿမိဳ႕တြင္ စက္႐ံုေပါင္း ၃၀၀ နီးပါးရွိၿပီး ျမန္မာအလုပ္သမား သိန္းႏွင့္ခ်ီရွိသည္။ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မွအလုပ္ သမားမ်ား အမ်ားစုသည္ အလုပ္သမား လက္မွတ္လုပ္ခ မတတ္ႏိုင္၍ လက္မွတ္လုပ္သူ ရာႏႈန္း အနည္းငယ္ သာ ရွိသည္ဟု သိရသည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းတြင္ ျမန္မာေရႊ ့ေျပာင္းအလုပ္သမား ၂ သန္းခြဲႏွင့္ အထက္ရွိသည္ဟု အလုပ္သမားအေရး ေလ့လာသူမ်ားက ခန္႔မွန္းေျပာဆိုၾကသည္။

မေလးရွိ ႏိုင္ငံျခားသား အလုပ္သမားမ်ားအား သက္တမ္း တိုးေပးေတာ့မည္မဟုတ္

ျမတ္ခိုင္ဦး/ ၇ ေမ ၂ဝ၁ဝ ေခတ္ၿပိဳင္ 

မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ လုပ္သက္ (၅) ႏွစ္ ျပည့္သြားေသာ ျမန္မာအပါအ၀င္ ႏိုင္ငံျခားသား ေရႊ ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအား မေလးရွားအစိုးရက အလုပ္လုပ္ခြင့္သက္တမ္းမ်ား ထပ္တိုးမေပးေတာ့ဟု သိရသည္။ လူဦးေရ (၂၅) သန္းရွိေသာ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ (၂.၂) သန္းရွိေနေသာ ႏိုင္ငံျခားသား ေရႊ ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအား (၁.၅) သန္းအထိ ေလွ်ာ့ခ်ရန္ ရည္ရြယ္၍ မေလးရွားအစိုးရက သက္တမ္းတိုးခြင့္ ရပ္ဆိုင္းလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ယင္းသို႔ ျပဳလုပ္မည့္အေၾကာင္းကို ယခုႏွစ္ဦးပိုင္းတြင္ အလုပ္သမားဝန္ႀကီးႏွင့္ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးတို႔က တရားဝင္ ေျပာၾကားခဲ့ေသာ္လည္း ယခုရက္ပိုင္းမွစ၍ သက္တမ္းတိုးေပးမႈမ်ားကို စတင္ရပ္ဆိုင္းလာျခင္းျဖစ္သည္။

