ဖြတ္မရ ဓားမပါ ဆုံးၾကရမည့္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားဘ၀

၁၄ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၀၉

ျမန္မာႏွင့္ထုိင္း ႏွစ္ႏုိင္ငံပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ေနသည့္ အစီအမံသစ္မ်ားေၾကာင့္ ထုိင္းႏုိင္ငံအတြင္း သန္းခ်ီေရာက္ရွိေနသည့္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား ရင္ဆုိင္ေနရသည့္ ခါးသီးမႈမ်ားမွာ တေန႔ထက္တေန႔ အေျခအေနမ်ား ပို၍သာဆုိးရြားလာသည္ဟု အလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ အလုပ္သမားအေရးေဆာင္ရြက္ေနသည့္ အဖဲြ႔မ်ားက သုံးသပ္ေျပာဆုိၾကသည္။

ထုိင္းႏွင့္ျမန္မာ ႏွစ္ႏုိင္ငံအစုိးရတုိ႔ပူးေပါင္းၿပီး ထုိင္းႏုိင္ငံအတြင္း ေရာက္ရွိေနသည့္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား အတြက္ ႏုိင္ငံသား စိစစ္ေရးျပဳလုပ္မႈ နားလည္ျခင္း စာခၽြန္လႊာကုိ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ဇြန္လတြင္ လက္မွတ္ ေရးထုိးခဲ့သည္။

အဆုိပါ သေဘာတူညီမႈအရ ထုိင္းႏုိင္ငံေရာက္ တရားမ၀င္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား တရားဝင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ခြင့္ ရရိွေရး၊ လူကုန္ကူးမႈမခံရေရးႏွင့္ ႏုိင္ငံသားအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳခံရေရးတို႔အတြက္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္တြင္ လုပ္ငန္းစတင္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ခဲ့ၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ား ႏုိင္ငံသားစိစစ္ေရးႏွင့္ ယာယီႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ ထုတ္ေပးမႈမ်ားကို ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ (၁၅) ရက္တြင္ စတင္ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

ထိုင္းတြင္ အလုပ္သမားမွတ္ပံုတင္ထားသည့္ ျမန္မာ (၁၀) သိန္းခန္႔ရိွၿပီး ေရွ႕ႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၂၈) ရက္တြင္ သက္တမ္းကုန္ ဆံုးေတာ့မည္ျဖစ္ရာ ေနာက္ထပ္သက္တမ္း တိုးမေပးေတာ့ဘဲ ဆက္လက္ အလုပ္လုပ္ လိုသူမ်ားသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွထုတ္ေပးသည့္ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ပါရိွရမည္ျဖစ္ၿပီး မရိွသူမ်ားကို ဖမ္းဆီးအေရးယူမည္ဟု ထိုင္းဘက္က ေၾကညာထားသည္။

ဘန္ေကာက္၊ မဟာခ်ဳိင္ေဒသ ငါးေသတၱာအလုပ္႐ုံမွ ျမန္မာအလုပ္သမားတဦးက “ဒီႏွစ္ကုန္ရင္ ျမန္မာေတြ အားလုံးျပန္ရမယ္။ တရားဝင္ အလုပ္သမားျဖစ္ေအာင္ ႏုိင္ငံသား စိစစ္မႈျပန္လုပ္ၿပီးမွ ထုိင္းကို ျပန္ဝင္ခြင့္ရမယ္။ ဒါေပမယ့္ ယာယီႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ ကိစၥကို အလုပ္သမားေတြ စိတ္ဝင္စားမႈနည္းတယ္။ သြားမွာလာမွာနဲ႔ ကုန္က်မွာနဲ႔ဆုိရင္ အမ်ားစု မလုပ္ခ်င္ၾကဘူး။ ဒီၾကားထဲ လက္မွတ္လုပ္တဲ့သူေတြရဲ႕ မိဘေဆြမ်ဳိးေတြ ဖမ္းဆီးခံရတာ၊ ေငြညႇစ္ခံရတာေတြရွိေတာ့ အမ်ားစုက ျပန္မလုပ္ခ်င္ၾကဘူး။ ဒီကိစၥထုိင္းနဲ႔ ျမန္မာအစိုးရပဲ အခြန္အေကာက္ေတြ ရရွိမွာျဖစ္ၿပီး အလုပ္သမားေတြကေတာ့ ဆင္းရဲမဲြေတမႈႏြံထဲကေန ႐ုန္းထြက္လုိ႔မရတဲ့အျပင္ အေႂကြးသံသရာမွာပဲ လည္ေနၾကရမွာျဖစ္တယ္္” ဟု ေျပာသည္။

(၂) ႏွစ္သက္တမ္းရွိ ယာယီႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ ျပဳလုပ္ရာတြင္ အမွန္တကယ္ကုန္က်ေငြမွာ ျမန္မာဘက္တြင္ က်ပ္ (၃,၀၀၀) ႏွင့္ ထုိင္းဘက္တြင္ ဘတ္ (၂,၀၀၀) သာ ကုုန္က်ေသာ္လည္း အလုပ္ရွင္ႏွင့္ ပဲြစားမ်ားေပါင္းကာ တဦးလွ်င္ ဘတ္ (၈) ေထာင္မွ (၁) ေသာင္းအထိယူၿပီး ျပဳလုပ္္ေပးေနသျဖင့္ အလုပ္သမားမ်ား ေႂကြးႏြံနစ္ရမႈမ်ား ပို၍တုိးပြားလာခဲ့သည္။

ထုိင္းရွိ ျမန္မာအလုပ္သမားအမ်ားစုမွာ အမွန္တကယ္ကုန္က်မည့္ ေငြႏွင့္ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို တိက်မွန္ကန္စြာ မသိၾကေသာေၾကာင့္ အလုပ္ရွင္ႏွင့္ ပဲြစားမ်ား၏ေခါင္းပုံျဖတ္ျခင္း ခံေနၾကရသည္။

သတင္းအခ်က္အလက္ အမွန္အကန္ သိရွိႏုိင္ရန္အတြက္ ျမဝတီရွိ ယာယီႏုိင္ငံကူး လက္မွတ္ ထုတ္ေပးေရး အဖဲြ႔႐ုံးမွ ထုတ္ေဝျဖန္႔ခ်ိသည့္ လက္ကမ္းစာေစာင္တြင္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား သိရွိလုိသည္မ်ားကို ဆက္သြယ္ေမးျမန္းရန္ ဖုန္းနံပါတ္မ်ား ေဖာ္ျပထားေသာ္လည္း ေရရာသည့္ေျဖဆိုမႈမ်ဳိးမရိွဟု ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းသူမ်ားက ေျပာၾကသည္။

လက္မွတ္ ေလွ်ာက္ထားသူမ်ား၏ မိဘေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းမ်ားကုိ သက္ဆုိင္ရာ အာဏာပိုင္မ်ားက မတရား ၿခိမ္းေျခာက္ၿပီး ေငြေတာင္းခံမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚေနသည့္ ကိစၥမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျမဝတီၿမိဳ႕ရွိ လူကုန္ကူးမႈ တားဆီးႏွိမ္းနင္းေရး အထူးအဖဲြ႔႐ုံး ဖုန္း ဝ၈၇-၅၂၅၉၇၈၃ သုိ႔ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕၊ ဘန္နားရွိ ေရခဲစက္႐ုံအလုပ္သမားတဦးက ဆက္သြယ္ေမးျမန္းရာတြင္ တာဝန္က်အရာရွိတဦးက “ျမန္မာျပည္က အက်ယ္ႀကီးပဲ၊ က်ေနာ္တုိ႔ အားလုံးဘယ္သိႏုိင္မွာလဲ။ တေန႔တေန႔ ေျဖရတဲ့ဖုန္းေတြက အမ်ားႀကီးပဲ။ ဒါေတြက ေပါက္ကရေတြပါ” ဟု ျပန္လည္ေျဖၾကားခဲ့သည္။

အဆုိပါအလုပ္သမားက ၎သည္ ယာယီႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ေလွ်ာက္ရန္ ကိုယ္ေရးအခ်က္အလက္မ်ား ေပးၿပီးသည့္ေနာက္ပိုင္း ကရင္ျပည္နယ္လႈိင္းဘဲြ႔ရွိ ၎၏မိဘမ်ားေနအိမ္သို႔ ရဲႏွင့္စစ္တပ္မွ လာေရာက္ၿခိမ္းေျခာက္ၿပီး ေငြက်ပ္ (၁) သိန္း ေတာင္းခဲ့သည့္အတြက္ လက္မွတ္မလုပ္ရန္ မိဘမ်ားက အေၾကာင္းၾကား ခဲ့ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့သည္။ အလားတူျဖစ္ရပ္မ်ိဳး ကရင္ျပည္နယ္အတြင္းရွိ ေနရပ္ေဒသ အခ်ဳိ႕၌လည္း ျဖစ္ပြားခဲ့သည္ဟု ဘန္ေကာက္ရွိ ျမန္မာအလုပ္သမား အခ်ဳိ႕က ေျပာသည္။

၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လမွၾသဂုတ္လအထိ ထုိင္းႏုိင္ငံရွိ ႏုိင္ငံျခားသားအလုပ္သမားမ်ားကို ထုိင္းအလုပ္သမား ဝန္ႀကီးဌာနမွ အလုပ္သမားမွတ္ပုံတင္ ျပဳလုပ္ေပးရာတြင္ ျမန္မာအလုပ္သမား (၁ဝ) သိန္းနီးပါးခန္႔ မွတ္ပုံတင္ ခဲ့ၾကေသာ္လည္း လြန္ခဲ့သည့္ ဇူလုိင္လ (၁၅) ရက္ေန႔မွစတင္၍ ျမန္မာနယ္စပ္ၿမိဳ႕ မ်ားျဖစ္သည့္ ေကာ့ေသာင္း၊ ျမဝတီႏွင့္ တာခ်ီလိတ္ၿမဳိ႕တို႔တြင္ ယာယီႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္မ်ား ထုတ္ေပးခဲ့ရာ ၿပီးခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာ (၂၁) ရက္ေန႔အထိ သြားေရာက္ ေလွ်ာက္ထားသူ (၁,၄၅၅) ဦးသာ ရွိသည့္အတြက္ ပမာဏအားျဖင့္ အလြန္နည္းပါး သည္ဟု ျမန္မာအလုပ္သမားအေရး ေဆာင္ရြက္ေနသည့္ အဖဲြ႔မ်ားက ေျပာဆုိသည္။

မဲေဆာက္ၿမိဳ႕တြင္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား၏အေရး ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနသည့္ ထုိင္းလူ႔အခြင့္အေရး အဖဲြ႔တခု၏႐ုံးမွ ထုိင္းေရွ႕ေနတဦးက “လက္ရွိ ျမန္မာဘက္က ႏုိင္ငံသားစိစစ္မႈႏႈန္းအရဆုိရင္ ဘယ္လုိမွ အလုပ္မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ဒီကိစၥအတြက္ ထုိင္းအစုိးရဘက္က အခ်ိန္ထပ္တုိးေပးရမယ့္ အေနအထားရွိတယ္။ အဲလုိ တခုခု စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ေပးတာ မရွိရင္ေတာ့ ထုိင္းအစုိးရေနနဲ႔ တရားမဝင္ အလုပ္သမား ျပႆနာနဲ႔ ဆက္စပ္တဲ့ ေနာက္ဆက္တဲြ ကိစၥေတြကို ရင္ဆုိင္ရမွာျဖစ္တယ္။ အခု အေျခအေနကို ၾကည့္ရတာ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြက သူတို႔အစုိးရကို အယုံအၾကည္မရွိတဲ့ သေဘာျဖစ္ေနတယ္” ဟု ေျပာသည္။

“လာအုိနဲ႔ ကေမာၻဒီးယားႏုိင္ငံဆုိရင္ သူ႔ႏုိင္ငံသားေတြကို ႏုိင္ငံသားစိစစ္မႈအတြက္ ထုိင္းကေန ကိုယ့္ႏုိင္ငံကို ျပန္ဖုိ႔မလုိဘူး။ လာအုိအစုိးရက ထုိင္းႏုိင္ငံထဲကို ကိုယ္စားလွယ္အဖဲြ႔ေစလႊတ္ၿပီး ႏုိင္ငံသားစိစစ္မႈ ျပဳလုပ္ ေပးတဲ့အတြက္ အလုပ္သမားေတြရဲ႕ ပူးေပါင္းပါဝင္မႈကို ရရွိခဲ့တယ္။ ျမန္မာအစုိးရအေနနဲ႔ အဲဒီႏုိင္ငံေတြ လုိလုပ္မွပဲ အဆင္ေျပႏိုင္မယ္” ဟုလည္း ၎က ေျပာသည္။

ႏုိင္ငံသားစိစစ္မႈ သေဘာတူညီမႈ စာခၽြန္လႊာကို ၂ဝဝ၂ ခုႏွစ္တြင္ ထုိင္းႏွင့္လာအုိ၊ ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္တြင္ ထုိင္းႏွင့္ ကေမာၻဒီးယား၊ ထုိင္းႏွင့္ျမန္မာတို႔ အသီးသီးလက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့သည္။

လက္ရွိအခ်ိန္ထိ လာအုိႏွင့္ ကေမာၻဒီးယားႏုိင္ငံမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက ဘန္ေကာက္တြင္ ႐ုံးမ်ားဖြင့္ထားၿပီး ၎တုိ႔ႏုိင္ငံသားမ်ားအတြက္ ဝန္ေဆာင္မႈမ်ားေပးလ်က္ရွိသည္။ ယခုကဲ့သုိ႔ ျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ အလုပ္သမားမ်ား အေနျဖင့္ ခရီးေဝးသြားစရာမလုိဘဲ ေငြကုန္ေၾကးက်နည္းကာ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္ ေန႔ခ်င္းၿပီးျပဳလုပ္ႏိုင္သည္။

လာအုိႏွင့္ ကေမာၻဒီးယားႏုိင္ငံမ်ားကဲ့သုိ႔ ျမန္မာဘက္မွ ဘန္ေကာက္တြင္ ႐ုံးဖြင့္၍ဝန္ေဆာင္မႈေပးမည္ဆုိလွ်င္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား၏ ပူးေပါင္းပါဝင္မႈကို ရရွိမည္ဟု ျမန္မာအလုပ္သမားအေရး ေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ားက ေျပာသည္။

ထုိင္းအေျခစုိက္ ျမန္မာျပည္သားမ်ားအေရး ပူးတဲြလႈပ္ရွားမႈေကာ္မတီ (JACBA) အဖဲြ႔ဥကၠ႒ ဦးမုိးႀကိဳးက “လာအုိနဲ႔ ကေမာၻဒီးယားလုိ စနစ္မ်ဳိးလုပ္သင့္တယ္။ ေနာက္ၿပီးတင္းက်ပ္တဲ့ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းနဲ႔ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းေတြ ေလွ်ာ့ေပါ့ေပးရမယ္။ အလုပ္သမားေတြရဲ႕ ယုံၾကည္စိတ္ခ်မႈကိုလည္း ျပန္လည္တည္ေဆာက္ရမယ္။ အဲလုိမွ မလုပ္ရင္ေတာ့ ဘယ္သူမွ အယုံအၾကည္ရွိမွာမဟုတ္ဘူး” ဟု ေျပာသည္။

ထိုင္းအလုပ္သမားမွတ္ပံုတင္ရိွသူမ်ားသာ ယာယီႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ ေလွ်ာက္ထားခြင့္ရိွၿပီး ထိုင္းအလုပ္ရွင္ႏွင့္အတူ ျမ၀တီ၊ ေကာ့ေသာင္း၊ တာခ်ီလိတ္ နယ္စပ္ၿမိဳ႕တို႔တြင္္ ျမန္မာမွတ္ပုံတင္မူရင္းႏွင့္ သြားေရာက္ရမည္ျဖစ္သည္။ ထုိင္းအလုပ္သမား လက္မွတ္မရိွသူမ်ား ေလွ်ာက္ထားခြင့္ မရိွဟုလည္း ထိုင္းႏွင့္ျမန္မာဘက္က ေၾကညာထားသည္။

ထုိင္းႏုိင္ငံေရာက္ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအား ထုိင္းအစုိးရက ၿပီးခဲ့သည့္ ဇူလုိင္မွၾသဂုတ္လ (၂၈) ရက္အထိ အလုပ္သမား မွတ္ပုံတင္ရန္ အခ်ိန္ကန္႔သတ္ေပးခဲ့ၿပီး ယင္းကာလအတြင္း မွတ္ပုံတင္ မျပဳလုပ္သူမ်ား သည္ တရားမ၀င္ အလုပ္သမားမ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ခံရမည္ျဖစ္သည္။

ထုိင္းအေျခစုိက္ ေရာင္ျခည္ဦးအလုပ္သမားမ်ားအဖဲြ႔၏တာဝန္ခံ ဦးမိုးေဆြက “ျမန္မာအလုပ္သမားေတြ လက္မွတ္လုပ္တာ နည္းပါးရတာက လက္မွတ္ေလွ်ာက္တဲ့ လူေတြရဲ႕ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြ ေငြညႇစ္ခံရတ ဲ့ျပႆနာေတြေၾကာင့္ပါ။ လက္မွတ္ေလွ်ာက္တဲ့ မဟာခ်ဳိင္က အလုပ္သမတဦး ပံုစံျဖည့္ၿပီး မၾကာဘူး၊ သူ႔အိမ္က ဖုန္းဆက္လာတယ္၊ အိမ္ကို လာၿခိမ္းေျခာက္ၿပီး တလ က်ပ္ (၃) ေသာင္း ေတာင္းတယ္၊ မလုပ္နဲ႔ေတာ့လို႔ ေျပာတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး အာဏာပိုင္ေတြရဲ႕ မ႐ိုးသားမႈေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ရတာ” ဟု ေျပာသည္။

ထိုင္းအလုပ္ရွင္ႏွင့္အတူ သက္ဆိုင္ရာေဒသ အလုပ္သမား႐ံုးတြင္ တင္သြင္းရသည့္ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ေလွ်ာက္ထားသူ၏ ေလွ်ာက္လႊာကို ထိုင္းအလုပ္သမား႐ံုးမွတဆင့္ ဘန္ေကာက္ရိွ ျမန္မာသံ႐ံုးသို႔ ေပးပို႔ကာ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ႏိုင္ငံသားစိစစ္ရန္္ ထပ္မံပို႔ေဆာင္ေပးျခင္းျဖစ္သည္။

ျမန္မာဘက္မွ အာဏာပိုင္မ်ားက ေလွ်ာက္ထားသူ၏ ေနရပ္ေဒသသုိ႔ သြားေရာက္၍ ႏိုင္ငံံသား စိစစ္စစ္ေဆးရာ တြင္ မတရားအက်ပ္ကိုင္ ၿခိမ္းေျခာက္ေငြညႇစ္မႈမ်ား ရိွေနသည္မွာ မွန္ကန္ေၾကာင္း ဘားအံၿမိဳ႕နယ္ သံလြင္ျမစ္ကမ္း နံေဘးရွိ ေက်းရြာတရြာမွ ကိုယ္ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရသူတဦးကလည္း ေျပာဆိုသည္။