မေလးရွားမွ သက္တမ္းတိုးရန္ ျငင္းပယ္ခံရသူတဦးက “က်ေနာ့္နာမည္ ေစာလွျမင့္ပါ၊ ဧရာ၀တီတိုင္းက ကရင္လူမ်ဳိးပါ၊ ဒီမွာ စတီးဂေဟေဆာ္တဲ့ အလုပ္လုပ္ပါတယ္။ လုပ္ငန္းကၽြမ္းက်င္လို႔ တေန႔ကို (၅၀) ရင္းဂစ္ရပါတယ္။ အိုဗာတိုင္ရိွရင္ တေန႔ကို ပ်မ္းမွ် (၇၅) ရင္းဂစ္ေလာက္ရပါတယ္။ သက္ဆိုင္ရာ လ၀ကကို အရင္အပတ္က သူေဌးကသြားတယ္။ လ၀က က သက္တမ္းတိုးလို႔မရပါ၊ (၅) ႏွစ္ျပည့္သြားၿပီ၊ ျပန္ပို႔ဖုိ႔အတြက္ စီစဥ္ပါလို႔ ေျပာတယ္လို႔သိရတယ္။ က်ေနာ့္သက္တမ္းက (၆) လပိုင္းဆိုရင္ ကုန္ၿပီ။ သူေဌးကေတာ့ ေျပာပါတယ္၊ ေနရဲရင္ အလုပ္ဆက္ခန္႔မယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ျပန္သြားရင္ စုေဆာင္းထားတာ မရိွေတာ့ ျပန္လာဖို႔မလြယ္ဘူး။ ရြာမွာလည္း အလုပ္အကိုင္ေတြ အဆင္မေျပေတာ့ မိသားစုကလည္း ေနလို႔ရသေလာက္ေနပါလို႔ ေျပာေနေတာ့ မျပန္ဘဲ အိုဖို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္တာပါ။ ကံမေကာင္းလို႔ ရဲအဖမ္းခံရမွပဲ ျပန္ေတာ့မယ္ဗ်ာ” ဟုဆိုသည္။
သက္တမ္းဆက္တိုးမေပးေတာ့ေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္သားအမ်ားစုသည္ ေနရပ္ရင္းသို႔ မျပန္လိုသူမ်ားထဲတြင္ ထိပ္ဆုံးမွ ရိွေနၿပီး ဒုကၡသည္အျဖစ္ ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာမဟာမင္းႀကီး႐ုံး (UNHCR) သို႔ ေလွ်ာက္ထားမည့္သူ မ်ားလာေနသည္ဟု သိရသည္။
မေလးရွားႏိုင္သို႔ လာေရာက္ အလုပ္လုပ္ကိုင္သူမ်ားသည္ (၃) ႏွစ္ စာခ်ဳပ္ျဖင့္ ပထမဦးစြာ အလုပ္လုပ္ရၿပီး အလုပ္ရွင္က ႏွစ္သက္ပါက ထပ္မံ၍ (၂) ႏွစ္ဆက္လက္ လုပ္ကိုင္ခြင့္ရိွသည္။ ထို႔ေနာက္ လုပ္ငန္းရွင္မွ ထပ္မံခန္႔ထားလိုပါက လုပ္ငန္းကၽြမ္းက်င္ လက္မွတ္ေလွ်ာက္ရၿပီး ရခဲ့လွ်င္ ထပ္မံ၍ (၅) ႏွစ္ ေနခြင့္ရွိၿပီး စုစုေပါင္း (၁၀) ႏွစ္ ေနထိုင္ လုပ္ကိုင္ႏိုင္ခြင့္ရွိသည္။
ယခုအခါတြင္ အိုဗာစေတးျဖင့္ ေနထိုင္ေသာ အလုပ္သမားမ်ားအား မေလးအစိုးရကလည္း ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ဆိုသလို ဖမ္းဆီးမႈမ်ား ျပဳလုပ္လ်က္ရိွသည္။
မေလးရွားတြင္ လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရး ထိန္းသိန္းေရးစခန္း (၁၃) ခုရွိၿပီး တခုလွ်င္ အနည္းဆံုးလူဦးေရ (၁,၀၀၀) ခန္႔ကို ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းထားကာ ထိုသူမ်ားထဲတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား (၃,၀၀၀) မွ (၅,၀၀၀) အထိ အထိန္းသိမ္းခံေနရသည္။
မေလးရွားႏိုင္ငံအတြင္း အလုပ္သမားအေရး လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေနေသာ Burma Campaign Malaysia မွ ကိုထြန္းထြန္းက “အခုကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မေလးအစိုးရအေနနဲ႔ မွားယြင္းတဲ့ ေပၚလစီလို႔ျမင္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ လက္ရိွလုပ္ငန္း ကၽြမ္းက်င္သူေတြကို ျပန္ပို႔ၿပီး အသစ္ေတြကို ေခၚယူခြင့္ေပးထားေတာ့ လုပ္ငန္းရွင္ေတြအေနနဲ႔နစ္နာတယ္။ တဖက္ကလည္း ပို႔ကုန္လုပ္ငန္းေတြကို ထိခိုက္ႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အလုပ္ရွင္ အလုပ္သမား ႏွစ္ဖက္နစ္နာမႈေတြ ျဖစ္ေစတယ္။ အက်ဳိးအျမတ္ ရသူေတြကေတာ့ အလုပ္သမား ေခၚယူေပးတဲ့ ပြဲစား (ေအးဂ်င့္) ေတြပဲ ျဖစ္တယ္” ဟု ဆိုသည္။
မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ ျမန္မာေရႊ ႔ေျပာင္း အလုပ္သမား (၇) သိန္းခန္႔ရွိမည္ဟု ခန္႔မွန္းထားၾကၿပီး သံပန္းသံတခါး လုပ္ငန္း၊ အထည္ခ်ဳပ္လုပ္ငန္း၊ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္း၊ ပလတ္စတစ္လုပ္ငန္း၊ အီလက္ထေရာနစ္ အပိုပစၥည္း ထုတ္လုပ္ေရးလုပ္ငန္း စသည္တို႔တြင္ ျမန္မာအလုပ္သမားအမ်ားစု လုပ္ကိုင္ေလ့ရွိကာ ယခင္က တေန႔လွ်င္ (၁၈.၅) ရင္းဂစ္အနည္းဆံုး ရရွိၾကၿပီး ယခုေနာက္ပိုင္း ဝင္ေရာက္လာသူမ်ားသည္ လ၀က၏ အနိမ့္ဆံုးလစာ သတ္မွတ္ခ်က္ေၾကာင့္ တေန႔လွ်င္ (၂၁) ရင္းဂစ္ ရရွိၾကသည္္။