ဘန္ေကာက္ ပထံုဌာနီ ပလတ္္စတစ္စက္႐ံုမွ အလုပ္သမားတဦးကမူ အလုပ္ရွင္မ်ားက ယာယီႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္အတြက္ လက္မွတ္လုပ္လိုသူတဦးလွ်င္ ဘတ္ေငြ (၁) ေသာင္းခန္႔ အဆမတန္ ေတာင္းသည့္ အတြက္ေၾကာင့္ အလုပ္သမားအမ်ားစုက စိတ္၀င္စားမႈနည္းၾကေၾကာင္း ေထာက္ျပေျပာဆိုသည္။

အလုပ္သမားအေရး ေဆာင္ရြက္ေနသည့္ အဖြဲ႔မ်ားကလည္း ထိုင္းအလုပ္ရွင္ အမ်ားစုသည္ ျမန္မာ အလုပ္သမား မ်ား ယာယီႏုိင္ငံကူး လက္မွတ္ေလွ်ာက္ထားမႈကို မလိုလားၾကေၾကာင္း၊ ယခင္ကဲ့သုိ႔ အလုပ္သမားမ်ားအေပၚ သက္သာသည့္ လုပ္အားချဖင့္ ေခါင္းပုံျဖတ္ႏုိင္ရန္ အခြင့္အလမ္းမ်ား နည္းပါးလာျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ခန္႔မွန္းေျပာဆိုၾကသည္။

မဲေဆာက္ၿမဳိ႕ရွိ အုိမီဂါ အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ုံမွ ျမန္မာမန္ေနဂ်ာတဦးက “အလုပ္ရွင္အမ်ားစုကေတာ့ ယာယီႏုိင္ငံကူး လက္မွတ္ကိုင္မွာကို မေျပာနဲ႔ ထုိင္းအလုပ္သမား မွတ္ပုံတင္လုပ္တာေတာင္ မႀကိဳက္ၾကဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔ စက္႐ုံမွာဆုိရင္ အလုပ္သမားေပါင္း (၁,၀၀၀) နီးပါးရွိတယ္။ သူတုိ႔ အမ်ားဆုံး တေန႔ ဘတ္ (၈ဝ) ပဲရတယ္။ မဲေဆာက္အပါအဝင္ တာ့ခ္ခ႐ုိင္အတြင္းမွာ ထုိင္းအလုပ္သမားဝန္ႀကီးဌာနက သတ္မွတ္ေပးထားတဲ့ အနိမ့္ဆုံး တေန႔ လုပ္အားခက (၁၅၁) ဘတ္ ျဖစ္တယ္ဆုိေတာ့ အလုပ္ရွင္က အလုပ္သမားတေယာက္အေပၚမွာ တေန႔ဘတ္ (၇ဝ) အျမတ္ရတယ္။ လူ (၁,၀၀၀) ဆုိေတာ့ တလကို (၂၁) သိန္း အနည္းဆုံးရတယ္။ တရားမဝင္အလုပ္သမား အသုံးျပဳတဲ့အတြက္ ဆုိင္ရာကို ေပးကမ္းရတာ အလြန္ဆံုးတလ (၁) သိန္းပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အလုပ္ရွင္ေတြက တရားမဝင္ အလုပ္သမားေတြကို ပိုႀကိဳက္ၾကတာျဖစ္တယ္”ဟု ရွင္းျပသည္။

ယာယီႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ ထုတ္ေပးေရးႏွင့္ပတ္သက္၍ ျမန္မာႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးဌာန ဒုတိယဝန္ႀကီး ဦးေမာင္ျမင့္က လြန္ခဲ့သည့္ ဇူလုိင္လ (၁၁) ရက္ေန႔က ထုိင္းႏုိင္ငံတြင္ ထုိင္းလုပ္ငန္းရွင္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆုံအၿပီးတြင္ “က်ေနာ္တုိ႔ အခုလုပ္တဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ဟာ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြြကို အကာအကြယ္ေပးဖုိ႔အတြက္ ျဖစ္တယ္။ အလုပ္သမားေတြကို အခြန္ေကာက္တာ၊ မိသားစုေတြအေပၚ တစုံတရာ ေငြေၾကးေကာက္ခံတာေတြ ျပဳလုပ္မယ္ ဆုိတာေတြဟာ ေကာလာဟလမ်ားသာျဖစ္တယ္” ဟု သတင္းေထာက္မ်ားအား ေျပာၾကားခဲ့သည္။

သုိ႔ေသာ္ ယာယီႏုိင္ငံကူး လက္မွတ္ရရွိသူအခ်ဳိ႕ ဘန္ေကာက္အပါအဝင္ သက္ဆုိင္ရာ ေဒသအလုပ္ခြင္မ်ားသုိ႔ ျပန္ေရာက္ ရွိခ်ိန္တြင္ ၎တုိ႔ ယာယီႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္မ်ားကို အလုပ္ရွင္က သိမ္းထားလုိက္ၿပီး လုပ္အားခ မွာလည္း ထုိင္းႏုိင္ငံတြင္ ေဒသအလုိက္ သတ္မွတ္ထားသည့္ ႏႈန္းထားမ်ားမရရွိၾကသည့္အျပင္ လက္မွတ္ သြားလုပ္စဥ္ ကုန္က်ေငြ ဘတ္ (၁) ေသာင္းခန္႔ ကိုလည္း အရစ္က်ေပးသြင္းေနရသည္ဟု လက္မွတ္ သိမ္းဆည္းခံရသူ တဦးက ေျပာသည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာအလုပ္္သမားမ်ား ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရး အဖြဲ႔ကို ထိုင္းႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ျမန္မာ သံအမတ္ႀကီးက နာယက၊ သံမႉးႀကီးက ဥကၠ႒အျဖစ္ပါ၀င္ၿပီး ဖြဲ႔စည္းမည္ဟု အစိုးရမီဒီယာမ်ားတြင္ လြန္ခဲ့သည့္ ဇူလိုင္လလယ္က ေၾကညာခဲ့ေသာ္လည္း အလုပ္သမားမ်ားအတြက္ ယေန႔အထိ တစံုတရာအကူအညီေပးမႈ မရိွေသးဟု ေလ့လာသူမ်ားက ေျပာသည္။

မဲေဆာက္ ဘန္႔ေစာင္ခဲြအထည္ခ်ဳပ္စက္႐ုံမွ အလုပ္ၾကပ္တဦးက “က်ေနာ္တုိ႔ မဲေဆာက္ေဒသတြင္း စက္႐ုံေတြမွာ တရားဝင္တာေရာ၊ မဝင္တာေရာ အလုပ္သမား (၁) သိန္းခဲြရွိတယ္။ ျမဝတီဘက္ ျပန္လုပ္ရမယ့္ လက္မွတ္ကို ဘယ္သူမွ ျပန္မလုပ္ၾကဘူး။ က်ေနာ္ရဲ႕ (၁၅) ႏွစ္ေက်ာ္ အေတြ႔အႀကံဳအရ အရင္ကလည္း ျမန္မာေတြကို အတင္းအက်ပ္ ျပန္ပို႔တာေတြရွိတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ျပန္လက္ခံၾကတာပဲ။ ျမန္မာေတြ မရွိတာနဲ႔ ေဒသတြင္း စက္႐ုံ (၂၀၀) ေလာက္ဟာ အလုပ္လုပ္မယ့္လူ မရွိလုိ႔ ပိတ္ရတာေတြျဖစ္လာတယ္။ အရင္ကလည္း ထုိင္းဘက္က အလုပ္သမားလက္မွတ္ သက္တမ္း မတုိးေပးတာေတြ ရွိတယ္။ သန္းနဲ႔ခ်ီတဲ့ ျမန္မာေတြက လက္မွတ္ရွိရွိ မရွိရွိ ေနၾကတာဆုိေတာ့ အလကားျဖစ္မယ့္အတူတူ ထုိင္းဘက္က မွတ္ပံုတင္ခြင့္ ျပန္ျပဳလုိက္ေတာ့ အစုိးရအတြက္ ဝင္ေငြ ဘတ္ဘီလီယံနဲ႔ခ်ီၿပီးရတဲ့ အေနအထားမ်ဳိးရွိခဲ့ေတာ့ အခုကိစၥကိုလည္း အလုပ္ရွင္အလုပ္သမားေတြက သိပ္အေလးမထားၾကတာ” ဟု ေျပာသည္။

ျမန္မာႏွင့္ထုိင္း ႏွစ္ႏုိင္ငံအာဏာပိုင္မ်ားက ယခုလုပ္ငန္းစဥ္သည္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား တရားဝင္ မွတ္ပုံတင္ၿပီး အလုပ္အလုပ္ခြင့္ ဗီစာရရွိထားသျဖင့္ ထုိင္းအလုပ္သမားမ်ား နည္းတူ အက်ဳိးခံစားခြင့္ႏွင့္ အကာအကြယ္မ်ား ရရွိမည္ျဖစ္သည္ဟု ဆုိေသာ္လည္း လက္ရွိျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား ႀကံဳေတြ႔ေနရသည့္ အခက္အခဲႏွင့္ ျပႆနာမ်ားသည္ ေလွ်ာ့ပါးလာျခင္းမရွိဘဲ ပို၍ဆုိးရြားလာသည့္ အေနအထားမ်ားသာ မ်ားျပားလာသည္ဟု ျမန္မာအလုပ္သမားအေရး ေဆာင္ရြက္ေနၾကသည့္ အဖဲြ႔မ်ားႏွင့္ ေလ့လာသူမ်ားက သုံးသပ္ေျပာဆုိၾကသည္။

ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားအေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ အဓိက တာဝန္ရွိသူျဖစ္သည့္ ျမန္မာစစ္အစုိးရအေနျဖင့္ မွန္ကန္သည့္ သေဘာထားႏွင့္ ေစတနာမပါဘဲ ဟန္ျပသက္သက္သာ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ေနမည္ဆုိပါက နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား အေရးကိစၥသည္ ပို၍တုိးပြားလာမည္သာ ျဖစ္သည္ဟုလည္း ေျပာၾကသည္။

ထုိင္းႏွင့္ျမန္မာေဆာင္ရြက္ေနသည့္ ႏုိင္ငံသားစိစစ္မႈႏွင့္ ယာယီႏုိင္ငံကူး လက္မွတ္ထုတ္ေပးမႈ လုပ္ငန္းစဥ္သည္ ထုိင္း-ျမန္မာႏွစ္ႏုိင္ငံ အစုိးရမ်ားအတြက္ အက်ဳိးစီးပြားျဖစ္ထြန္းေစမည့္ အစီအမံမ်ားသာျဖစ္ၿပီး ထုိင္းတြင္ ေရာက္ရွိေနသည့္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားအတြက္ တစုံတရာ အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းမႈမ်ား အရိပ္အေယာင္္ မေတြ႔ရေသးဘဲ ႏွစ္ထပ္ကြမ္းဒုကၡသည္ ဘဝအျဖစ္သုိ႔သာ ေရာက္ရွိလာၾကရသည္ဟု ျမန္မာအလုပ္သမား မ်ားႏွင့္ အလုပ္သမားအေရးေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ားက သုံးသပ္ေျပာဆုိေနၾကသည္။

ရဲရင့္ (သတင္းေဆာင္းပါး)

ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားအတြက္ အစီအစဥ္သစ္ ထုိင္းႏွင့္ျမန္မာ သေဘာတူညီ

ရဲရင့္ / ၂၀ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၀၉
ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား တရား၀င္ေစလႊတ္ေရး အစီအစဥ္သစ္အရ အလုပ္ခန္႔အပ္မႈစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆိုျခင္းႏွင့္ ေဆးစစ္ျခင္းမ်ားကို ျမန္မာႏိုင္ငံဘက္တြင္ ေဆာင္ရြက္သြားမည္ဟု သိရသည္။

အဆိုပါအစီအစဥ္သစ္ကို ယခုလ (၁၁-၁၂) ရက္တြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕၌ ျပဳလုပ္သည့္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား စိစစ္မွတ္ပံုတင္ေရးႏွင့္ အလုပ္သမားအသစ္မ်ား တရား၀င္ေစလႊတ္ႏိုင္ေရးအတြက္ (၇) ႀကိမ္ေျမာက္ ထိုင္း-ျမန္မာ ႏွစ္ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ား ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ႏွစ္ဖက္ေခါင္းေဆာင္မ်ား သေဘာတူညီခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။

ျပည္တြင္းအပတ္စဥ္ထုတ္ သတင္းဂ်ာနယ္တေစာင္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရဲတပ္ဖြဲ႔ ဒုတိယရဲတပ္ဖြဲ႔မႉး ရဲမႉးႀကီး ၀င္းႏိုင္ထြန္းက ထိုင္းအလုပ္ရွင္မ်ားအေနျဖင့္ ျမန္မာအလုပ္သမားအသစ္မ်ား ေခၚယူရာတြင္ လုပ္သားလိုအပ္ခ်က္ေခၚစာကို ျမန္မာဘက္သို႔ ေပးပို႔ရမည္ျဖစ္ၿပီး အလုပ္သမားရပိုင္ခြင့္၊ ခံစားခြင့္ႏွင့္ ႏွစ္ဖက္လိုက္နာရမည့္ စည္းကမ္းခ်က္မ်ား ပါရိွရမည္ျဖစ္ၿပီး ေဆးစစ္မႈကိုလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ စစ္ေဆးမည္ျဖစ္သည္ဟု ေျပာသည္။

ထို႔အျပင္ အလုပ္ခန္႔အပ္မႈစာခ်ဳပ္ကို ျမန္မာဘက္သုိ႔ ေပးပို႔ရမည္ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာနယ္စပ္ရိွ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ထုတ္ေပးေရး႐ံုးမ်ားတြင္ အလုပ္ရွင္ကိုယ္စားလွယ္ႏွင့္ အလုပ္သမားမ်ား စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုရမည္ျဖစ္ကာ အလုပ္ခန္႔အပ္ၿပီး တလအတြင္း အလုပ္သမားမ်ားကို ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္မ်ား ထုတ္ေပးမည္ဟုလည္း ေျပာသည္္။

အဆိုပါ အစီအစဥ္သစ္မ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ထိုင္းဘက္မွလည္း အမ်ားျပည္သူမ်ား သိရိွေစရန္ မီဒီယာမ်ားမွတဆင့္ သတင္းထုတ္လႊင့္ခဲ့သည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ေရာင္ျခည္ဦးအလုပ္သမားအဖြဲ႔ကမူ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားအတြက္ လက္ရိွထက္ ပိုမိုဆိုးရြားမည့္ အခက္အခဲမ်ားႏွင့္ အသစ္တဖန္ႀကံဳေတြ႔ရမည့္ လုပ္ငန္းစဥ္ဟု ေျပာသည္။

အဖြဲ႔တာ၀န္ခံ ဦးမိုးေဆြက “ဒီသေဘာတူညီခ်က္အတိုင္းပဲ အလုပ္သမားေတြကို တရား၀င္လႊတ္ၾကရမွာျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ျဖစ္ေနတဲ့ျပႆနာက အလုပ္သမားေတြကို အစိုးရဘက္က အကာအကြယ္ေပးမယ္လို႔ေျပာၿပီး ေျပာတာနဲ႔ လက္ေတြ႔က အၿမဲကြာတယ္၊ ကတိလည္းမတည္ဘူး။ လက္မွတ္သြားလုပ္ရင္ တကယ္ကုန္က်တာက ျမန္မာဘက္ က်ပ္ (၃,၀၀၀)၊ ထိုင္းဘက္ ဘတ္ (၂,၀၀၀)။ လက္ေတြ႔မွာက အဲလိုမဟုတ္ဘူး။ ထိုင္းမွာ ျမန္မာအစိုးရကေနၿပီး အသိအမွတ္ျပဳထားတဲ့ အလုပ္သမားေအးဂ်င့္ (၃) ခုရိွတယ္၊ ဘန္ေကာက္မွာအေျခခ်တယ္။ ဒီကုမၸဏီေတြက လက္မွတ္သြားလုပ္တဲ့လူတဦးကို ဘတ္ (၆,၀၀၀) ကေန (၁၀,၀၀၀) အထိယူတယ္။ ဒီကိစၥကို အစိုးရကေနၿပီး တနည္းတဖံုနဲ႔ ကိုင္တြယ္သင့္တယ္” ဟု ေျပာသည္။

“ေဆးျပန္စစ္ရင္ ဘယ္ေလာက္ကုန္မွာလဲ၊ ဒါလဲ ေမးခြန္းတခု။ ျမန္မာဘက္က်ပ္ (၃) ေထာင္ ဆိုေပမယ့္ က်ပ္သိန္းခ်ီ ကုန္တာေတြရိွတယ္။ ထိုင္းဘက္ျပန္ေရာက္ရင္ ဘတ္ (၂) ေထာင္ ေပးရအံုးမယ္။ ထိုင္းမွာ အလုပ္သမားလက္မွတ္ ျပန္ေလွ်ာက္ရင္ က်န္းမာေရးေဆးစစ္ခ (၁,၉၀၀) ထပ္ေပးရအံုးမယ္။ အခု ျမန္မာနဲ႔ထိုင္း ႏွစ္ဖက္အစိုးရကိုေပးေနရၿပီ။ အဲလို ေပးရတာထက္ ဆိုးတာက သတ္မွတ္တာထက္ အဆမတန္မ်ားတဲ့ေငြကို ေပးေနရတယ္။ ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြကို ႏိုင္ငံအတြက္ ၀င္ေငြရွာေပးေနတဲ့လူေတြလို႔ သေဘာထားၿပီး ဒီကိစၥကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ေျဖ ရွင္းေပးဖို႔လိုတယ္” ဟုလည္း ဆက္ေျပာသည္။

အဆိုပါျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား စိစစ္မွတ္ပံုတင္ေရးႏွင့္ တရား၀င္အလုပ္သမား ေစလႊတ္ႏိုင္ေရးဆိုင္ရာ ထိုင္း-ျမန္မာ ႏွစ္ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ား ေဆြးေႏြးပြဲသို႔ တက္ေရာက္ခဲ့သည့္ ျမန္မာဒုတိယႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ဦးေမာင္ျမင့္က “အလုပ္သမားေတြအတြက္ အခြန္မေကာက္ဘူးဆိုတာကို က်ေနာ္ေရာက္တဲ့ေနရာတိုင္းမွာ အာမခံၿပီးသား ျဖစ္ပါတယ္” ဟု သတင္းေထာက္မ်ားကို ေျပာၾကားခဲ့သည္။