လူကုန္ကူးခံရသူမ်ားအား ယာယီေနထိုင္ခြင့္ႏွင့္ အလုပ္လုပ္ခြင့့္ျပဳမည္

ျမတ္ခိုင္ဦး/ ၆ ေမ ၂ဝ၁ဝ ေခတ္ၿပိဳင္


ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ထိန္းသိမ္းထားေသာ လူကုန္ကူးခံရသူမ်ားအား ယာယီေနထိုင္ခြင့္ေပးၿပီး အလုပ္လုပ္ကိုင္ခြင့္ျပဳရန္ ထိုင္းအစိုးရက ေမ (၄) ရက္တြင္ ၫႊန္ၾကားခ်က္ ထုတ္ျပန္လိုက္သည္။
အဆိုပါၫႊန္ၾကားခ်က္ကို ေမ (၄) ရက္တြင္ျပဳလုပ္သည့္ ထိုင္းအစိုးရ၀န္ႀကီးမ်ားအစည္းအေ၀းတြင္ အတည္ျပဳကာ ထုိင္းျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာနမွ တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္သြားရန္ သေဘာတူခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ယာယီထိန္းသိမ္းေရးစခန္းမ်ားတြင္ ထိန္းသိမ္းထားသည့္ လူကုန္ကူးခံရသူမ်ားအား အမႈရင္ဆိုင္ေနရစဥ္အတြင္း အမႈအတြက္ အက်ဳိးရိွေစရန္၊ ေဆး၀ါးကုသခြင့္ရရိွႏိုင္ေစရန္၊ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ေစရန္ႏွင့္ မိမိတို႔အခြင့္အေရးမ်ား ေတာင္းဆိုႏိုင္ေစရန္ ရည္ရြယ္၍ အထူးသတ္မွတ္ခ်က္အေနျဖင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ယာယီေနထိုင္ခြင့္နွင့္ အလုပ္လုပ္ခြင့္ အခြင့္အေရးေပးအပ္ရန္ ထုိင္းအစိုးရက ဆုံးျဖတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
အဆိုပါလူကုန္ကူးခံရသူမ်ားအား ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္း ယာယီေနထိုင္ခြင့္ျပဳျခင္းႏွင့္ ဥပေဒႏွင့္အညီ အလုပ္လုပ္ကိုင္ခြင့္ျပဳရန္ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ လူမႈဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးဌာနႏွင့္ လံုၿခံဳေရးဌာန၊ အလုပ္သမား၀န္ႀကီးဌာနတို႔ ပူးေပါင္း၍ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း၊ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းမ်ားကို ေရးဆြဲအတည္ျပဳရန္အတြက္လည္း အခြင့္အာဏာ အပ္ႏွင္းေၾကာင္း ထိုင္းအစိုးရအဖြဲ႔က သတင္းထုတ္ျပန္ထားသည္။
အဆိုပါသတင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ အမ်ဳိးသားၫြန္႔ေပါင္းအစိုးရ ဒုကၡသည္ႏွင့္ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား ေရးရာ ဌာနတာ၀န္ခံ ဦးသက္ခိုင္က “အခုလို ခြင့္ျပဳတယ္ဆိုတာ အလြန္ကို ၀မ္းသာစရာပါ။ မဟုတ္ရင္ သူတို႔ဟာ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ စခန္းထဲမွာ အမႈၿပီးတဲ့အထိ အဓိပၸာယ္မဲ့ေနထိုင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအမႈ မျဖစ္ခင္ကတည္းကိုက လူကုန္ကူးမႈသားေကာင္အျဖစ္ ခံခဲ့ရတဲ့ သူတို႔ရဲ႕ ခါးသည္းတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳေတြအတြက္ ဒါဟာ ေဆးေကာင္းတလက္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ လိုအပ္တဲ့ အေသးစိတ္ ဥပေဒ၊ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြကိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေစာင့္ရဦးမွာေပါ့ဗ်ာ” ဟု ဆိုသည္။
အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္ေသာ ျမန္မာ၊ လာအို၊ ကေမာၻဒီးယား ႏိုင္ငံသားတို႔သည္ လူေမွာင္ခိုဂိုဏ္းမ်ား၊ မာဖီးယားဆန္ေသာ လူမိုက္အုပ္စုမ်ားႏွင့္ အခ်ဳိ႕ေသာ ေဒသဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္မ်ားေၾကာင့္ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းသုိ႔ လူကုန္ကူးခံၾကရၿပီး အခ်ဳိ႕ျဖစ္စဥ္မ်ားတြင္ လူကုန္ကူးခံရသူမ်ားသည္ သတ္ျဖတ္ညႇဥ္းဆဲခံၾကရသည္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဧၿပီလအတြင္း လူေမွာင္ခိုကူးဂိုဏ္းမ်ား၏ သယ္ေဆာင္လာမႈေၾကာင့္ ျမန္မာအလုပ္သမား (၅၄) ဦးသည္ အလံုပိတ္ ငါးသယ္သည့္ အေအးခန္းကားအတြင္း ေအာက္စီဂ်င္ မလုံေလာက္မႈေၾကာင့္ ေသဆံုးခဲ့ရၿပီး ယခုႏွစ္ဦးပိုင္း ဇန္န၀ါရီလ အတြင္းကလည္း ျမန္မာအလုပ္သမား (၉) ဦးသည္ ေတာင္းဆိုေသာ ေငြေၾကးမေပးႏိုင္ေသာေၾကာင့္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ေတာင္ဘက္ ဖုတ္ဖရာေဒသရွိ ေတာနက္တေနရာတြင္ ေဒသဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္ရဲအရာရွိ၏ သတ္ျဖတ္ျခင္းခံခဲ့ၾကရသည္။