လက္ရိွထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ထိုင္းအလုပ္သမား မွတ္ပံုတင္ထားသည့္ ျမန္မာအလုပ္သမား (၁၀) သိန္းခန္႔ရိွၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံဘက္မွ ထုတ္ေပးသည့္ (၂) ႏွစ္သက္တမ္းရိွ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္မ်ားကို ၿပီးခဲ့သည့္ ဇူလိုင္လလယ္မွစၿပီး နယ္စပ္ၿမိဳ႕မ်ားျဖစ္သည့္ ေကာ့ေသာင္း၊ ျမ၀တီ၊ တာခ်ီလိတ္ စသည့္ၿမိဳ႕တုိ႔တြင္ စတင္ထုတ္ေပးေနရာ ယခုလ (၁၃) ရက္အထိ လာေရာက္ထုတ္ယူသူ ျမန္မာအလုပ္သမား (၂,၁၀၀) ဦးရွိသည္ဟု သိရသည္။

မေလးရွားအက်ဥ္းစခန္းတြင္ ျမန္မာ (၃,၅၀၀) ခန္႔ ျပန္စရိတ္မရွိ၍ ေသာင္တင္ေန

၀ီရ / ၉ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၀၉

သက္ဆုိင္ရာ အာဏာပုိင္တုိ႔၏ ဖမ္းဆီးျခင္းခံခဲ့ရၿပီး မေလးရွားအက်ဥ္းစခန္းမ်ားတြင္ ေသာင္တင္ေနသည့္ ျမန္မာႏုိင ္ငံသား တရားမဝင္ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား (၃,၅၀၀) ခန္႔ရွိေၾကာင္း လြတ္ေျမာက္လာသူမ်ားႏွင့္ အလုပ္သမားအေရး ေဆာင္ရြက္သူတုိ႔က ေျပာသည္။

အမ်ားစုမွာ လြတ္ရက္ေစ့ေသာ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံသားအျဖစ္ အေထာက္အထား မျပသႏုိင္ျခင္း၊ အျပန္ေလယာဥ္ စရိတ္ မတတ္ႏုိင္ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ မေလးရွား ထိန္းသိမ္းေရးစခန္းမ်ားတြင္ ႏွစ္႐ွည္အက်ဥ္းက်ေနၾကျခင္းျဖစ္ၿပီး ၎တုိ႔အနက္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား လည္း ပါဝင္သည္။

မေလးရွားႏုိင္ငံရွိ အလုပ္သမားအေရး ေဆာင္ရြက္သူ ကုိဝင္းႏုိင္ဦးက “ဒီေကအယ္လ္ ေလဆိပ္အနားက Lenggeng အခ်ဳပ္ခန္းက ျပန္ဖုိ႔ေစာင့္ေနတဲ့လူေတြ အမ်ားဆုံးေပါ့။ ဒီက အမ်ားစုက အျပန္စရိတ္ မရွိလုိ႔ ေသာင္တင္ေနတာ။ အမွန္က ေလယာဥ္လက္မွတ္နဲ႔ ဒဏ္ေငြအတြက္ ရင္းဂစ္ (၆၂၀) ပဲ ကုန္က်တယ္။ ျမန္မာသံ႐ုံးက အဲဒါကုိ (၁,၆၀၀) ရင္းဂစ္အထိ ေတာင္းတယ္။ တခ်ဳိ႕ဆုိ အျပင္က ေဆြမ်ဳိးေတြဆီ ဖုန္းဆက္ၿပီး ပုိက္ဆံရွာခုိင္းတာလည္း ရွိတယ္” ဟု ေခတ္ၿပိဳင္သို႔ ေျပာသည္။

လြတ္ရက္ေစ့သူ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ားကုိ ေနရပ္သုိ႔မပုိ႔ခင္ ေကအယ္လ္ ေလဆိပ္အနီးရွိ Lenggeng အခ်ဳပ္ခန္းတြင္ ခတၱထားရွိေသာ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံသား အမ်ားစုမွာ အဆုိပါအခ်ဳပ္ခန္းတြင္ ႏွစ္လၾကာစြာ ေစာင့္ဆုိင္းေနၾကရေၾကာင္း၊ ယခုအခါ ျမန္မာႏုိင္ငံသား (၂,၀၀၀) ေက်ာ္ရွိၿပီး တဝက္ေက်ာ္မွာ ၿပီးခဲ့သည့္ၾသဂုတ္လမွ ထပ္မံ ေရာက္ရွိ လာသူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ယင္းအခ်ဳပ္ခန္းမွ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ ေရာက္လာသူ မြန္ျပည္နယ္သားတဦးက ေျပာသည္။

ႏွစ္ႏုိင္ငံ ညႇိႏႈိင္းမႈျဖင့္ မေလးရွား ထိန္းသိမ္းေရးစခန္းမွ ျမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ားအား ေနရင္းျပန္လည္ပုိ႔ေဆာင္ခဲ့ၿပီး ယခုအခါ အေရအတြက္ (၅၀၀) ခန္႔ကုိ ပုိ႔ေဆာင္ၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း ေအာက္တုိဘာ (၆) ရက္ထုတ္ စစ္အစုိးရ သတင္းစာမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

အက်ဥ္းစခန္းမ်ားတြင္ ေသာင္တင္ေနသည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား (၂,၇၀၀) ေက်ာ္ က်န္ရွိေနေသးေၾကာင္း စစ္အစုိးရက ေဖာ္ျပထားေသာ္လည္း ယင္းအေရအတြက္ထက္မ်ားေၾကာင္း မေလးရွားရွိ အလုပ္သမားအေရး ေဆာင္ရြက္သူတုိ႔က ခန္႔မွန္းသည္။

ေလယာဥ္ျဖင္ ့ျပန္ရန္ မတတ္ႏုိင္သူမ်ားအတြက္ ေလွမ်ားျဖင့္ ေနရင္းသို႔ ပို႔ေဆာင္ရန္ ႏွစ္ဖက္တာ၀န္ရိွသူမ်ားက ေဆြးေႏြးေနေၾကာင္း၊ ဖမ္းဆီးထားသည့္ တရားမဝင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသားတုိ႔အား စင္ကာပူႏုိင္ငံက စက္ေလွျဖင့္ ပထမဆုံးအႀကိမ္ ျပန္လည္ပို႔ေဆာင္ေပးခဲ့ဖူးေၾကာင္း မေလးရွား ျမန္မာသံ႐ုံးႏွင့္ နီးစပ္သူတဦးက ေျပာသည္။

Lenggeng ခတၱထိန္းသိမ္းေရးစခန္းအျပင္ မေလးရွားႏုိင္ငံ႐ွိ အျခားအက်ဥ္းစခန္း (၅) ခုတြင္လည္း အခ်က္အလက္ျဖည့္ၿပီး ေနရပ္ျပန္ရန္ ေစာင့္စားေနသည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား (၁,၀၀၀) ေက်ာ္ရွိေသးေၾကာင္း၊ အမ်ားစုမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အက်ဥ္းခ်ခံရမည္စုိး၍ ေနရပ္သို႔ ျပန္ရန္ ျငင္းဆန္ေနၾကေၾကာင္း၊ ကုလသမဂၢဒုကၡသည္အျဖစ္ မေလးရွားႏုိင္ငံတြင္ ဆက္လက္ ေနထုိင္လုိၾကေၾကာင္း ဒုကၡသည္အေရးေဆာင္႐ြက္သူတုိ႔က ေျပာသည္။

မေလးရွားႏုိင္ငံတြင္ ထိန္းသိမ္းခံ ႏုိင္ငံျခားအက်ဥ္းသား (၇) ေထာင္ေက်ာ္ရွိၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံမွ အမ်ားဆုံးျဖစ္ေၾကာင္း သက္ဆုိင္ရာအာဏာပုိင္တုိ႔က တရားဝင္ေဖာ္ျပထားၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံသား အက်ဥ္းသားမ်ားအား ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္းအပါအဝင္ အျခားညႇဥ္းပန္း ႏွိပ္စက္မႈမ်ားနွင့္ ပတ္သက္၍ ျငင္းဆုိထား သည္။

လြတ္ေျမာက္လာသူ မြန္ျပည္နယ္သားက “အင္ဒုိနီးရွားက လူေတြဆုိရင္ အဲဒီအထဲမွာ တပတ္ဆုိ ျပန္ခြင့္ရၿပီ။ က်ေနာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံသားေတြက်ေတာ့ တခ်ဳိ႕ဆို ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး ဒီအခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ ေစာင့္ေနခဲ့ရတယ္။ တခ်ဳိ႕ဆုိ စိတ္ဓာတ္က်ၿပီး ထမင္းမစား၊ ဘာမစားနဲ႔ ေသတာလည္း ရွိတယ္” ဟု ေျပာသည္။

Summit Foot Ware စက္ရုံကို ျမန္မာအလုပ္သမား တစ္ေထာင္ေက်ာ္ဆႏၵျပမႈ ေအာင္ျမင္

၆။၁၀။၂၀၀၉
ထိုင္းနိုင္ငံ၊ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ အနီး၊ စမႈပါကန္ ပါနန္ ရိွ Summit Foot Ware ဖိနပ္စက္ရံုမွ ျမန္မာ အလုပ္သမား တစ္ေထာင္ေက်ာ္ သည္ အလုပ္သမား အခြင္ေရးမ်ား ရရိွရန္ ေတာင္ဆို္ဆႏၵျပခဲ့ရာ အလုပ္ရွင္ မွ ယမန္ေန႕ က လိုက္ေလ်ာ္ခဲ့ သည္။
အလုပ္သမား အခြင့္အေရးမ်ား ခ်ဳိးေဖာက္ခံရမႈ မ်ားေၾကာင္း စမူပါကန္ ပါနန္၊ ထႏြန္ ဘန္န၀ါ၊ ေကာ္ေမာ္ စီ ၆ ရိွ Summit Foot Ware ဖိနပ္စက္ရံုမွ ျမန္မာအလုပ္ သမား တစ္ေထာင္ေက်ာ္က ေအာက္တိုဘာ ၃ ရက္ေနတြင္ အလုပ္မဆင္းပဲ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ေတာင္းဆိုဆနၵျပခဲ့သည္။
ဆနၵျပျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ားမွ ေရာင္ျခည္ဦး အလုပ္သမားမ်ား အဖဲြ႕ (ဘန္ေကာက္ဌာနခဲြ)သို႕ ဆက္သြယ္ အကူအညီေတာင္းခဲ့သည္။ ေရာင္ျခည္ဦး အလုပ္သမားမ်ားအဖဲြ႕ ဘန္ေကာက္ဌာနခဲြမွ ကိုေအာင္ျမင့္သိန္း၊ tacdb မွ ထိုင္းေရွ့ေန နွစ္ဦးနွင့္ ေရာက္ရိွလာျပီး အလုပ္သမား ကာကြယ္ေရးရံု (စ၀ါဒီကန္) သို့သြားေရာက္ တိုင္ျကားခဲ့သည္။ အလုပ္သမား ကာကြယ္ေရးရံု (စ၀ါဒီကန္)မွ လူျကီးမ်ား၊ ထိုင္းေရွ့ေနနွစ္ဦး၊ အလုပ္သမား ေခါင္းေဆာင္မ်ားနွင့္ အလုပ္ရွင္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက စက္ရံုတြင္ ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။
ဆႏၵျပအလုပ္သမားမ်ားက
၁။ လုပ္ခလစာ အျပည္အ၀ရရိွေရး၊
၂။ေနထိုင္မေကာင္းလွ်င္ က်န္မာေရးခြင့္ အျပည္အ၀ရရိွေရး ။
၃။ အလုပ္ပိတ္ရက္မ်ားတြင္ အလုပ္ခိုင္ေစလွ်င္ လုပ္အားခ နွစ္ဆရရိွေရး၊
၄။အလုပ္သမားသစ္မ်ား အလုပ္၀င္လွ်င္ အလုပ္ရံုပဲြစားမွ တစ္ဆင့္ အခေျကးေငြ ေပးေဆာင္ျပီး မ၀င္ေရာက္ရေရး
၅။အလုပ္သမားတိုက္တန္လ်ာတြင္ ေနထိုင္ေသာ အလုပ္သမားမ်ားအား အခန္းခ၊ ေရခ၊ မီးခ၊ သန္းရွင္းေရခ၊ တယ္လီဖုန္းခ၊ ubc ရုပ္သံလိုင္းခ မ်ားေလ်ာ္ခ်ေပးရန္ စသည္ အခ်က္ (၅) ခ်က္ကို ေတာင္းဆိုခဲ့ႀကသည္။
အလုပ္ရွင္ဘက္မွ ပထမ အခ်က္သံုးခ်က္ကိုသာ လိုက္ေလ်ာ္္ခဲ့ျပီး က်န္နွစ္ခ်က္ ကို ညိုနိုင္ေဆာင္ရြက္ေပးမည္ ျဖစ္ေႀကာင္း တရာ၀င္း လက္မွတ္္ေရးထိုးခဲ့သည္။
ဆႏၵျပပဲြ ျဖစ္ပြားစဥ္အတြင္း အလုပ္သမား ေခါင္းေဆာင္ ၅ ဦးအား အလုပ္ရွင္ ဘက္မွ ထိုင္းရဲမ်ားနွင့္ လိုက္ခံဖမ္းဆီးခိုင္ ျခင္မ်ားျပုလုပ္ခဲ့သည္။ အလုပ္သမား မ်ားအား အလုပ္ျပန္ဆင္းရန္ ထိုင္းရဲမ်ားျဖင့္ ဖိအားေပးလုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။
ယခင္က ထိုင္းအလုပ္ သမားမ်ားသည္ ၎တို့၏ အလုပ္သမား အခြင့္အေရးမ်ား အတြက္ (ရ) ျကိမ္တိုင္ ေတာင္ဆို ဆနၵျပခဲ့ေသာလည္း အလုပ္ရွင္မွ လိုက္ေလွ်ာ္ျခင္း မရိွခဲ့ ေပ။ Summit Foot Ware ဖိနပ္စက္ရံုတြင္ aerosoft ဖိနပ္အမ်ဳိးအစားမ်ားကို အဓိကထားထုတ္လုပ္ၿပီး အလုပ္သမားနွစ္ေထာင္ခန္႕ အလုပ္လုပ္ကိုင္ ေနႀကကာ အမ်ားစုမွာ ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ား ျဖစ္ႀကသည္။
ေရာင္ျခည္ဦး အလုပ္သမားမ်ားအဖြဲ႕သည္ အလုပ္သမားမ်ား၏ အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္ခံရမႈမ်ားကို ထိေရာက္စြာ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနေသာ အလုပ္သမား အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုျဖစ္သည္။

အယ္ကေဟာ

မေလးရွားမွ ဌာေနျပန္ ျမန္မာမ်ား ၿခိမ္းေျခာက္ ေငြညႇစ္ခံေနရ

၀ီရ / ၆ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၀၉
မေလးရွားႏုိင္ငံ အက်ဥ္းစခန္းမ်ားတြင္ ထိန္းသိမ္းခံလြတ္ရက္ေစ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသားတုိ႔အား ေနရင္းတုိင္းျပည္သုိ႔ ျပန္လည္ပုိ႔ေဆာင္ရာတြင္ ျမန္မာအာဏာပုိင္တုိ႔က အမ်ဳိးမ်ဳိးၿခိမ္းေျခာက္ကာ ေငြညႇစ္ေနေၾကာင္း လြတ္ေျမာက္ လာသူမ်ားက ေျပာသည္။

“က်ေနာ္တုိ႔ကုိ မဂၤလာဒုံ ေလဆိပ္အနားက ရဲစခန္းကို ေခၚသြားၿပီး စစ္ေမးေတာ့တာပဲ။ နယ္ကလူေတြအားလုံးကုိ အဲဒီမွာ အရင္ခ်ဳပ္ထားတယ္။ အမ်ဳိးမ်ဳိးၿခိမ္းေျခာက္တယ္။ (၅) ရက္ေလာက္ၾကာေတာ့ က်ေနာ့္မိသားစု ေရာက္ လာၿပီး ပုိက္ဆံ (၃) သိန္း ေပးလုိက္ေတာ့မွ ခရီးသြားေထာက္ခံစာတေစာင္ ထုတ္ေပးတယ္။ အခ်ဳပ္ထဲကေန မွာ စားတဲ့ ထမင္းဟင္းနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ စရိတ္က (၅) ရက္မွာ (၁) သိန္းနီးပါး ထပ္ေပးရတယ္” ဟု မေလးရွား အက်ဥ္းစခန္းတြင္ (၂) ႏွစ္ၾကာ ထိန္းသိမ္းခံရၿပီး ရန္ကုန္ မဂၤလာဒုံေလဆိပ္သုိ႔ ပုိ႔ေဆာင္ခံရသည့္ မြန္ျပည္နယ္ သားတဦးက ေျပာသည္။

စက္တင္ဘာလလယ္ပုိင္းက ျပန္ေရာက္လာသည့္ ၎တုိ႔အသုတ္တြင္ နယ္ျပန္ရန္ မွတ္ပုံတင္မရွိသူ အေယာက္ (၃၀) ေက်ာ္အား မဂၤလာဒုံ ရဲစခန္းသုိ႔ ပုိ႔ေဆာင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ၎၏မေလးရွားရင္းဂစ္ေငြ (၄၀၀) ကိုလည္း မဂၤလာဒုံေလဆိပ္တြင္ အသိမ္းခံလုိက္ရေၾကာင္း အဆိုပါ မြန္ျပည္နယ္သားက ေျပာသည္။

မဂၤလာဒုံရဲစခန္းတြင္ အာဏာပုိင္တုိ႔က မေလးရွားသုိ႔ မည္သူက မည္သည့္လမ္းေၾကာင္းမွ ပို႔ေဆာင္ေပးသည္၊ မည္မွ်ၾကာ အလုပ္လုပ္ခဲ့သည္၊ မေလးအက်ဥ္းစခန္းတြင္ မည္မွ်ၾကာခဲ့သည္ စသည့္အခ်က္အလက္တို႔ကို အေသးစိတ္ေမးျမန္းၿပီး က်န္ရွိသည့္ ျပစ္ဒဏ္အတြက္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ထပ္မံက်ခံရန္ မေလးရွားအစုိးရက အပ္လုိက္ေၾကာင္း ၿခိမ္းေျခာက္ကာ ေနအိမ္တြင္ ပုိင္ဆုိင္မႈ မည္မွ်ရွိသည္၊ မည္မွ်အခြန္ေဆာင္လွ်င္ လႊတ္ေပးမည္ဟု ေျပာဆိုကာ ေငြညႇစ္ရန္ အမ်ဳိးမ်ဳိးအေၾကာင္းျပေနေၾကာင္း ၎က ဆက္လက္ရွင္းျပသည္။

မေလးရွားတြင္ ဖမ္းဆီးခံရသည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသားတုိ႔အား ယခင္က မေလးရွားနယ္စပ္ (အလုိစတာ) ႏွင့္ ထုိင္းနယ္စပ္ (ဟတ္ယာ) ဘက္သုိ႔ ပုိ႔ေဆာင္ေပးခဲ့ရာတြင္ ၎တို႔အား သက္ဆိုင္ရာအာဏာပုိင္တုိ႔က လူကုန္ကူး၊ ေရာင္းစားမႈမ်ား ရိွခဲ့သျဖင့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဧၿပီလမွစ၍ ထိုကဲ့သုိ႔ ပို႔ေဆာင္ျခင္းမ်ဳိးကို ရပ္ဆိုင္းခဲ့သည္။

ထို႔ေနာက္ လြတ္ရက္ေစ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသားတုိ႔အား ေနရင္းတုိင္းျပည္သုိ႔ တုိက္႐ုိက္ပုိ႔ေဆာင္ရန္ ႏွစ္ႏုိင္ငံ သေဘာ တူညီမႈ ရရွိခဲ့ၿပီးေနာက္ ၿပီးခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာလဆန္းပုိင္းမွ စတင္ပုိ႔ေဆာင္ခဲ့ရာ ယခုအခါ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ ျပန္ ေရာက္လာသူ (၄၄၇) ဦး ရွိၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာႏုိင္ငံ လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရးဌာနက စာရင္းထုတ္ျပန္ထားသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ ျပန္ေရာက္ရွိလာသူမ်ားမွာ မေလးရွားႏုိင္ငံ ကြာလာလမ္ပူၿမဳိ႕ ေလဆိပ္အနီးရွိ ထိန္းသိမ္းေရး စခန္းမွ ျမန္မာႏုိင္ငံသား (၈၀၀) ေက်ာ္အနက္ ႏုိင္ငံသားဟုတ္မွန္ေၾကာင္း အေထာက္အထားျပည့္စုံသူမ်ားျဖစ္ ေၾကာင္း သိရသည္။

၎တုိ႔အနက္ မေလးရွားႏုိင္ငံသုိ႔ တရားဝင္လမ္းေၾကာင္းမွ သြားေရာက္လုပ္ကုိင္သူ အခ်ဳိ႕လည္းပါဝင္ၿပီး ၎တို႔ မွာ အလုပ္အကုိင္ရွာေဖြေရး ေအဂ်င္စီတုိ႔၏ ေခါင္းပုံျဖတ္မႈတုိ႔ေၾကာင့္ ဧဂ်င့္မွ ထြက္ေျပးၿပီး တရားမဝင္ အလုပ္သမားအျဖစ္ ေရာက္သြားသူမ်ားျဖစ္သည္။

တရားဝင္အလုပ္သမားအျဖစ္ မေလးရွားတြင္ (၆) လၾကာ လုပ္ၿပီး ဧဂ်င့္မွထြက္ေျပးခဲ့သူ ကိုေ၀လြင္ဦးက “ဧဂ်င့္က တေန႔ လုပ္အားခအတြက္ (၁၆) ရင္းဂစ္ပဲ ေပးတယ္။ အခ်ိန္ပုိလည္း မေပးဘူး။ တလမွာ က်ပ္ေငြ (၁) သိန္းေတာင္ မက်န္ဘူး။ ဧဂ်င့္ကုိ သြင္းရတာလည္း အမ်ဳိးမ်ဳိးပဲ။ လာတုန္းကေတာ့ တေန႔ (၂၅) ရင္းဂစ္ အနည္းဆုံးရမယ္ ေျပာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ ထြက္ေျပးခဲ့တာ။ မေလးမွာ ဧဂ်င့္က က်ေနာ္တုိ႔ကုိ Passport ေပးမကုိင္ဘူး။ Work Permit လည္း မိတၱဴတ႐ြက္ ကူးေပးထားတာကုိပဲ ေပးထားတယ္။ ထြက္မေျပးေအာင္ လုပ္ထားတာပါ။ ထြက္ေျပးရင္ Passport ေရာ၊ Work Permit ေရာ ဆုံးတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ထြက္ေျပးတဲ့သူေတြ မ်ားမွမ်ားပဲ။ က်ေနာ့္ဧဂ်င့္တခုတည္းမွာေတာင္ လူ (၁၀၀) ေက်ာ္မွာ (၃၀) ေက်ာ္ ထြက္ေျပးတယ္။ (၁၀) ေယာက္က မလုပ္ႏုိင္လုိ႔ အဆုံးခံၿပီး ျမန္မာျပည္ကုိ ျပန္သြားၾကတယ္” ဟု ေခတ္ၿပဳိင္သုိ႔ေျပာသည္။

ျပည္ပသုိ႔သြားေရာက္ အလုပ္လုပ္ကုိင္လုိသူမ်ားသည္ အလုပ္သမားဝန္ႀကီးဌာနမွ တရားဝင္လုိင္စင္ရ ျပည္ပအ လုပ္အကုိင္ အက်ဳိးေဆာင္ေအဂ်င္စီမ်ားမွတဆင့္ ဆက္သြယ္ေဆာင္႐ြက္သင့္ေၾကာင္း၊ ျပည္ပအလုပ္အကုိင္ အက်ဳိးေဆာင္ေအဂ်င္စီမ်ား စာရင္းကုိ အလုပ္သမား ၫႊန္ၾကားေရးဦးစီဌာန ၿမဳိ႕နယ္႐ုံးမ်ား၌ ေၾကာ္ျငာထား ေၾကာင္း ယေန႔ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

လုိင္စင္ေလွ်ာက္ထားျခင္း မရွိသည့္ အလုပ္အကုိင္ ေအဂ်င္စီအခ်ဳိ႕၏ မက္လုံေပးမႈမ်ားေၾကာင့္ ျပည္ပေရာက္ အလုပ္သမားမ်ား အခက္အခဲမ်ားႏွင့္ရင္ဆိုင္ရကာ လူကုန္ကူးခံရသည့္ ျဖစ္ရပ္ဆုိးမ်ားႏွင့္လည္း ႀကဳံေတြ႔ၾကရ ေၾကာင္းလည္း သတင္းစာတြင္ ေရးသားထားသည္။

ထုိင္းေရာက္ ျမန္မာအလုပ္သမားတခ်ဳိ႕ ပိတ္ေလွာင္ေစခိုင္းခံရ

01 October 2009၊ VOA News

ျပည္တြင္းမွာ အဓမၼလုပ္အား ေစခုိင္းမႈေတြနဲ႔ ႀကံဳေနရတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြဟာ ျပည္ပထြက္ အလုပ္လုပ္ ကုိင္ရာမွာလည္း ဒီလုိအေျခအေနေတြနဲ႔ ႀကံဳေနရပါတယ္။ ထုိင္းႏုိင္ငံ၊ မဟာခ်ဳိင္ေဒသက ျမန္မာအလုပ္သမား ေတြ ႀကဳံေတြ႕ေနရတဲ့ အခက္အခဲ၊ အေျခအေနေတြကုိ ဗြီအိုေအ ထုိင္းအေျခစုိက္ သတင္းေထာက္ကိုေက်ာ္ထင္ က တင္ျပေပးထားပါတယ္။

ၿပီးခဲ့တဲ့ ဇူလုိင္လတြင္းမွာ ထုိင္းအာဏာပုိင္ေတြနဲ႔ ျမန္မာအလုပ္သမားအေရး လႈပ္ရွားသူေတြ မဟာခ်ဳိင္ေဒသက ပုစြန္လုပ္ငန္းခြင္တခုကုိ ၀င္ေရာက္စီးနင္းခဲ့ရာမွာ ေလွာင္ပိတ္ေစခုိင္းခံေနရတဲ့ ျမန္မာအလုပ္သမား ၅၀ ေက်ာ္ ကုိ ကယ္တင္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ သူတုိ႔ဟာ တရက္ကုိ နာရီ ၂၀ အလုပ္လုပ္ရၿပီး လုပ္ခ ဘတ္ ၅၀ သာ ရတယ္လုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံ အလုပ္သမားသမဂၢ (FTUB) က ေျပာပါတယ္။

ကယ္တင္ခံရသူေတြထဲ ကေလးလုပ္သားေတြလည္း ပါတယ္လုိ႔ FTUB ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားေရးရာ တာ၀န္ ခံ ဦးတင္ထြန္းေအာင္က ေျပာပါတယ္။

“ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂ လေလာက္ကလည္း ေထာင္လုိထားၿပီး အလုပ္သမားေတြကုိ ခုိင္းေနတဲ့ စက္႐ုံမ်ဳိးလည္း က်ေနာ္တုိ႔ ကယ္ခဲ့ဖူးတာ ရွိတယ္။ အဲဒီမွာလည္း အသက္မျပည့္တဲ့ ကေလးေတြ ပါတယ္ေလ။ အဲဒါေတြက လက္ရွိျဖစ္ေနတဲ့ အေနထားေပါ့ေနာ္”

ခုလုိ စစ္ေဆးမႈေတြရွိေပမယ့္ စက္႐ုံပုိင္ရွင္အမ်ားစုဟာ ႀကိဳတင္သတင္းရထားတာေၾကာင့္ တရားမ၀င္ အလုပ္ သမားေတြနဲ႔ ကေလးလုပ္သားေတြကုိ ယာယီ ထုတ္ပယ္ထားၾကတယ္လုိ႔ အလုပ္သမားအေရး လုပ္သူေတြက ေျပာၾကပါတယ္။

မၾကာခဏဆုိသလို အေရးယူခံရေပမဲ့လည္း ဥပေဒအရ ထိေရာက္စြာ အေရးယူမႈ မရွိေသးဘူးလုိ႔ ဦးတင္ထြန္းေအာင္က ဆက္ေျပာပါတယ္။

“ဒီလုိ ကေလးအလုပ္သမားေတြ၊ မတရား အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ ခုိင္းေစမႈေတြက မဟာခ်ဳိင္ နယ္ေျမေဒသမွာ မႈခင္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား က်ေနာ္တုိ႔ ေဖာ္ထုတ္ခဲ့ဖူးတာ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ျမင္တာက ထုိင္းအစုိးရ ကုိယ္ တုိင္ကုိကလည္း ဒီဟာေတြကုိ သူတုိ႔ ဖုံးဖိခ်င္တယ္။ ေနာက္ၿပီး နယ္ေျမမွာရွိတဲ့ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ေတြ ကလည္း နယ္ေျမခံ အာဏာပုိင္ေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းမႈရွိတဲ့အတြက္ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္မႈေတြဟာ ထိေရာက္သင့္သ ေလာက္ မထိေရာက္ဘူး။ အထူးသျဖင့္ ဒီစက္႐ုံေတြကုိ ထုိင္းအာဏာပုိင္ေတြေရာ၊ ႏုိင္ငံတကာကေရာ ၀င္ ေရာက္စစ္ေဆးၿပီး ဖမ္းဆီးအေရးယူေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ျမင္တာ ဒီစက္႐ုံသည္ ဆက္ၿပီး အလုပ္လုပ္ခြင့္ ရွိေနတယ္၊ ဒီစက္႐ုံက ပစၥည္းေတြကို ဆက္ထုတ္ေနတာ ေတြ႕ရတယ္။ အဲဒီလို ထိေရာက္စြာ အေရးယူမႈ မရွိတဲ့အတြက္ ဒီလို မ်ဳိး အလုပ္ရွင္ေတြရဲ႕ ခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြ ပုိၿပီး ရွိလာတဲ့ အေနအထား ေတြ႕ရတယ္။”

ထုိင္းနဲ႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္တုိ႔က ပုစြန္လုပ္ငန္းခြင္ေတြမွာ အလုပ္ခ်ိန္မ်ားမ်ား လုပ္ရေပမယ့္ လုပ္ခနည္းနည္းသာရၿပီး ကေလးအလုပ္သမားေတြကုိလည္း သုံးေနဆဲလုိ႔ အေမရိကန္အေျခစုိက္ Solidarity Center ရဲ႕ သုေတသန စာတမ္း တေစာင္မွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ထုိင္းဟာ ပုစြန္တင္ပုိ႔တဲ့ ထိပ္တန္းႏုိင္ငံျဖစ္ၿပီး ပုစြန္ကုန္ေခ်ာ တင္ပုိ႔ ထုတ္လုပ္မႈရဲ႕ ၄၀% ဟာ မဟာခ်ဳိင္ေဒသက ျဖစ္တယ္လုိ႔လည္း သုေတသနစာတမ္းက ဆုိပါတယ္။ ဒီႏွစ္ထဲ ေရခ်ဳိ၊ ေရငံ ငါးဖမ္းလုပ္ငန္းနဲ႔ ေရထြက္ပစၥည္း လုပ္ငန္းေတြမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံသား ၃၈၀,၀၀၀ နီးပါး မွတ္ပုံတင္ ခဲ့ၾကတယ္လုိ႔ ထုိင္းအလုပ္သမား ၀န္ႀကီးဌာနရဲ႕ စာရင္းအရ သိရပါတယ္။

မေလးရွား အက်ဥ္းစခန္းရွိ ျမန္မာမ်ား ထပ္မံေသဆုံး

Friday, 25 September 2009 17:20 သန္းထိုက္ဦး

မေလးရွား ႏိုင္ငံတြင္ အထိန္းသိမ္းခံေနရသူ ျမန္မာအလုပ္သမား မ်ားသည္ အဖ်ားေရာဂါ တမ်ဳိးေၾကာင့္ ေသဆံုး သူ စုစုေပါင္း (၈) ဦး ရွိၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ၎စခန္းမွ ထိန္းသိမ္းခံရသူ တဦးက ေျပာသည္။

အဆိုပါ ေသဆံုးသည့္ အလုပ္သမားမ်ားသည္ ကြာလာလမ္ပူၿမိဳ႕ႏုိင္ငံတကာ ေလဆိပ္အနီးရွိ ထိန္းသိမ္းေရးစခန္း တရားမ၀င္ေနထုိင္မႈမ်ားျဖင့္ ထိန္းသိမ္းခံေနရသူမ်ားျဖစ္ၿပီး ၎တို႔သည္ ပူထရာဂ်ာရာ ေဆးရုံတြင္ ေသဆံုးခဲ့ ျခင္းျဖစ္သည္ဟု အထိန္းသိမ္းခံေနရသည့္ ကုိေက်ာ္စိုးက ဧရာ၀တီသို႔ေျပာသည္။

“ေျခေထာက္ေတြလက္ေတြေဖာ၊မ်က္ႏွာေတြ ေဖာၿပီးေတာ့ ေဆးရုံေရာက္တယ္၊တရက္ပဲခံတယ္၊ အဲဒီလို ေသဆံုး သြားၾကတာမ်ားတယ္၊ ေသဆံုးသြားတဲ့လူေတြကုိ ေထာင္အာဏာပုိင္ေတြက ေျပာျပလို႔ သိရတယ္”ဟု ၎ ကိုေက်ာ္စိုးက ဆိုသည္။

ယခု ေရာဂါသည္ အဖ်ား၀င္ၿပီး ထမင္းစားခ်င္စိတ္ မရွိျခင္း၊ ခႏၶာကိုယ္ ေဖာေယာင္လာျခင္း စသည့္ လကၡဏာ မ်ား ျဖစ္ေပၚလာေၾကာင္း ယင္းစခန္းအတြင္း အထိန္းသိမ္းခံေနရသူမ်ားက ေျပာသည္။

ေသဆံုးသူ၏ ေရာဂါ အတိအက်ကို မသိရွိရေသးေသာ္လည္း ထိန္းသိမ္းခံေနရသည့္ ျမန္မာ အလုပ္သမားအမ်ား စုက ၾကြက္ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ေရာဂါျဖစ္သည္ဟု ေျပာဆိုေနၾကသည္။

အလားတူပင္ ယခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလက ထိန္းသိမ္းေရး စခန္းတခုတြင္ ကုိေပါ ႏွင့္ ကုိေက်ာ္စြာ အမည္ရိွ ျမန္မာ ျပည္သားအလုပ္သမား ၂ ဦး ေသဆုံးခ့ဲၿပီးေနာက္ပုိင္း ယခုကဲ့သို႔ ေသဆံုးမႈမ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ထုိထိန္းသိမ္းေရး စခန္းတြင္းရွိသူမ်ားသည္ မေလးရွားတြင္ တရား၀င္ စာရြက္စာတမ္း မရိွဘဲ ေနထုိင္၊ အလုပ္လုပ္ ကုိင္မႈျဖင့္ ဖမ္းဆီးခံထား ရသူမ်ားျဖစ္သည္။ ၎တို႔အထဲတြင္ ျမန္မာျပည္သား အမ်ားစုပါ၀င္ေနေၾကာင္းလည္း သိရသည္။

အထိန္းသိမ္းခံထားရသူမ်ား အတြက္ ေနရာ ထုိင္ခင္းလည္း အလုံ အေလာက္ မရွိဘဲ အထိန္းသိမ္းခံရစဥ္ အႏုိင္ က်င့္ ႏွိပ္စက္မႈမ်ားရွိသည္ဟူေသာ သတင္းမ်ားလည္း မၾကာခဏ ထြက္ေပၚလ်က္ ရိွသည္။

ျမန္မာသံရုံး၏ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ အားနည္းေသာေၾကာင့္ ထိန္းသိမ္းခံေနရေသာ ျမန္မာျပည္သားမ်ားကုိ ေန ရပ္ရင္းသုိ႔ ျပန္လည္ ပုိ႔ေဆာင္ေရး အစီအစဥ္မွာ ၾကန္႔ၾကာေနရျခင္း ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။

၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္မွ စတင္ၿပီး မေလးရွားအစုိးရက RELA တပ္ဖဲြ႔ဝင္မ်ားအား (လဝက) အခ်ဳပ္ခန္းမ်ားကုိ ကြပ္ကဲရန္၊
တရားမဝင္ ႏုိင္ငံျခားသား အလုပ္သမားမ်ားကုိ ဖမ္းဆီးရန္ တရားဝင္ လုပ္ပုိင္ခြင့္ေပးထားေၾကာင္း သတင္းမ်ား ေဖာ္ျပခ်က္အရ သိရွိရသည္။

မေလးရွားႏုိင္ငံတြင္ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ားအတြက္ လူ႔အခြင့္အေရး စံခ်ိန္မွာ နိမ့္က်ေနေၾကာင္း၊ ႏုိင္ငံျခား သားမုန္းတီးမႈလည္း အလြန္မ်ားေၾကာင္း၊ထုိသုိ႔ မုန္းတီးမႈေၾကာင့္ ျပႆနာမ်ားစြာ ျဖစ္ေပၚေနေၾကာင္း ၾကားသိရ သည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ စီးပြားေရး အဆင္မေျပသျဖင့္ အိမ္နီးခ်င္း ႏုိင္ငံမ်ားသုိ႔ သြားေရာက္ အလုပ္ လုပ္ကုိင္သူေပါင္း သန္းႏွင့္ခ်ီၿပီး ရိွေနသည္။ အထူးသျဖင့္ မေလးရွား ႏွင့္ ထုိင္းႏုိင္ငံသုိ႔ သြားေရာက္ေလ့ရိွသည္။